Ervaringen

Re-treat je Hart 3-7 fer. 2016

Tijdens de retraite kwam ter sprake dat wanneer je in contact staat met jezelf en je omgeving er in zowel dingen, natuur, mensen en dieren weerspiegelingen van jezelf kunnen zitten. 
Na de retraite ben ik in stilte van Schin op geul naar Maastricht gewandeld. Tijdens deze wandeling kwam ik een paard in een weiland tegen. Voor paarden heb ik normaal geen aandacht. Dit paard trok me aan terwijl ik er niet bij nadacht, het gebeurde gewoon. Ik keek naar het paard, ik maakte contact door er echt naar te kijken en liefde te voelen voor het paard. Mijn ogen werden telkens naar een kruintje tussen zijn ogen getrokken. Ik voelde ‘het derde oog’ in me en vervolgens kwamen de woorden ‘helderheid’ en ‘inzichten’ bij me op. Ik ging met mijn hand langzaam naar zijn neus zodat hij kon ruiken. Na een tijdje wilde ik hem aaien, maar hij draaide zijn hoofd weg. Mijn hand ging weer omlaag en ik bleef naar hem kijken, zijn hoofd kwam direct weer terug. Ik ging weer met mijn hand naar zijn neus en het zelfde patroon herhaalde zich nog meerdere malen. Na een tijdje bedankte ik het paard en liep verder, op de hoek van het weiland stoptje ik en draaide me om. Het paard keek me nog steeds na en kwam naar me toe toen ik stil bleef staan. Weer kwam hij met zijn kop naar me toe, ik hield mijn hand weer bij zijn neus en met aaien kon ik hem nu één keer strelen waarna hij zijn hoofd weer wegdraaide. Dit herhaalde zich weer een aantal maal waarna ik verder liep. Ik verwonderde me over dit contact en even later besefte ik me dat dit een hele duidelijke spiegel was naar mijn behoefte aan intimiteit en een angst of blokade waarbij het tegenovergestelde gebeurt van wat ik echt wil. 

 

Lieke
Re-treat je Hart nov 2012

De tweede retraite die ik bij Robbert deed leek aanvankelijk veel op de eerste, in de zin van dat ik dezelfde processen en weerstanden in mezelf herkende. En weer ontmoette ik mijn eigen rusteloze Stilte, wat een ongelooflijk  kado is dat toch. Wat totaal anders was dan de eerste keer, was de uitwerking van de retraite. Tijdens de retraite werd me duidelijk dat er iets van mijn sexualiteit bevrijd wilde worden; ik heb het op dat moment ontmoet zonder te weten wat het was en er weinig aandacht aan besteed. Een week later droomde ik een bijzonder scherpe droom van een vrouw die mij riep om me in te wijden in de liefde tussen vrouwen. Ik werd me plotseling bewust van mijn levenslange verliefdheden op vrouwen die ik altijd zorgvuldig had geprobeerd niet te voelen. Mijn biseksualiteit heeft zich inmiddels bevrijd onder het juk van oordelen en veroordelen en is springlevend! Er is een prachtige vrouw mijn leven binnengewandeld en de energie die we bij elkaar opwekken doet me stralen. Wat een vrijheid!!!

C
Re-treat je Hart 3-7 febr. 2016

1.
Eerst was ik bang voor de stilte; geloofde niet dat ik die zou kunnen (ver)dragen.
Algauw voelde het "stil zijn" warm en veilig en leerde ik het kennen als een krachtig leermiddel.
Ik ontdekte meer de diepte van mijn verlangen.
Niet wat ik van tevoren had bedacht ontvouwde zich maar na een geleide meditatie, tijdens de derde dag, kon ik mijn gevoel toelaten.  
Ik kreeg via een voorportaaltje toegang tot mijn hart(senergie). Eerst snapte ik niks van de beelden en schrok ik ervan maar geleidelijk aan 
drong de essentie tot mij door......
 
2.
De natuur heb ik ervaren als sereen, haast verstild.
De verstilling in combinatie met de loopmeditatie bracht mij in een sfeer van tijdloosheid.
Dit heeft me geholpen om werkelijk bij mijn innerlijke stilte te durven zijn.
 
3.
Tijdens een van de 'seva's' (taakjes) liep ik weer eens tegen mezelf aan.
- Doe ik het wel goed ?
- En oh als ik op de klankschaal sla, zijn alle ogen en oren op mij gericht. Doodeng.
 

Jeaninne
Re-treat je Hart - dec 2013

Op het moment dat ik ziek thuis kwam te zitten, kreeg ik het advies ‘word eens stil’. Die zin uit het gesprek met mijn leidinggevende bleef bij mij hangen. In ons gezin met jonge kinderen lukte het me niet om de momenten van rust en ruimte te creëren Zo ontstond bij mij het idee: ik ga in retraite. Er was ook twijfel/ angst ‘wat als iets zich aandient wat ik eigenlijk niet wil?’ Toch overheerste mijn gevoel; dit wil ik doen!Vanaf het moment dat we in stilte gingen, was het heel druk in mijn hoofd en mijn lijf! Allerlei gedachten/ patronen kwamen vanzelf boven. Ik probeerde in eerste instantie alles zo snel mogelijk weg te stoppen, want ik wilde niet gaan analyseren Was ook steeds bezig met de vraag; hoe laat je wat er komt er gewoon zijn? Ik werd er heel onrustig van. Dus dacht ik na een halve dag, ik kan wel weer gaan, want er gebeurt niks.Pas op het moment dat ik tegen mezelf zei, nou oke, dan gebeurt er maar niks, hooguit is het een paar dagen heel saai in je eentje….kwam het ineens. Tijdens een wandeling kreeg ik helder inzicht in mijn wil om te grijpen naar antwoorden, mijn gedachtepatronen en gedrag. Dat had ik nodig om het te kunnen loslaten. Door te erkennen kon ik meegaan in wat er zich aan angst, verdriet en boosheid aandiende. Het wonderlijke was, dat door het alleen maar te erkennen en er geen gesproken woorden aan te geven, het zomaar weg vloeide of mij het antwoord gaf wat ik te doen heb. Ik werd er niet alleen rustig van, er kwam een sterk gevoel van kracht en vitaliteit over me. Voelde heel intens: ‘Ik heb wat te geven en ik wil het delen!’ De retraite heeft me net het duwtje gegeven om toe te geven aan mijn innerlijke overtuiging. Ik sta nog aan het begin van mijn proces. Angst om concrete stappen te zetten gaat inmiddels over in vertrouwen en nieuwsgierigheid naar wat er komen gaat. Maar het meest waardevolle voor mij is….ik gebeur!

S. (onderwijs)
De Belofte van het Zwarte Ei - PAASRETRAITE 1-5 april 2015

Wat ik ervaren heb tijdens de stilte-retraite is iets dat niet makkelijk te beschrijven is, omdat het een gevoel is. Praktisch gezien vond ik het heerlijk om eens vier dagen lang niet gestoord te worden, geen telefoon aan te hebben, niets te doen (zonder je daar schuldig over te voelen) en tegelijk weer zoveel inspiratie te krijgen voor de dingen die ik ooit leuk vond om te doen, maar lang voor ‘nutteloos’ heb uitgemaakt. Dingen zoals tekenen, schilderen, schrijven, mijmeren, mediteren, door de natuur wandelen, bewust eten, simpelweg ‘zijn‘. Dit had als resultaat dat mijn ziel, hart of hoe je het ook wil noemen, in ieder geval mijn ‘ware ik’, tevoorschijn kwam. Voordat ik de stilte-retraite inging leek me het ‘eng’ dit te gaan ervaren, maar het tegendeel bleek waar. Ik heb zoveel liefde gevoeld (zonder daarvoor ook maar iets nodig te hebben) dat ik nu in mijn leven een kracht ervaar die ik eerder niet zo sterk gevoeld heb. Het is mijn innerlijke kracht die uiteindelijk alleen maar keuzes kan maken die goed voor mij zijn. En hier ben ik in het verleden nogal eens de mist mee in gegaan. Kortom, het ‘gevoel’ wat de stilte-retraite mij gegeven heeft is de waarde van mezelf, mijn leven en alles wat daaruit voortkomt, daarbij hoort, maar ook van het leven om mij heen, weer in volle glorie te zien. Precies dat gevoel is in mijn ogen hetgeen wat het leven nou juist de moeite waard maakt. 

E.J. (Televisie- en documentairemaker)

Re-treat je Hart mei 2012

Ik heb mijn retraite bij Robbert en Marlies als een groot geschenk ervaren. In mijn dagelijkse leven gebruik ik heel veel woorden om te verbinden. Tijdens de retraite heb ik voor het eerst in mijn leven de stilte in mezelf ontdekt en de pracht en kracht die daar vanuit gaat...en wat een verbinding met mezelf en mijn omgeving! De retraite heeft me een hele nieuwe dimensie van "zijn" gebracht! Fantastisch.

Walter v.d. Ven, interim manager, Beek en Donk
Re-treat je Hart februari 2018

Ruim drie jaar geleden maakte ik een einde aan een liefdesrelatie die totaal niet goed voor mij was. De relatie heeft gemaakt dat ik mezelf op veel vlakken totaal kwijt geraakt ben. In de afgelopen drie jaar zat ik enorm in mijn hoofd. Wat is er gebeurd, wat is er van mij overgebleven, wie ben ik nu? Ik heb therapie gehad en ben bij coaches geweest, maar bij al deze hulp had ik iedere keer het gevoel dat dit niet was wat ik nodig had. Mijn hoofd wist alles wel, die kon alles goed relativeren.

Ik moest tot rust komen, uit mijn hoofd en weer mijn lijf in zakken. En dat is precies wat de retraite heeft gedaan! De stilte gaf mij de ruimte om echt weer in contact te komen met mijn authentieke ik. Toen ik die verbinding weer voelde, ik alle verwachtingen en dat wat ik dacht dat ik wilde kon loslaten, kwam datgene wat wilde komen naar boven. En dat was mijn spelend kind! Mijn spelend kind die ik langzaamaan kwijt geraakt was in mijn relatie. Mijn spelend kind die ik jaren niet gehoord, gezien en gevoeld heb. Dit was het! Dit was het ontbrekende stukje.

Ik heb me in jaren niet zo heel, rustig en vooral blij en gelukkig gevoeld. De verbinding met mezelf en met al dat is is hersteld. Wat vier dagen stilte al niet kan doen :-) Een mooier cadeau had ik mezelf niet kunnen geven.

Robbert, ik ben je enorm dankbaar. Wat doe jij een prachtig werk!
F. 

Re-Member! 2017

Voor mij was deze tweede retraite weer een hele fijne en bijzondere ervaring. Fijn om weer onder leiding van Robbert te mediteren en oefeningen te doen die ik mij ineens herinnerde van de vorige keer. Fijn om weer stil te mogen zijn, om weer even los van alle prikkels te ontdekken hoe ik er voor stond.

Bijzonder door de plek waar wij waren.  's Ochtends vroeg de eerste meditatie in de stal, op 't hooi met op de achtergrond pony Coco die zo stil stond dat wij er van overtuigd waren dat zij met ons mee deed! De hei en 't bos die wij helemaal voor ons zelf hadden en waar ik eindeloos heerlijk rond gewandeld heb.

Na de laatste sessie van de dag op de deel terug te stappen in de door kaarsen verlichte woonkamer. Bijzonder omdat ik het zo prettig vond om in stilte, in een groep onbekenden te zijn.
 

Aan het eind van deze retraite constateerde ik dat ik mij geheeld en getroost voelde en nu een maand verder voel ik dat nog steeds dus wat mij betreft zeker volgend jaar weer!
 

TO, groepsleerkracht basisonderwijs
Re-treat je Hart - dec 2013

Wat een prachtige retraite. Het heeft mij dichter naar mijn ware zelf gebracht. Een mooie plek, een mooie opbouw, krachtige oefeningen, een onbeschrijfelijke Robbert.
Hoezeer ook in het dagelijks leven soms moeilijk vast te houden, ik kan steeds terugkeren naar het gevoel van ontsluierd-zijn van de retraite. De zachte, heldere schoonheid, Liefde, Licht, Leven.
Aan eenieder die dit overweegt zou ik willen zeggen: Gun het jezelf.
Warme groet. Ilonka Brugemann, huisarts, Amsterdam maart 2014.

Re-treat je Hart - mei 2013

Het was mijn eerste ervaring met een stilte retraite. De stilte bevalt mij prima. De dagen hebben rust en acceptatie gegeven van wie ik ben en wat ik te doen heb in dit leven. Wat daarin het meeste heeft geraakt is het besef dat wij allemaal onderdeel zijn van een groter geheel. Ik sta daardoor met meer mededogen in het leven. 

Het is fascinerend dat stilte zoveel  écht contact oplevert met jezelf en met je omgeving. De dagen hebben een mooie dynamiek en opbouw ´van binnen naar buiten´. Van belemmeringen naar mogelijkheden en inzicht. Van het ervaren van het grote geheel weer terug naar de concrete praktijk van alle dag. Je kunt daarin je eigen tempo en diepgang bepalen.

Hoogtepunten voor mij waren de begeleiding: op het juiste moment op een prettige manier aanwezig, het ‘gesprek’ wat ik heb gevoerd met mijn eigen hart, het samen ritueel afscheid nemen van ballast om de vuurkorf, het heerlijke eten en de prachtige omgeving van het Limburgse land. 

 

Stefanie Receveur, trainer/counsellor

Pagina's