Ervaringen

Re-treat je Hart 3-7 febr 2016

Inmiddels heb ik aan meerdere retraites deelgenomen en heb ik ook bij retraites geassisteerd. 

De eerste anderhalf à twee dagen van de retraite verkeer ik vaak in een onrust, er rommelt van alles in me zonder dat het duidelijk is waar het over gaat. Als de wind wat is gaan liggen dan komen er vaak inzichten, dromen, emoties naar de oppervlakte. 

Telkens als ik een retraite doe merk ik dat het gevoel, de droom, de missie, die ik graag wil leven, helderder wordt. Niet concreet maar in gevoel. Ik 'snap' ineens veel beter hoe de vork in de steel zit zonder het uit te kunnen leggen met mijn hoofd. 

Elke keer ben ik na afloop zo intens blij en voel zoveel vreugde en ga ik opgeladen naar huis. Eenmaal thuis begint langzamerhand het gewone leven weer en de ervaringen die ik tijdens de retraite had verdwijnen weer wat naar de achtergrond. En toch diep van binnen rijpt er iets en begrijp ik dat de lastige dingen waar ik doorheen ga me helpen om dichterbij mijn zielsverlangen te komen. Ik heb deze eenzame, verdrietige, teleurstellende ervaringen kennelijk nodig. Niet de persoonlijkheid maar de geestkracht wordt sterker.

Met name door de ruimte die Robbert geeft mag er veel gebeuren bij iedereen en de acceptatie dat alles er mag zijn en dat dit erbij hoort is zo voelbaar. Juist de lastige, donkere gevoelens en gedachten zijn welkom. Ze zijn als golven die komen en gaan en zijn van evenveel waarde als de luchtige blije en stromende fases van het leven. Dit neem ik dan mee naar huis om er ook in het dagelijkse leven een oefening van te maken om er zo mee om te gaan. Niet meer vechten maar alles wat zich aandient, liefdevol te omarmen. Oefening baart kunst :-) 

 

Petra
Re-treat je Hart 23-27 sept 2015

Twee weken na afloop van de retraite probeer mijn ervaringen onder woorden te brengen. Aan de ene kant gaat het leven gewoon verder, maar aan de andere kant lijkt er toch iets anders te zijn. Allereerst heb ik de retraite als heel prettig ervaren. Ik kwam binnen best een beetje in de war, onzeker en achteraf gezien ook erg verdrietig. Van dat verdriet was ik me niet helemaal bewust. Gaandeweg de retraite leek zich dat gewoon op te lossen. Een heel mooie ervaring. Voor het eerst in jaren was ik echt alleen en koos ik ook echt voor mezelf. Hierdoor en ook dankzij de rust, de ruimte, het niet 'moeten', de oefeningen en de meditaties is er een soort van vuur in mij aangewakkerd. Een vuur dat al jaren op een laag pitje stond. Nu het dagelijks leven weer volop aanwezig is, zie ik het als uitdaging dat vuur in leven te houden en te blijven voeden. Het mooiste cadeau van deze retraite was voor mij het bewust worden dat alleen ikzelf verantwoordelijk ben voor dit vuur, en dat ik er zelf voor kies dit vuur te voeden.  

W. 
Re-treat je Hart - dec 2013

Op het moment dat ik ziek thuis kwam te zitten, kreeg ik het advies ‘word eens stil’. Die zin uit het gesprek met mijn leidinggevende bleef bij mij hangen. In ons gezin met jonge kinderen lukte het me niet om de momenten van rust en ruimte te creëren  Zo ontstond bij mij het idee: ik ga in retraite. Er was ook twijfel/ angst ‘wat als iets zich aandient wat ik eigenlijk niet wil?’ Toch overheerste mijn gevoel; dit wil ik doen!  
Vanaf het moment dat we in stilte gingen, was het heel druk in mijn hoofd en mijn lijf! Allerlei gedachten/ patronen kwamen vanzelf boven. Ik probeerde in eerste instantie alles zo snel mogelijk weg te stoppen, want ik wilde niet gaan analyseren Was ook steeds bezig met de vraag; hoe laat je wat er komt er gewoon zijn?  Ik werd er heel onrustig van. Dus dacht ik na een halve dag, ik kan wel weer gaan, want er gebeurt niks. 
Pas op het moment dat ik tegen mezelf zei, nou oke, dan gebeurt er maar niks, hooguit is het een paar dagen heel saai in je eentje….kwam het ineens. Tijdens een wandeling kreeg ik helder inzicht in mijn wil om te grijpen naar antwoorden, mijn gedachtepatronen en gedrag. Dat had ik nodig om het te kunnen loslaten. Door te erkennen kon ik meegaan in wat er zich aan angst, verdriet en boosheid aandiende. Het wonderlijke was, dat door het alleen maar te erkennen en er geen gesproken woorden aan te geven, het zomaar weg vloeide of mij het antwoord gaf wat ik te doen heb. Ik werd er niet alleen rustig van, er kwam een sterk gevoel van kracht en vitaliteit over me. Voelde heel intens: ‘Ik heb wat te geven en ik wil het delen!’ 
De retraite heeft me net het duwtje gegeven om toe te geven aan mijn innerlijke overtuiging. Ik sta nog aan het begin van mijn proces. Angst om concrete stappen te zetten gaat inmiddels over in vertrouwen en nieuwsgierigheid naar wat er komen gaat. Maar het meest waardevolle voor mij is….ik GEBEUR !

S. (onderwijs)
Re-treat je Hart nov 2012

In de aanloop naar de retraite toe heb ik mij niet druk gemaakt over wat er komen ging, hoewel er een zekere nieuwsgierigheid bestond. Eenmaal aangekomen en nog dezelfde avond de stilte ingaan is erg bijzonder, zeker als je jezelf amper hebt kunnen voorstellen. Achteraf bleek dit ook niet nodig, het in stilte doorleven van je eigen gevoelens werkt net zo goed waarbij je de steun van de anderen voelt zonder hun achtergrond te kennen. Het effect op mijzelf laat zich niet gemakkelijk omschrijven, maar dat er zaken wezenlijk zijn veranderd staat voor mij als een paal boven water. Er is geen weg meer terug en dat is maar goed ook.

Ton van der L. Project Manager
Re-treat je Hart 3-7 febr. 2016

Een stilte retraite. Wat is dat eigenlijk? Dat vroeg ik mij af nadat iets in mij had gezegd dat ik me moest inschrijven. Zelfs tot het moment van arriveren in Schin op Geul wist ik eigenlijk niet goed wat mij te wachten stond. Het mooie van alles was dat bijna niemand van de deelnemers wist wat hen te wachten stond. Maar iedereen was daar voor een reden, en ik denk dat iedereen daar een zelfde soort stemmetje had gehoord, net als ik: dit is goed, moet je doen. En zo zat iedereen bij het eerste diner zo goed als stil aan tafel, terwijl we op dat moment nog gewoon mochten praten!

De stilte retraite is een niet te beschrijven ervaring voor mij geweest. Het is een achtbaan van gedachten, geluiden, lichtflitsen, dromen, liefde en verdriet. Alles komt voorbij. In het begin duren de meditaties eindeloos en zat ik mij op te vreten met de gedachte: wanneer slaat Robbert nou op de klankschaal om de meditatie af te ronden! Wat duurt een uur lang! En die druppende kraan, kan iemand daar wat aan doen? Maar door de oefeningen die Robbert mee geeft, de mooie gedachtes en beelden die hij vertelt, maken dat je er langzaam in zakt. En al de tweede dag werd ik verrast door de klankschaal: nu al de meditatie voorbij? En wat fijn die lekkende kraan, dan weet ik dat ik hier ben. Nu, op dit moment.

Tijdens de retraite zag ik de gedachten voorbij komen, waaronder: wat ga ik de mensen vertellen hoe de retraite eigenlijk was? Ga ik vertellen over de lichten die ik heb gezien. Hoe ik mijzelf tijdens een meditatie kon opladen? De liefde die ik van groep voelde zonder enige aanraking? De schaamte tijdens de dans, maar daarna vooral het vrije gevoel van lekker bewegen? Alles bezien was het voor mij simpelweg bijzonder. En voel ik het voorrecht dit te hebben mogen meemaken. En mijzelf heb mogen verrijken met de ervaringen, beelden, muziek, kennis en liefde die Robbert heeft weten te brengen. Kortom, een stilte retraite is zo stil nog niet."

O.S. / Projectmanager
De Belofte van het Zwarte Ei - PAASRETRAITE 1-5 april 2015

Retraite de belofte van het zwarte ei, april 2015.
Ik heb de retraite ervaren als een intens proces waarin ik mij overgaf aan een innerlijk wisselvallig proces van wat er was; verzet, twijfel, plezier, spanning, verdriet en eenzaamheid. Dwars door al deze zich aandiende gedachten en emoties heen, begon ik een rust en ruimte te ervaren die ondanks al jaren persoonlijk ontwikkelings-  en energetisch werk nieuw voor me was. Dankzij de zorgvuldige opbouw en de dragende nabijheid van Robbert  en Diana voelde ik mij in het individuele proces steeds meer geborgen en verbonden als groep en verbonden met wat ik de Bron van Zijn, het grotere geheel, noem. 
Sinds de retraite begin ik de dag met in stilte zitten en gedurende de dag ervaar ik op, zo lijkt het, willekeurige momenten een verbondenheid zonder dat ik kan benoemen hoe of wat. Ik voel me zachter en krachtiger, ervaar dat ik meer tijd neem voor wat er is en wat er komt. Ik ben meer los door mij op een dieper niveau verankerd te voelen. 

Roelien Bosch
Adviseur en ontwikkelaar Passend Onderwijs
Begeleidingskundige

Re-treat je Hart 3-7 febr. 2016

1.
Eerst was ik bang voor de stilte; geloofde niet dat ik die zou kunnen (ver)dragen.
Algauw voelde het "stil zijn" warm en veilig en leerde ik het kennen als een krachtig leermiddel.
Ik ontdekte meer de diepte van mijn verlangen.
Niet wat ik van tevoren had bedacht ontvouwde zich maar na een geleide meditatie, tijdens de derde dag, kon ik mijn gevoel toelaten.  
Ik kreeg via een voorportaaltje toegang tot mijn hart(senergie). Eerst snapte ik niks van de beelden en schrok ik ervan maar geleidelijk aan 
drong de essentie tot mij door......
 
2.
De natuur heb ik ervaren als sereen, haast verstild.
De verstilling in combinatie met de loopmeditatie bracht mij in een sfeer van tijdloosheid.
Dit heeft me geholpen om werkelijk bij mijn innerlijke stilte te durven zijn.
 
3.
Tijdens een van de 'seva's' (taakjes) liep ik weer eens tegen mezelf aan.
- Doe ik het wel goed ?
- En oh als ik op de klankschaal sla, zijn alle ogen en oren op mij gericht. Doodeng.
 

Jeaninne
Re-treat je Hart nov. 2012

Wat ik precies moest verwachten van de stilte-retraite was voor mij vooraf niet helemaal duidelijk. Wel dat ik eraan toe was om eens goed naar me zelf te luisteren. Op zich ben ik iemand die heel goed alleen kan zijn en stil kan wezen. Maar dit bleek al snel heel anders te zijn. In de stilte kwam ik tot ontdekking dat er van alles in me helemaal niet stil is, allerlei gedachten en emoties die hun kans leken te grijpen. Door de geleide meditaties en oefeningen, de regelmaat, de rust en hele ambience werd het langzaam stil. Zelfs de tijd krijgt een andere dimensie. Met die innerlijke rust begon ik anders waar te nemen en kwam ik tot besef wat de wezenlijke waarde was van recente ervaringen waar ik mee overhoop lag en welke rol ik daarin speelde en hoe die emoties bij mij horen en waardevol zijn. Dat besef heeft mij rijker gemaakt, iets waar ik nog steeds de vruchten van pluk.

Paul, R&D design engineer.
Re-treat je Hart - dec 2013

Ik was zo stralend de eerste weken toen ik thuis was, zo diep geïncarneerd in mijn lichaam. Ik dacht: dit gevoel raak ik nooit meer kwijt.
Maar in het bestaan van alledag bleek dat toch wel mogelijk te zijn. Ik heb nu de retraite oefeningen weer in mijn dagritme opgenomen en dat voelt goed.
De diepe resonantie van de woorden ‘ya batin’ vinden weer-klank in mij. Mijn allerdiepste kwetsbaarheid kan ik weer voelen en dan kan ik ademen in dat wat er is, en tegelijkertijd het overbodige weg laten stromen. Robbert, dank voor je manier van Zijn, voor en in de groep! Dank voor de prachtige muziek! Met deze groep was het heerlijk om in de stilte te zijn! En het afscheid aan het eind van de retraite was zo hart verwarmend, dat ik alle knuffels en warme woorden nu nog voel!
 

Marjo Zwaneveld, 65-plusser: moeder en oma!

Pagina's