Ervaringen

Re-treat your senses - april 2013

De retraite heeft mij mijn koning doen laten ontdekken, letterlijk. De stilte heeft mij geholpen om 'God' te mogen ervaren. Ik ben inderdaad letterlijk én figuurlijk in een nieuw koninkrijk terug gekeerd. Ik heb mijn sprankeling weer terug, en die ben ik lang kwijt geweest. Ik heb het plekje weer ontdekt waar ik liefde had verstopt, en mijn ondeugendheid. Ik voel weer liefde! Eerst voor Italië, toen voor Ca du Chittu, toen voor hun keuken, en geleidelijk ook weer voor mezelf! Er is een moment geweest waar ik een enorme woede voelde. In eerste instantie wilde ik daar aan toegeven, maar tegelijkertijd vond ik het zonde om dan iets te missen. Naar nu blijkt, heeft er niet aan toegeven eigenlijk niet iets vervelends met mij gedaan, en dat vind ik ook een mooie ontdekking. De 'oefeningen' die je ons hebt meegegeven bieden mij steun op momenten dat ik weer even terugval in oude patronen en angsten. Ik durf nu meer dan ooit alles in 'Gods handen' te laten, iets anders is er niet meer voor mij. Ik heb mijn veerkracht ontdekt, en ook ontdekt dat ik daar ontzettend trots op mag zijn. Maar ook op de momenten dat ik weer terugval in een oud patroon of angst, weet ik mijzelf nog steeds te omarmen. Ik voel weer enthousiasme in mij. Door de retraite, maar ook door de plek. Als God ooit op vakantie gaat, weet ik zeker dat Hij daar naar toe gaat! Ik heb mijzelf kunnen zijn, en daardoor meer mijzelf kunnen worden. 

Gerard Hager, rij-examinator
Re-treat je Hart 3-7 febr. 2016

Een stilte retraite. Wat is dat eigenlijk? Dat vroeg ik mij af nadat iets in mij had gezegd dat ik me moest inschrijven. Zelfs tot het moment van arriveren in Schin op Geul wist ik eigenlijk niet goed wat mij te wachten stond. Het mooie van alles was dat bijna niemand van de deelnemers wist wat hen te wachten stond. Maar iedereen was daar voor een reden, en ik denk dat iedereen daar een zelfde soort stemmetje had gehoord, net als ik: dit is goed, moet je doen. En zo zat iedereen bij het eerste diner zo goed als stil aan tafel, terwijl we op dat moment nog gewoon mochten praten!

De stilte retraite is een niet te beschrijven ervaring voor mij geweest. Het is een achtbaan van gedachten, geluiden, lichtflitsen, dromen, liefde en verdriet. Alles komt voorbij. In het begin duren de meditaties eindeloos en zat ik mij op te vreten met de gedachte: wanneer slaat Robbert nou op de klankschaal om de meditatie af te ronden! Wat duurt een uur lang! En die druppende kraan, kan iemand daar wat aan doen? Maar door de oefeningen die Robbert mee geeft, de mooie gedachtes en beelden die hij vertelt, maken dat je er langzaam in zakt. En al de tweede dag werd ik verrast door de klankschaal: nu al de meditatie voorbij? En wat fijn die lekkende kraan, dan weet ik dat ik hier ben. Nu, op dit moment.

Tijdens de retraite zag ik de gedachten voorbij komen, waaronder: wat ga ik de mensen vertellen hoe de retraite eigenlijk was? Ga ik vertellen over de lichten die ik heb gezien. Hoe ik mijzelf tijdens een meditatie kon opladen? De liefde die ik van groep voelde zonder enige aanraking? De schaamte tijdens de dans, maar daarna vooral het vrije gevoel van lekker bewegen? Alles bezien was het voor mij simpelweg bijzonder. En voel ik het voorrecht dit te hebben mogen meemaken. En mijzelf heb mogen verrijken met de ervaringen, beelden, muziek, kennis en liefde die Robbert heeft weten te brengen. Kortom, een stilte retraite is zo stil nog niet."

O.S. / Projectmanager
Wie ben je dan

Wie

Wie ben jij dan, die denkt en zit, en wacht op iets

maar eigenlijk niet weet op wat precies

Met geduld die met vlagen komt en gaat, 

Met hoop die er dan is en je dan weer verlaat

Je groeit en krimpt, tot nis meer is en dan ineens

is er die ‘Bliss’

een vlam een vonk een verzengend vuur

een steen een rots of toch een muur

Wie ben jij dan, die denkt en voelt

wéét jij wel wát je bedoelt

probeer je het te begrijpen, de wind te verstaan

of nix anders te doen dan los te laten gaan

Ben je de wind, ben je het vuur

of toch de rots of zelfs de muur

Ben je dat álles of ben je het niets

of is dat alles net zoveel jij als iets

 
Lenny Leppers, Hannover
De Belofte van het Zwarte Ei - PAASRETRAITE 1-5 april 2015

Retraite de belofte van het zwarte ei, april 2015.
Ik heb de retraite ervaren als een intens proces waarin ik mij overgaf aan een innerlijk wisselvallig proces van wat er was; verzet, twijfel, plezier, spanning, verdriet en eenzaamheid. Dwars door al deze zich aandiende gedachten en emoties heen, begon ik een rust en ruimte te ervaren die ondanks al jaren persoonlijk ontwikkelings-  en energetisch werk nieuw voor me was. Dankzij de zorgvuldige opbouw en de dragende nabijheid van Robbert  en Diana voelde ik mij in het individuele proces steeds meer geborgen en verbonden als groep en verbonden met wat ik de Bron van Zijn, het grotere geheel, noem. 
Sinds de retraite begin ik de dag met in stilte zitten en gedurende de dag ervaar ik op, zo lijkt het, willekeurige momenten een verbondenheid zonder dat ik kan benoemen hoe of wat. Ik voel me zachter en krachtiger, ervaar dat ik meer tijd neem voor wat er is en wat er komt. Ik ben meer los door mij op een dieper niveau verankerd te voelen. 

Roelien Bosch
Adviseur en ontwikkelaar Passend Onderwijs
Begeleidingskundige

Re-treat je Hart - febr 2013

Er was een diep verlangen in mij om te voelen en te ervaren wie ik echt ben. Ik wilde leven vanuit mijn hart en hoe zeer ik ook mijn best deed, ik kreeg ‘het’ maar niet onder de knie. Zou ik de stilte wel aankunnen? Ik kon en wilde er niet meer omheen. Het was de hoogste tijd om mijn hart te openen! De stilte is de meest zuivere ‘vorm’ die ik ken waarin je kunt thuiskomen bij jezelf, zonder tussenkomst van ‘een ander’. Zeker, ik kwam mijzelf tegen, maar zo eng was dat niet. Het was die oude bekende van me op weg naar heelwording. En daar had ik heel wat voor over. Alles komt aan het licht in de stilte. En omdat ik alles in mij heb, zag ik ook die donkere kanten waar ik liever niet mee geconfronteerd werd. In de veilige omgeving van de groep en de deskundige leiding van Robbert voelde ik me echter niet alleen. Langzaam raakten mijn gedachten meer en meer op de achtergrond en werd ik innerlijk stiller. Mijn ‘ik’ smolt langzaam weg en ik begon letterlijk met andere ogen de wereld in te kijken omdat er niets meer te beoordelen viel. Alles is zoals het is. 

C, Bergen op Zoom
Re-treat je Hart nov 2017

Ik heb de dagen als wisselend ervaren, maar erg mooi. Wist niet wat ik ervan moest verwachten, en sta er nog steeds van te kijken dat ik zowel mijn mobiel, pc als het praten niet heb gemist...geen seconde, geen telefoon.

Ik liep een keer heerlijk te wandelen, toen ik ineens een ingeving kreeg. Ik zag, en voelde, hoe ik mijn brein en mijn hart kon zien.Met het een voel ik aan en handel ik, met het ander maak ik boodschappenlijstjes, onthou ik dingen enz...klinkt heel kort, maar was voor mij een heel proces in de tuin.

Ineens ging het regenen...mijn brein mompelde van: verdikkeme, snel naar binnen, mijn haar enz enz. Mijn hart zei: En...is dat nou zo erg...en zo liep ik richting deur. Ineens realiseerde ik me dat ik geen sleutel bij me had. Ok, zei ik tegen mezelf...leuk hoor, maar nu zegt mijn brein toch echt dat dit niet handig is.
Toen zwaaide de poort open en zag ik hoofd van Robbert dat me toefluisterde “ik heb geen sleutel bij me"... Even later zagen we assistent Arjan. Ik vond dit zo'n geweldig moment !!! De dagen waren gevuld met dit soort ogenblikken...mooi.

A uit V

Re-treat je Hart - dec 2013

Al lang had ik een stilte retraite op mijn wensen lijstje staan. Maar er was "iets" wat me altijd tegen hield. Ik denk dat het het onbekende was. Niemand in mijn omgeving had ooit een stilte retraite gevolgd. Daarbij komt dat het "in stilte zijn" zo volledig in contrast is met mijn dagelijkse bezigheden. Het onbevredigde verlangen bleef en heeft uiteindelijk gemaakt dat ik in december de stilte retraite "re-treat je hart" gevolgd heb. Ik kan het een ieder aan raden!

De eerste dagen waren zwaar enerzijds. Want je doorbreekt van de een op andere dag je dagelijkse levensritme. Van een bureaubaan met de daarbij behorende actie en hectiek, naar de rust van meditatie, wandelen en natuur.  
Van alles moeten, naar niets hoeven. Alleen maar jij en je gedachten, de stilte en de natuur.Je merkt hoe sociaal geprogrammeerd je bent en ervaart hoe onwennig het is om niet te spreken. 
Maar de afgesproken conventie om niet met elkaar in contact te treden levert uiteindelijk een groot gevoel van vrijheid en innerlijke rust op.

Ongemerkt gebeurt er van alles, zowel fysiek al geestelijk. 
Zo had ik de eerste dagen enorm veel hoofdpijn en arriveerde ik met lage rugpijn. De eerste dagen vond ik pittig. Je bent gewoon niet gewend om een groot deel van de dag te mediteren.
Anderzijds vond ik het mediteren, de stilte, de wandelingen in de prachtige omgeving en het helemaal niets hoeven een enorm geschenk (aan mezelf) Hetgeen alles weer in balans bracht. 
Op de derde dag van de retraite bereikte ik een soort van hoogtepunt, of moet ik zeggen; omslagpunt. Die dag zat ik mezelf enorm in de weg. Weinig concentratie, moeite met stilzitten en ik had het onaangenaam koud. Er zaten enorm veel gedachten en hersenspinsels in mijn hoofd. 

De laatste dagen heb ik een omslag kunnen maken van denken naar voelen. Wat diende zich aan tijdens deze retraite?? Geen rocket science, geen zaken die ik nooit eerder had bedacht. Maar ik ben me meer "bewust" geworden. 
Ik heb gevoeld wat mijn echte innerlijke verlangen is. Ik ben gewaar geworden wat zich wilde aandienen.
Aan het eind van de week ging ik letterlijk en figuurlijk "lichter" naar huis. Alsof ik een heleboel onnodige ballast had achtergelaten…….

Nu, een aantal weken na de retraite kan ik oprecht zeggen dat er een proces op gang is gekomen.
Ik voer kleine veranderingen door. Welke uiteindelijk een veel grotere impact hebben dan ik verondersteld had.

M. (Farmaceutische organisatie)
Re-Member! 2017

Voor mij was deze tweede retraite weer een hele fijne en bijzondere ervaring. Fijn om weer onder leiding van Robbert te mediteren en oefeningen te doen die ik mij ineens herinnerde van de vorige keer. Fijn om weer stil te mogen zijn, om weer even los van alle prikkels te ontdekken hoe ik er voor stond.

Bijzonder door de plek waar wij waren.  's Ochtends vroeg de eerste meditatie in de stal, op 't hooi met op de achtergrond pony Coco die zo stil stond dat wij er van overtuigd waren dat zij met ons mee deed! De hei en 't bos die wij helemaal voor ons zelf hadden en waar ik eindeloos heerlijk rond gewandeld heb.

Na de laatste sessie van de dag op de deel terug te stappen in de door kaarsen verlichte woonkamer. Bijzonder omdat ik het zo prettig vond om in stilte, in een groep onbekenden te zijn.
 

Aan het eind van deze retraite constateerde ik dat ik mij geheeld en getroost voelde en nu een maand verder voel ik dat nog steeds dus wat mij betreft zeker volgend jaar weer!
 

TO, groepsleerkracht basisonderwijs
Re-treat je Hart nov 2012

Wat ik verwacht had en zó nodig had in deze retraite, was....stilte! En die kreeg ik in overvloed,ook in het overweldigende Limburgse landschap. Wat mij toen raakte en zelfs nu thuis nog, was dat ik vanuit mijn wijd geopende hart, alleen maar aanwezig hoefde te zijn. In dat ruime hart verdween alles, werd transparant. Er was een veilige sfeer in de groep, we gingen diep en laag en hoog en bleven altijd met beide benen op de grond. Dit dankzij de hartverwarmende oefeningen en een écht aards Aanwezig zijn van de begeleider van de retraite. Het programma werd ook elke dag op het 'lijf van de groep' geschreven, aangepast aan wat er zich afspeelde, dat was een meerwaarde. Dit warme bad van stilte, verdieping en healing kan ik van HARTE aanbevelen!

Is misschien wel een 'must' (met een knipoog) voor jachtige managers, directeuren, topambtenaren, presidenten, werknemers en alle andere mensen die hun hart willen voelen kloppen, i.p.v. bonken.

Marjo Zwaneveld. Docente, remedial teacher, healer/reader.

Pagina's