Ervaringen

Gedicht Retraite nov 2012

Retraite

het helend groene landschap van mijn ziel
verruimt mijn horizon, het denken en het
niet meer weten, de wachters aan de Poort
sluiten nog even het leven af van het echte zijn

de heuvels liggen in een licht verwonderen
over teer en stervend heden heen,
met zicht op warme bomenrij en gouden
kleurend blad en hart, stroomt water

van de beek aan mij voorbij, ik weet niet
wie ik ben of zijn zal ooit, en wat geweest is
is geweest, voorbij de tijd ligt zuiver Weten
weerklinkt zo zacht een lied in mij

het licht verschijnt, verdwijnt, verdampt
tot nieuwe nevelsluiers, het zingen blijft
de klank ben ik, het zwart wordt wit
wordt ongeboren Licht dat ademt diep in mij.

Marjo Zwaneveld, Limburg november 2012
Re-treat je Hart 3-7 fer. 2016

Tijdens de retraite kwam ter sprake dat wanneer je in contact staat met jezelf en je omgeving er in zowel dingen, natuur, mensen en dieren weerspiegelingen van jezelf kunnen zitten. 
Na de retraite ben ik in stilte van Schin op geul naar Maastricht gewandeld. Tijdens deze wandeling kwam ik een paard in een weiland tegen. Voor paarden heb ik normaal geen aandacht. Dit paard trok me aan terwijl ik er niet bij nadacht, het gebeurde gewoon. Ik keek naar het paard, ik maakte contact door er echt naar te kijken en liefde te voelen voor het paard. Mijn ogen werden telkens naar een kruintje tussen zijn ogen getrokken. Ik voelde ‘het derde oog’ in me en vervolgens kwamen de woorden ‘helderheid’ en ‘inzichten’ bij me op. Ik ging met mijn hand langzaam naar zijn neus zodat hij kon ruiken. Na een tijdje wilde ik hem aaien, maar hij draaide zijn hoofd weg. Mijn hand ging weer omlaag en ik bleef naar hem kijken, zijn hoofd kwam direct weer terug. Ik ging weer met mijn hand naar zijn neus en het zelfde patroon herhaalde zich nog meerdere malen. Na een tijdje bedankte ik het paard en liep verder, op de hoek van het weiland stoptje ik en draaide me om. Het paard keek me nog steeds na en kwam naar me toe toen ik stil bleef staan. Weer kwam hij met zijn kop naar me toe, ik hield mijn hand weer bij zijn neus en met aaien kon ik hem nu één keer strelen waarna hij zijn hoofd weer wegdraaide. Dit herhaalde zich weer een aantal maal waarna ik verder liep. Ik verwonderde me over dit contact en even later besefte ik me dat dit een hele duidelijke spiegel was naar mijn behoefte aan intimiteit en een angst of blokade waarbij het tegenovergestelde gebeurt van wat ik echt wil. 

 

Lieke
Re-Member! follow-up 2017

Landgoed Hoog Deelen is voor mij een alchemistische plek. De natuur is prachtig en nog zo ongerept dat het een fantastische plek is om weer terug te gaan naar jezelf. De puurheid en eenvoud van de plek helpen je om even afstand te doen van de dagelijkse hectiek.

Robbert begeleidt je liefdevol steeds een laag dieper zodat je ruimte hebt om echt bezig te zijn met je vraag. In dit warme bad heb ik mij persoonlijk weer kunnen verbinden met mijn diepste essentie en kan ik vanuit daar weer invulling geven aan mijn leven.

Ik ben dankbaar dat ik hier mocht zijn. 

Caroline
Re-treat je Hart - dec 2013

'Wanneer je zelf druk bent en ook nog in een drukke omgeving fungeert, is een stilte retraite een uitdaging. Het doel om mee te doen was voor mij het willen voelen vanuit mijn eigen zijn. De retraite heeft me laten teruggaan naar een basisbewustzijn en heeft een goede start gegeven om mijn doel te bereiken. Dit begin had ik niet kunnen creëren als ik me niet losgemaakt had van de ratrace waarin ik me bevind.' 

 

H. (32 jaar)
Re-treat je Hart - febr 2013

Er was een diep verlangen in mij om te voelen en te ervaren wie ik echt ben. Ik wilde leven vanuit mijn hart en hoe zeer ik ook mijn best deed, ik kreeg ‘het’ maar niet onder de knie. Zou ik de stilte wel aankunnen? Ik kon en wilde er niet meer omheen. Het was de hoogste tijd om mijn hart te openen! De stilte is de meest zuivere ‘vorm’ die ik ken waarin je kunt thuiskomen bij jezelf, zonder tussenkomst van ‘een ander’. Zeker, ik kwam mijzelf tegen, maar zo eng was dat niet. Het was die oude bekende van me op weg naar heelwording. En daar had ik heel wat voor over. Alles komt aan het licht in de stilte. En omdat ik alles in mij heb, zag ik ook die donkere kanten waar ik liever niet mee geconfronteerd werd. In de veilige omgeving van de groep en de deskundige leiding van Robbert voelde ik me echter niet alleen. Langzaam raakten mijn gedachten meer en meer op de achtergrond en werd ik innerlijk stiller. Mijn ‘ik’ smolt langzaam weg en ik begon letterlijk met andere ogen de wereld in te kijken omdat er niets meer te beoordelen viel. Alles is zoals het is. 

C, Bergen op Zoom
Re-treat je Hart - december 2013

De weken voorafgaand aan de retraite schreeuwden mijn lichaam en geest om Rust; alleen zijn, op mezelf zijn, even geen aandacht schenken aan een ander, om zodoende met mezelf in contact te komen. Voor het eerst van mijn leven voelde ik aan, dat ik moest gaan thuis komen bij mezelf, om zodoende verder te kunnen met de volgende stappen in mijn leven. De retraite bleek daarom een complete verademing en een kadootje voor mezelf. 

Op het moment dat de stilte werd ingeluid, was de opluchting binnen de groep voelbaar; eindelijk tijd voor mezelf! Ik heb de stilte ervaren als warm en verwelkomend. Ik kon eindelijk in mezelf duiken. 
De begeleiding door Robbert was als vanzelfsprekend. Hij voelde altijd aan waar we als groep behoefte aan hadden, nog voor we het zelf wisten. Van de muziek die af en toe gedraaid werd heb ik enorm genoten. Die opende bij mij een deur in mijn binnenste waarvan ik niet wist dat die er zat.

De omgeving van Kadampa is een paradijsje op aarde en Kadampa zelf is een warm nestje, waar het eten met liefde wordt bereid.
Het proces waar ik reeds voor de retraite is zat, heeft verder vorm gekregen tijdens de retraite. Met de tools die we hebben geleerd tijdens de retraite, kan ik tot op de dag van vandaag vooruit; ik zoek de stilte in mezelf op, om mij bewust te worden van mijzelf, van mijn behoeften, mijn gevoelens. Ik ben dankbaar voor dit nieuwe bewustzijn. Ik ben dankbaar voor de gelegenheid die Robbert  ons biedt, om met onszelf in het reine te komen, om geluk van binnenuit naar buiten te laten komen.

Annelies Lammers

Re-treat je Hart - dec 2013

Op een punt beland in m'n leven dat ik soort van vastgelopen was vond ik het wel tijd worden voor bezinning. Een retraite leek me wel iets om dichterbij mezelf te komen en dan het liefst enigszins neutraal qua geloof of religie. Wat ik er van moest verwachten geen idee, maar in het ergste geval overleef ik het wel dacht ik. Het duurde dan ook even voordat ik de rust had gevonden en geland was, maar vanaf begin af aan ervaarde ik de stilte als prettig. Toen ik me eenmaal wat meer overgegeven had aan het mediteren en de dingen kon laten zijn, voelde het ook goed om daar te zijn. Sommige meditatiesessies voelde dan ook als een warme deken, andere oefeningen waren wat onwennig. Mede dankzij de begeleiding van Robbert en de mooie omgeving was het een mooie en waardevolle ervaring. Zeer zeker de moeite waard en ik zou het zo nog een keer doen.
 

Marnix, Grafisch Ontwerper
Re-treat je Hart - dec 2013

Confronterend en verzachtend tegelijkertijd, het proces van retraite zit vol tegenstrijdigheden. Net zoals het echte leven en het is fijn om hier mee aan de slag te gaan. De begeleiding van Robbert maakt dat je je veilig voelt tijdens het proces van loslaten van oude én vastpakken van nieuwe ideeën en overtuigingen.

Ton van der L. Project Manager
Wie ben je dan

Wie

Wie ben jij dan, die denkt en zit, en wacht op iets

maar eigenlijk niet weet op wat precies

Met geduld die met vlagen komt en gaat, 

Met hoop die er dan is en je dan weer verlaat

Je groeit en krimpt, tot nis meer is en dan ineens

is er die ‘Bliss’

een vlam een vonk een verzengend vuur

een steen een rots of toch een muur

Wie ben jij dan, die denkt en voelt

wéét jij wel wát je bedoelt

probeer je het te begrijpen, de wind te verstaan

of nix anders te doen dan los te laten gaan

Ben je de wind, ben je het vuur

of toch de rots of zelfs de muur

Ben je dat álles of ben je het niets

of is dat alles net zoveel jij als iets

 
Lenny Leppers, Hannover
Re-treat je Hart 29 april - 3 mei 2015

Vaag had ik het idee dat een retraite wel iets voor me zou zijn. Geen idee waarom, want ik vroeg me tegelijkertijd af of ik het wel zou volhouden, dat stil zijn en stil zitten. Ik kwam op de website van Robbert. Down-to-earth en totaal niet zweverig. Ideaal voor een nuchtere Friezin.

De retraite is heel goed verzorgd. Dat begint al met een intake een paar weken van te voren. Daaruit blijkt meteen al de deskundigheid van Robbert door de rake vragen die hij stelt. De retraite is in een prachtige omgeving in Zuid-Limburg. Het hotel heeft  een fijne sfeer en, ook niet onbelangrijk, het eten is heerlijk.

Ik ben toch wel wat bezorgd dat ik, behalve stil moet zijn, ook hele dagen stil moet zitten. Niet echt ideaal voor een beweeglijk persoon als ik. Dat valt heel erg mee. Zo nu en dan gaan we naar buiten voor oefeningen. Dus wandelen en genieten van de omgeving kan gelukkig ook. Naast de sessies is er voldoende vrije tijd. Dan zit ik vaak op een bankje en kijk ik om me heen. Helemaal in het hier-en-nu.

Vanaf de eerste minuut dat de stilte ingaat, kom ik tot rust. Heerlijk om zo tot mezelf te komen. Te ontdekken wie ik ben onder al die gedachtes, piekermomenten en vrij van sociale omgang. Gewoon even niets hoeven, niet van mezelf, niet van de ander. Ik voel me veilig. Ik voel de rust. Ik voel de liefde in heel mijn lichaam. Ik was helemaal vergeten dat ik dat kon! Het raakt me enorm dat ik dit zo intens ervaar. 

Het is nu een maand later. De rust en de stilte ervaar ik elke dag weer. Natuurlijk, er zijn van die dagen dan neemt de hectief van alledag het over. En toch, ik weet dat die rust, die liefde en het kunnen leven vanuit mijn hart, gewoon echt in mij zit. Alleen die wetenschap geeft me al rust. Elke dag maak ik hier bewust contact mee, ook al is het maar voor heel even. 

Heel bijzonder wat stilte met je doet.

Jannie, yogadocent

Pagina's