Ervaringen

Als 18 jarige in stilte-retraite

In een hutje op de hei was een bijzondere ervaring voor mij. Het begon met dat ik erg kort van tevoren mij pas aanmeldde maar dat ik gelukkig de laatste plaats kon opvullen! Als 18 jarige was ik de jongste van de groep maar dat was helemaal geen probleem. 
Eenmaal daar aangekomen verliep alles grotendeels zoals ik had verwacht. Je kan alles loslaten en een flexibel schema volgen, precies waar ik naar verlangde! Én het eten was heel lekker! 
Ik kan in mijn geval niet zeggen dat ik hele grote problemen heb aangepakt, of dat ik geïnspireerd ben om mijn leven om te gooien. Maar daarvoor ging ik er ook niet naartoe. Ik heb vooral mijn gedachtes kunnen ordenen en over mijn keuzes voor de toekomst kunnen denken. Zo stapte ik uit de cursus met een zelfvertrouwen boost en goede moed! 

Machteld, 18 jaar
Re-treat je Hart mei 2012

Re-treat je hart!
Ik kwam binnen met een hoofd vol malende gedachten naar aanleiding van een verdrietige en pijnlijke gebeurtenis.  Vol schuldgevoelens ook.
De verschillende meditatieoefeningen hielpen mij mijn focus te veranderen,  van mijn hoofd naar mijn hart te gaan , ruimte, zachtheid, pijn te ervaren.  Verdriet mocht/kon stromen.
De oefeningen hielpen mij tenslotte weer verbinding te maken met de stilte, liefde, vergeving en vreugde in mijzelf. Door de meditatie in de natuur zag en ervoer ik haar en mijn ‘volmaaktheid in gebrokenheid’. Dat was een intense ervaring van heelheid!
Stilte werkt helend. Ik vond het prettig om niet (te hoeven) praten, geen ‘social talk’ aan tafel. Maar ik heb de groep toch nodig om bij een diepere stilte/liefde/volheid  in mijzelf te komen.
De schuldgevoelens en het verdriet zijn niet over, maar het is alsof ze me minder in hun greep hebben.  
En last but not least, ik vond de begeleiding van Marlies en Robbert  heel goed door wie ze zijn, wat ze aandroegen en hoe ze samenwerkten.

Annette (theoloog, clown)
Re-Member! 2017

Een ontroerende Stilte, een indrukwekkende kou, een hartverwarmende ontvangst, slaapplaats en Leiding, ook van Boven. Heilige grond onder mijn voeten en eeuwenoude bomen waar ik soms even tegen aan mocht leunen (en praten). Een sjamanen-drum wiens geluid de aarde en mij beroerde en ontroerde. Een 'troon' uit het bos zelf, waar ik in/op mocht zitten, onder een heuse vis-paraplu....ook wat verwarrend..geen vijver noch vis te zien in de hele omtrek!

Een groep die mij 'droeg' in mijn soms aanwezige onvermogen. Het was ook : Pasen vieren in een kerst-stal, met voederbak en paard. De ingredienten enz. waren wat verwarrend soms. Er waren houtkachels en veel, heel veel bekers hete thee. En STILTE. (en KOU) En soefi-zikhrs/gezang die het Licht op aarde en in ons bracht. Zo indrukwekkend allemaal dat er voorgoed iets in mij is veranderd. Een stilte....die ik nog kan voelen. Mag het volgend jaar iets warmer zijn? 

Marjo
Re-treat je Hart - febr 2013

Als ‘spirituele zoeker’ dacht ik vaak ‘iets’ te moeten hebben of doen om ‘er’ te komen. Maar steeds kwam na verloop van tijd een diep verlangen terug… Ik wist ‘in de stilte vind ik mezelf’ en wilde graag vanuit mijn gevoel gaan leven. ‘Re-treat je hart’ bleek een liefdevol kado voor mijzelf. 
De stilte was niet zo ‘eng’ als ik dacht. In de groep voelde ik mij veilig en niet alleen in mijn zoektocht naar mijzelf. Door niet te praten verviel op een gegeven moment de bevestiging van ‘ik’ en ‘jij’. Ook het benoemen van wat ik zag of hoorde (‘kijk eens wat mooi’, ‘wat lekker’, ‘wat gek’) was niet meer nodig in een wereld zonder woorden zodat ik helderder in het hier en nu kon zijn. Ik ‘hoorde’ mijn gedachten nog wel in mijn hoofd, maar ze raakten steeds meer op de achtergrond. Mijn ‘ik’ smolt langzaam weg, zo leek het. Na verloop van tijd is er geen ‘ik wandel’ of ‘ik eet’ meer. Er is gewoon wandelen en eten. ‘Mijn’ benen doen precies wat ze moeten doen zonder dat ‘ik’ me ermee bemoei! En het wonderlijk besef tijdens het eten met volle aandacht hoe ‘mijn’ handen liefdevol het eten naar mijn mond lepelden. ‘Ik’ weet het niet en doet helemaal niets! Aan het einde van de stilteretraite schreef ik in mijn dagboek: ‘ik voel me innig dankbaar, nederig en oersterk, met een zingend hart.’ 

 

Coby Terstappen
Re-treat je Hart 3-7 febr. 2016

1.
Eerst was ik bang voor de stilte; geloofde niet dat ik die zou kunnen (ver)dragen.
Algauw voelde het "stil zijn" warm en veilig en leerde ik het kennen als een krachtig leermiddel.
Ik ontdekte meer de diepte van mijn verlangen.
Niet wat ik van tevoren had bedacht ontvouwde zich maar na een geleide meditatie, tijdens de derde dag, kon ik mijn gevoel toelaten.  
Ik kreeg via een voorportaaltje toegang tot mijn hart(senergie). Eerst snapte ik niks van de beelden en schrok ik ervan maar geleidelijk aan 
drong de essentie tot mij door......
 
2.
De natuur heb ik ervaren als sereen, haast verstild.
De verstilling in combinatie met de loopmeditatie bracht mij in een sfeer van tijdloosheid.
Dit heeft me geholpen om werkelijk bij mijn innerlijke stilte te durven zijn.
 
3.
Tijdens een van de 'seva's' (taakjes) liep ik weer eens tegen mezelf aan.
- Doe ik het wel goed ?
- En oh als ik op de klankschaal sla, zijn alle ogen en oren op mij gericht. Doodeng.
 

Jeaninne
Re-treat je Hart 3-7 febr. 2016

Een stilte retraite. Wat is dat eigenlijk? Dat vroeg ik mij af nadat iets in mij had gezegd dat ik me moest inschrijven. Zelfs tot het moment van arriveren in Schin op Geul wist ik eigenlijk niet goed wat mij te wachten stond. Het mooie van alles was dat bijna niemand van de deelnemers wist wat hen te wachten stond. Maar iedereen was daar voor een reden, en ik denk dat iedereen daar een zelfde soort stemmetje had gehoord, net als ik: dit is goed, moet je doen. En zo zat iedereen bij het eerste diner zo goed als stil aan tafel, terwijl we op dat moment nog gewoon mochten praten!

De stilte retraite is een niet te beschrijven ervaring voor mij geweest. Het is een achtbaan van gedachten, geluiden, lichtflitsen, dromen, liefde en verdriet. Alles komt voorbij. In het begin duren de meditaties eindeloos en zat ik mij op te vreten met de gedachte: wanneer slaat Robbert nou op de klankschaal om de meditatie af te ronden! Wat duurt een uur lang! En die druppende kraan, kan iemand daar wat aan doen? Maar door de oefeningen die Robbert mee geeft, de mooie gedachtes en beelden die hij vertelt, maken dat je er langzaam in zakt. En al de tweede dag werd ik verrast door de klankschaal: nu al de meditatie voorbij? En wat fijn die lekkende kraan, dan weet ik dat ik hier ben. Nu, op dit moment.

Tijdens de retraite zag ik de gedachten voorbij komen, waaronder: wat ga ik de mensen vertellen hoe de retraite eigenlijk was? Ga ik vertellen over de lichten die ik heb gezien. Hoe ik mijzelf tijdens een meditatie kon opladen? De liefde die ik van groep voelde zonder enige aanraking? De schaamte tijdens de dans, maar daarna vooral het vrije gevoel van lekker bewegen? Alles bezien was het voor mij simpelweg bijzonder. En voel ik het voorrecht dit te hebben mogen meemaken. En mijzelf heb mogen verrijken met de ervaringen, beelden, muziek, kennis en liefde die Robbert heeft weten te brengen. Kortom, een stilte retraite is zo stil nog niet."

O.S. / Projectmanager
Re-treat je Hart - dec 2013

Ik was zo stralend de eerste weken toen ik thuis was, zo diep geïncarneerd in mijn lichaam. Ik dacht: dit gevoel raak ik nooit meer kwijt.
Maar in het bestaan van alledag bleek dat toch wel mogelijk te zijn. Ik heb nu de retraite oefeningen weer in mijn dagritme opgenomen en dat voelt goed.
De diepe resonantie van de woorden ‘ya batin’ vinden weer-klank in mij. Mijn allerdiepste kwetsbaarheid kan ik weer voelen en dan kan ik ademen in dat wat er is, en tegelijkertijd het overbodige weg laten stromen. Robbert, dank voor je manier van Zijn, voor en in de groep! Dank voor de prachtige muziek! Met deze groep was het heerlijk om in de stilte te zijn! En het afscheid aan het eind van de retraite was zo hart verwarmend, dat ik alle knuffels en warme woorden nu nog voel!
 

Marjo Zwaneveld, 65-plusser: moeder en oma!
Re-treat je Hart februari 2018

AANRADER! Ik heb het mezelf al 2 keer gegund om deel te nemen. De ervaring was voor mij beide keren anders, maar het effect was hetzelfde. De stilte opende mijn ogen, geest en hart. Hier heb ik geleerd om met aandacht te leven en mijn gevoel te volgen, i.p.v. op automatische piloot mentaal te leven (realiteit te ervaren vanuit de denk-beelden die mij beperken).
De retraite wordt professioneel begeleid door Robbert; hij laat je kennis maken met diverse meditatievormen, geeft je individuele begeleiding op maat en houdt inspirerende lezingen die je niet alleen wakker schudden maar daadwerkelijk inzicht geven en verder brengen.
Kortom, een aanrader! Voor een ieder die zin heeft in een ontdekkingstocht naar zijn ware ik. Of voor een ieder die hoge druk en stress ervaart in zijn/haar leven en zichzelf wil herpakken / herontdekken. Bij verlies of verandering. Of gewoon als het mooiste cadeau dat je jezelf kunt geven; me-time. 
E.W.

Re-treat je Hart nov. 2012

Wat ik precies moest verwachten van de stilte-retraite was voor mij vooraf niet helemaal duidelijk. Wel dat ik eraan toe was om eens goed naar me zelf te luisteren. Op zich ben ik iemand die heel goed alleen kan zijn en stil kan wezen. Maar dit bleek al snel heel anders te zijn. In de stilte kwam ik tot ontdekking dat er van alles in me helemaal niet stil is, allerlei gedachten en emoties die hun kans leken te grijpen. Door de geleide meditaties en oefeningen, de regelmaat, de rust en hele ambience werd het langzaam stil. Zelfs de tijd krijgt een andere dimensie. Met die innerlijke rust begon ik anders waar te nemen en kwam ik tot besef wat de wezenlijke waarde was van recente ervaringen waar ik mee overhoop lag en welke rol ik daarin speelde en hoe die emoties bij mij horen en waardevol zijn. Dat besef heeft mij rijker gemaakt, iets waar ik nog steeds de vruchten van pluk.

Paul, R&D design engineer.
Re-Member! 2017

Ik wilde weer verbonden zijn met mijn essentie. Ik ging met deze vraag de retraite in en ik ben meer dan ooit verbonden met die essentie. Alleen ik voel tegelijkertijd dat het nog kwetsbaar is. 

Ik voel me als een hert dat zijn gewei heeft afgeworpen. De huid waar het nieuwe gewei kan gaan groeien is nog teer maar gedurende het jaar zal het weer aangroeien en sterker zijn dan ooit.

M. (consultant)

Pagina's