Ervaringen

Re-treat je Hart 3-7 febr. 2016

1.
Eerst was ik bang voor de stilte; geloofde niet dat ik die zou kunnen (ver)dragen.
Algauw voelde het "stil zijn" warm en veilig en leerde ik het kennen als een krachtig leermiddel.
Ik ontdekte meer de diepte van mijn verlangen.
Niet wat ik van tevoren had bedacht ontvouwde zich maar na een geleide meditatie, tijdens de derde dag, kon ik mijn gevoel toelaten.  
Ik kreeg via een voorportaaltje toegang tot mijn hart(senergie). Eerst snapte ik niks van de beelden en schrok ik ervan maar geleidelijk aan 
drong de essentie tot mij door......
 
2.
De natuur heb ik ervaren als sereen, haast verstild.
De verstilling in combinatie met de loopmeditatie bracht mij in een sfeer van tijdloosheid.
Dit heeft me geholpen om werkelijk bij mijn innerlijke stilte te durven zijn.
 
3.
Tijdens een van de 'seva's' (taakjes) liep ik weer eens tegen mezelf aan.
- Doe ik het wel goed ?
- En oh als ik op de klankschaal sla, zijn alle ogen en oren op mij gericht. Doodeng.
 

Jeaninne
Re-treat je Hart februari 2018

Tot voor kort had ik nog nooit een (georganiseerde) stilte retraite gedaan. Wel altijd zelf mijn retraites - in mn uppie - in hutjes op de hei gedaan. Heerlijk! Maar wat een verademing is deze reis voor me geweest. Onder bezielde leiding van Robbert Van Bruggen mocht ik een gevreesd stuk in mij ont-dekken, beleven en belichamen. En weer geheeld eruit gekomen. 
Jongens en meisjes, dit is een absolute aanrader!
L.F.

Re-Member! 2017

Ik wilde weer verbonden zijn met mijn essentie. Ik ging met deze vraag de retraite in en ik ben meer dan ooit verbonden met die essentie. Alleen ik voel tegelijkertijd dat het nog kwetsbaar is. 

Ik voel me als een hert dat zijn gewei heeft afgeworpen. De huid waar het nieuwe gewei kan gaan groeien is nog teer maar gedurende het jaar zal het weer aangroeien en sterker zijn dan ooit.

M. (consultant)
Re-treat je Hart - dec 2013

Als ik in mijn omgeving vertelde dat ik een stilteretraite ging doen, kreeg ik steevast de vraag: waarom? En steeds gaf ik hetzelfde, vage antwoord. Het was niet meer dan een gevoel, een verlangen, het idee dat ik dit moest doen. Wat ik ermee wilde bereiken? Ook geen idee. Maar wat ben ik blij dat ik aan mijn gevoel gehoor heb gegeven.
Mijn persoonlijke thema openbaarde zich vanzelf gedurende de retraite. Ik kwam mezelf tegen, en hard ook. In plaats van weg te rennen, heb ik alles onder ogen gezien en vooral doorvoeld. En wat bleek? Daarna kwamen de inzichten die ik nodig had om stappen te kunnen zetten vanzelf!  Ik heb op een intense manier ervaren wie ik echt ben van binnen. Dat gevoel laat zich niet in woorden omschrijven. Maar het voelde heel goed.
Terug in het dagelijks leven merk ik dat er iets wezenlijks binnenin mij veranderd is. Ik stel me anders op naar de buitenwereld, ik oordeel minder over mezelf, ik heb oude angsten en pijn losgelaten. Ik heb mezelf leren (er)kennen. Dat een paar dagen stilte me zoveel zouden opleveren, had ik nooit verwacht. Een mooier cadeau had ik mezelf niet kunnen geven.

R. Alkemade
Re-treat je Hart - mei 2013

De afgelopen 3 jaar heb ik een meditatie opleiding gevolgd waardoor ik  2x 4 dagen per jaar heerlijk weg was van thuis en van mijn werk. Dat was elke keer een cadeau voor mezelf. Nu werd ik getipt  door een vriendin van mij om de re-treat je hart te gaan volgen. Niet verder nagedacht heb ik me meteen ingeschreven. Ik was erg benieuwd naar de ervaring van een paar dagen totale stilte.
Het was fantastisch niet praten, geen sociale gesprekken tijdens het eten, geen laptop, geen telefoon, niet lezen, geen contact met de buitenwereld, dus geen afleidingen/verleidingen,  gewoon even helemaal alleen met je zelf, wat een rust en achteraf wat een heerlijkheid.

De Soefi oefeningen en de verhalen waarmee Robbert het stilzitten afwisselt waren zeer inspirerend. De opbouw van de stilte-dagen was heel erg goed, er was een duidelijke kop en staart. De oefeningen hielpen mij om nog meer verbinding te maken  met mijn hart, de stilte, de liefde, de vreugde, de rust in mijzelf.  Wat mij het meest heeft geraakt en zeer emotioneerde, is dat als ik mijn hart verder en verder  open ik er alleen maar hoef te zijn!!  
Je gaat ook met een duidelijke opdracht naar huis, wat ga je de komende week doen!! Dus meteen de ervaringen van deze week omzetten in acties in het dagelijks leven. Voor mij kwam heel duidelijk naar voren dat ik zelf de keuzes kan maken en dat ik niet te veel in een afwachtende houding moet blijven steken. Er zijn na deze week een paar beslissingen in een stroomversnelling gekomen vnl.  doordat ik meer kon aangeven wat ik zelf wilde en ook omdat ik meer op mijn strepen ben gaan staan.

Robbert heeft een gave om een omgeving te creëren waarin je jezelf kan zijn en waarin je je veilig voelt. Hij zorgt er voor dat iedereen zijn eigen proces kan gaan. Het prachtige Limburgse landschap hielp ook erg goed om nog meer in de rust te komen en de verbinding met de natuur te maken.

Al met al zeker voor herhaling vatbaar.

Paul van der Lugt, therapeut
Re-treat je Hart 9-13 dec 2015

Het werd steeds maar drukker en voller in mijn hoofd. Ik merkte dat ik niet meer kon stoppen met denken. Het leek me heerlijk om te kunnen mediteren en mijn hoofd rust te gunnen. Maar het lukte me niet om er thuis de tijd voor te nemen en bovendien wist ik niet goed hoe je moest mediteren. 

Via Google kwam ik al snel op deze website terecht en ik voelde gelijk dat dit was wat ik zocht. Stilte, rust en tijd om mijn hoofd leeg te maken. 
Aan het begin van de retraite heb ik best veel weerstand ondervond tijdens het mediteren. De weg die ik moest gaan was niet altijd makkelijk, toch ben ik enorm blij dat ik deze stap heb genomen.
Ik heb veel geleerd over mezelf en er is meer inzicht over waar het voor mij om draait in het leven. Het heeft me duidelijk gemaakt welke richting ik op moet, alsof de mist in mijn hoofd weg is getrokken. Ik heb het roer weer steviger in handen.

Wat me verbaasde was dat er een enorme verbondenheid ontstond met de andere deelnemers. Terwijl je niet met elkaar spreekt of de ander aankijkt maak je toch contact op een andere manier. Heel bijzonder om dat te ervaren.

De warmte en energie die Robbert geeft tijdens deze dagen is de kracht van deze retraite. De ervaring en wijsheid die hij met de groep deelt is inspirerend en hartverwarmend. Een ervaring die je nooit zult vergeten.

 

J.W. / cameraman
Als 18 jarige in stilte-retraite

In een hutje op de hei was een bijzondere ervaring voor mij. Het begon met dat ik erg kort van tevoren mij pas aanmeldde maar dat ik gelukkig de laatste plaats kon opvullen! Als 18 jarige was ik de jongste van de groep maar dat was helemaal geen probleem. 
Eenmaal daar aangekomen verliep alles grotendeels zoals ik had verwacht. Je kan alles loslaten en een flexibel schema volgen, precies waar ik naar verlangde! Én het eten was heel lekker! 
Ik kan in mijn geval niet zeggen dat ik hele grote problemen heb aangepakt, of dat ik geïnspireerd ben om mijn leven om te gooien. Maar daarvoor ging ik er ook niet naartoe. Ik heb vooral mijn gedachtes kunnen ordenen en over mijn keuzes voor de toekomst kunnen denken. Zo stapte ik uit de cursus met een zelfvertrouwen boost en goede moed! 

Machteld, 18 jaar
Re-treat je Hart dec 2017

Ik zag best op tegen 96 uur stilte en had geen idee wat te verwachten. Weliswaar heb ik eerder een mindfulness-training gedaan, waarbij we aan het eind van de training ongeveer 6 uur in stilte verbleven, maar dit zou toch iets anders worden.
Achteraf vind ik dat de stilte een hele fijne ervaring is geweest en dat de stilte samen met de oefeningen tijdens de retraite bijgedragen hebben om mijn behoefte aan stilte en ruimte scherper te krijgen.
Ik kan geen betere investering in ‘je-zelf’ bedenken dan zo’n retraite.

Ardie uit Gennep

Re-treat je Hart nov. 2012

'Zou een stilte-retraite iets voor jou zijn?' Deze vraag riep in eerste instantie verbazing in me op. Ik was helemaal niet thuis in meditatie en zo. Nou ja, ik deed weleens een poging en vond het al knap als ik 10 minuten kon blijven zitten. Maar vooral het woordje ‘stilte’ kwam als een alarmerende scheepshoorn binnen. Een lichte paniek borrelde bij die gedachte op. Wat te doen in stilte? Wat houd je over als je niets te doen hebt en ook nauwelijks afleiding kan vinden? Deze vraag raakte een kern, 'afleiding zoeken', dat is namelijk wat ik veel deed...maar afleiding waarvan? Je begrijpt het al mijn verbazing dompelde zich in nieuwsgierigheid. En tijdens de retraite is die nieuwsgierigheid variërend van blijdschap, angst, liefde en verdriet langzaam maar zeker getransformeerd. Mijn emoties en gevoelens veranderden continu van kleur in het proces en toch voelde ik me tegelijkertijd veilig en geborgen. Robbert is voor mij een uniek en uitzonderlijk persoon. Hij weet als geen ander een omgeving te creëren waarin je jezelf mag zijn, waarin je je geborgen en veilig voelt en in de tussentijd laat hij een ieder in zijn eigen proces door zowel donkere als zonovergoten plekjes in zijn of haar ziel reizen. En ik maar denken tijdens de retraite, hoe krijgt hij het toch voor elkaar om telkens precies te weten waar ik zit in mijn proces en wat ik nodig heb...tot tijdens de afronding bleek dat de anderen hetzelfde gevoel hadden gehad. Toen brak echt mijn klomp, m'n verstand kreeg het toen helemaal niet meer uitgelegd en moest ik van binnen lachen om mijn eigen verwoede pogingen nog steeds stiekem ergens te denken(!) dat ik het kan verklaren...wetende dat je ware wijsheid zich heel ergens anders in schuilt. Robbert heeft met deze retraite een grootst cadeau van het leven geschonken...sinds de retraite sta ik werkelijk anders in het leven, voel ik me meer verbonden met anderen en mezelf en kan ik mezelf beter accepteren en geniet ik meer, terwijl het leven om me heen weinig veranderd is...de verandering is intern. Dank je wel Robbert en de anderen die aanwezig waren bij de retraite! En voor degene die dit leest en twijfelt om een retraite te doen...gewoon blijven twijfelen en in de tussentijd inschrijven...ik had dit nooit willen missen en raad het echt aan!

Karin A. (werkzaam in de geestelijke gezondheidszorg rond ontwikkeling & onderzoek)
Re-treat je Hart 3-7 fer. 2016

Tijdens de retraite kwam ter sprake dat wanneer je in contact staat met jezelf en je omgeving er in zowel dingen, natuur, mensen en dieren weerspiegelingen van jezelf kunnen zitten. 
Na de retraite ben ik in stilte van Schin op geul naar Maastricht gewandeld. Tijdens deze wandeling kwam ik een paard in een weiland tegen. Voor paarden heb ik normaal geen aandacht. Dit paard trok me aan terwijl ik er niet bij nadacht, het gebeurde gewoon. Ik keek naar het paard, ik maakte contact door er echt naar te kijken en liefde te voelen voor het paard. Mijn ogen werden telkens naar een kruintje tussen zijn ogen getrokken. Ik voelde ‘het derde oog’ in me en vervolgens kwamen de woorden ‘helderheid’ en ‘inzichten’ bij me op. Ik ging met mijn hand langzaam naar zijn neus zodat hij kon ruiken. Na een tijdje wilde ik hem aaien, maar hij draaide zijn hoofd weg. Mijn hand ging weer omlaag en ik bleef naar hem kijken, zijn hoofd kwam direct weer terug. Ik ging weer met mijn hand naar zijn neus en het zelfde patroon herhaalde zich nog meerdere malen. Na een tijdje bedankte ik het paard en liep verder, op de hoek van het weiland stoptje ik en draaide me om. Het paard keek me nog steeds na en kwam naar me toe toen ik stil bleef staan. Weer kwam hij met zijn kop naar me toe, ik hield mijn hand weer bij zijn neus en met aaien kon ik hem nu één keer strelen waarna hij zijn hoofd weer wegdraaide. Dit herhaalde zich weer een aantal maal waarna ik verder liep. Ik verwonderde me over dit contact en even later besefte ik me dat dit een hele duidelijke spiegel was naar mijn behoefte aan intimiteit en een angst of blokade waarbij het tegenovergestelde gebeurt van wat ik echt wil. 

 

Lieke

Pagina's