Ervaringen

Re-treat je Hart - oktober 2014

Ik wil iets schrijven over hoe ik de retraite heb ervaren. Ik heb hier een tijdje over na gedacht en het enige dat telkens in mij op komt is het woord ‘confronterend’. Confronterend omdat ik ontdekt heb hoe moeilijk ik kan ontspannen; hoe moeilijk ik het vind om me over te geven aan wat er is of wil gebeuren. Confronterend vanwege de “verhaaltjes-maker" die voortdurend aanwezig is in mijn hoofd.

Maar al deze confrontaties hebben er tegelijkertijd ook voor gezorgd dat mijn verlangen naar iets ‘anders’ dat in me leeft, steeds groter wordt. Dat voor mij geen enkele weg belangrijk is, behalve de weg naar binnen. Want binnen in de stilte, daar vind men de schatten van het alchemistisch goud. Dat is de schat die ik verloren ben en die die leegte in mij veroorzaakt, die ik steeds maar op wil vullen. De retraite heeft mij dus gebracht dat ik nog standvastiger ben in het bewandelen van de spirituele pad dat ik ben ingeslagen.

Nico, neem wel of niet het boerenbedrijf van mijn ouders over.

Re-treat je Hart sept 2015

De eerste weken na de retraite waren wonderbaarlijk. Ik heb nooit beseft wat een kabaal we om ons heen hebben. En ook hoe men onbewust elkander claimt. Ik ben spontaan weer begonnen met het avondeten koken. Ik ben nu weer in staat om met aandacht mijn boodschappen te doen en de rust om het eten te koken. Wel heb ik ontdekt dat bij toenemende stress dit meteen onder druk komt te staan. Tevens heb ik sinds september nauwelijks meer mijn televisie aan staan. Ik ga mijn abonnement opzeggen. Ik ben begonnen met zangles en "glas in lood" ramen maken. Beide wilde ik eigenlijk al jaren proberen. Nu is het in beweging gekomen.

Ellen K.
Re-treat je Hart - dec 2013

Op een punt beland in m'n leven dat ik soort van vastgelopen was vond ik het wel tijd worden voor bezinning. Een retraite leek me wel iets om dichterbij mezelf te komen en dan het liefst enigszins neutraal qua geloof of religie. Wat ik er van moest verwachten geen idee, maar in het ergste geval overleef ik het wel dacht ik. Het duurde dan ook even voordat ik de rust had gevonden en geland was, maar vanaf begin af aan ervaarde ik de stilte als prettig. Toen ik me eenmaal wat meer overgegeven had aan het mediteren en de dingen kon laten zijn, voelde het ook goed om daar te zijn. Sommige meditatiesessies voelde dan ook als een warme deken, andere oefeningen waren wat onwennig. Mede dankzij de begeleiding van Robbert en de mooie omgeving was het een mooie en waardevolle ervaring. Zeer zeker de moeite waard en ik zou het zo nog een keer doen.
 

Marnix, Grafisch Ontwerper
Re-treat je Hart - febr 2013

Er was een diep verlangen in mij om te voelen en te ervaren wie ik echt ben. Ik wilde leven vanuit mijn hart en hoe zeer ik ook mijn best deed, ik kreeg ‘het’ maar niet onder de knie. Zou ik de stilte wel aankunnen? Ik kon en wilde er niet meer omheen. Het was de hoogste tijd om mijn hart te openen! De stilte is de meest zuivere ‘vorm’ die ik ken waarin je kunt thuiskomen bij jezelf, zonder tussenkomst van ‘een ander’. Zeker, ik kwam mijzelf tegen, maar zo eng was dat niet. Het was die oude bekende van me op weg naar heelwording. En daar had ik heel wat voor over. Alles komt aan het licht in de stilte. En omdat ik alles in mij heb, zag ik ook die donkere kanten waar ik liever niet mee geconfronteerd werd. In de veilige omgeving van de groep en de deskundige leiding van Robbert voelde ik me echter niet alleen. Langzaam raakten mijn gedachten meer en meer op de achtergrond en werd ik innerlijk stiller. Mijn ‘ik’ smolt langzaam weg en ik begon letterlijk met andere ogen de wereld in te kijken omdat er niets meer te beoordelen viel. Alles is zoals het is. 

C, Bergen op Zoom
Berichtje na drie jaar...

Er is veel gebeurd na mijn eerste (en tot nu toe enige...) stilte-retraite bij Robbert, nu drie jaar (!) geleden. De overtuiging, innerlijke rust en het vertrouwen die het mij gegeven heeft zijn ongelooflijke geschenken waar ik nog iedere dag dankbaar voor ben. Nadat alles ondersteboven ging, heeft nu bijna alles weer een plekje en begin ik aan een nieuwe fase. Ik merk echter, dat mijn batterijtje een beetje leeg is en dat ik verlang naar wat de stilte kan brengen, de kracht, de blijheid. Even helemaal niets, alleen maar ik en mijn gevoel. Dat dat gewoon mag, zonder vragen, heerlijk.

I.R.

Re-treat je Hart - dec 2013

Op het moment dat ik ziek thuis kwam te zitten, kreeg ik het advies ‘word eens stil’. Die zin uit het gesprek met mijn leidinggevende bleef bij mij hangen. In ons gezin met jonge kinderen lukte het me niet om de momenten van rust en ruimte te creëren Zo ontstond bij mij het idee: ik ga in retraite. Er was ook twijfel/ angst ‘wat als iets zich aandient wat ik eigenlijk niet wil?’ Toch overheerste mijn gevoel; dit wil ik doen!Vanaf het moment dat we in stilte gingen, was het heel druk in mijn hoofd en mijn lijf! Allerlei gedachten/ patronen kwamen vanzelf boven. Ik probeerde in eerste instantie alles zo snel mogelijk weg te stoppen, want ik wilde niet gaan analyseren Was ook steeds bezig met de vraag; hoe laat je wat er komt er gewoon zijn? Ik werd er heel onrustig van. Dus dacht ik na een halve dag, ik kan wel weer gaan, want er gebeurt niks.Pas op het moment dat ik tegen mezelf zei, nou oke, dan gebeurt er maar niks, hooguit is het een paar dagen heel saai in je eentje….kwam het ineens. Tijdens een wandeling kreeg ik helder inzicht in mijn wil om te grijpen naar antwoorden, mijn gedachtepatronen en gedrag. Dat had ik nodig om het te kunnen loslaten. Door te erkennen kon ik meegaan in wat er zich aan angst, verdriet en boosheid aandiende. Het wonderlijke was, dat door het alleen maar te erkennen en er geen gesproken woorden aan te geven, het zomaar weg vloeide of mij het antwoord gaf wat ik te doen heb. Ik werd er niet alleen rustig van, er kwam een sterk gevoel van kracht en vitaliteit over me. Voelde heel intens: ‘Ik heb wat te geven en ik wil het delen!’ De retraite heeft me net het duwtje gegeven om toe te geven aan mijn innerlijke overtuiging. Ik sta nog aan het begin van mijn proces. Angst om concrete stappen te zetten gaat inmiddels over in vertrouwen en nieuwsgierigheid naar wat er komen gaat. Maar het meest waardevolle voor mij is….ik gebeur!

S. (onderwijs)
Re-treat je Hart - dec. 2013

De weken voorafgaand aan de retraite schreeuwden mijn lichaam en geest om Rust; alleen zijn, op mezelf zijn, even geen aandacht schenken aan een ander, om zodoende met mezelf in contact te komen. Voor het eerst van mijn leven voelde ik aan, dat ik moest gaan thuis komen bij mezelf, om zodoende verder te kunnen met de volgende stappen in mijn leven. De retraite bleek daarom een complete verademing en een kadootje voor mezelf. 

Op het moment dat de stilte werd ingeluid, was de opluchting binnen de groep voelbaar; eindelijk tijd voor mezelf!

Ik heb de stilte ervaren als warm en verwelkomend. Ik kon eindelijk in mezelf duiken. 

De begeleiding door Robbert was als vanzelfsprekend. Hij voelde altijd aan waar we als groep behoefte aan hadden, nog voor we het zelf wisten. Van de muziek die af en toe gedraaid werd heb ik enorm genoten. Die opende bij mij een deur in mijn binnenste waarvan ik niet wist dat die er zat.

De omgeving van Kadampa is een paradijsje op aarde en Kadampa zelf is een warm nestje, waar het eten met liefde wordt bereid.

Het proces waar ik reeds voor de retraite is zat, heeft verder vorm gekregen tijdens de retraite.  Ik kreeg het inzicht dat het kooitje waarin ik me zo vaak opgesloten voel zitten, dat ik die zelf maak. Het is niet de buitenwereld die me iets aandoet; ik ben het. En ik realiseerde me dat het klepje altijd al open staat! 

Met de tools die we hebben geleerd tijdens de retraite, kan ik tot op de dag van vandaag vooruit; ik zoek de stilte in mezelf op, om mij bewust te worden van mijzelf, van mijn behoeften, mijn gevoelens. Ik ben dankbaar voor dit nieuwe bewustzijn. Ik ben dankbaar voor de gelegenheid die Robbert  ons biedt, om met onszelf in het reine te komen, om geluk van binnenuit naar buiten te laten komen.

 

 

 

Annelies Lammers, beleidsmedewerker grote gemeente
Wie ben je dan

Wie

Wie ben jij dan, die denkt en zit, en wacht op iets

maar eigenlijk niet weet op wat precies

Met geduld die met vlagen komt en gaat, 

Met hoop die er dan is en je dan weer verlaat

Je groeit en krimpt, tot nis meer is en dan ineens

is er die ‘Bliss’

een vlam een vonk een verzengend vuur

een steen een rots of toch een muur

Wie ben jij dan, die denkt en voelt

wéét jij wel wát je bedoelt

probeer je het te begrijpen, de wind te verstaan

of nix anders te doen dan los te laten gaan

Ben je de wind, ben je het vuur

of toch de rots of zelfs de muur

Ben je dat álles of ben je het niets

of is dat alles net zoveel jij als iets

 
Lenny Leppers, Hannover
Gedicht na Re-treat your Senses 2016

Ya Sami - Hoor !

 

Hoor je hoe de wind knuffelt met de bomen

hoe de sterren zachtjes dromen

hoe de bomen ademen en zuchten

de hagedisjes ritselend vluchten

hoe de vogels kletsen met de opkomende maan

de kevers door de boomstam gaan

De golven die ontstaan door vleugelslagen

Houtwormen die het hour doorzagen

Druppels die kletsen tijdens het vallen

de explosie als ze op de rotsen knallen

en de boodschap dien het ritme van het pulseren

ons het geheim van het leven wil leren….

 

 

Lenny Leppers, Hannover
Re-treat je Hart nov 2017

Wat een "fantastische" dagen heb ik gehad, in stilte.... Het begint met wat milde spanning.....
Niet lezen? Poeh! Geen telefoon? HELLUP! Geen oogcontact? Bestaat dat? Niet praten? euh... da's ook niet gezellig! En dan als bonus... (liever) niet analyseren! waar begin ik aan…

Ik kan je zeggen dat het wat onwennig begint en alles komt voorbij. En als je jezelf dan ziet zitten om 7:00 op een kussentje om een uur in stilte te ontwaken dan denk je, euh, ben ik dat?

Om met 10 onbekende mensen op zaterdagavond op een zolder te zitten in Velp om een 'Zikr' te doen (en nee ik ga het niet uitleggen, maar het is zeer intiem) en daarna, omdat het "bonte avond" is, thee met een chocolaatje te nuttigen geheel in stilte is heel bijzonder!!

Wat heb ik veel geleerd, gezien, beleefd, gehoord, gevoeld en vooral genoten! Genoten van alle inzichten en groei en vooral van mezelf ;)

Mocht je ooit een retraite willen doen dan kan ik ineenhutjeopdehei zeker aanbevelen! 
Robbert Van Bruggen is zo'n mooie, warme, lieve man je voelt je direct thuis en welkom. De "ontmoetingen" waren elke keer weer even fijn en brachten nieuwe inzichten. De oefeningen geven richting en soms roepen ze wel wat weerstand op, maar ja we love weerstand!

Ik kan echt zeggen dat ik de klankschaalwekker 's morgens vroeg thuis ga missen!! Vervolgens slenter je in je makkelijk zittende kleding naar zolder, waar je op je sloffen binnenloopt. Je gaat zitten in een kring. Mooie bloemen en kaarsjes in het midden... Heerlijk op je kussen onder een dekentje, zalig knus om 7u in de ochtend een uurtje stil zijn. Dat is pas goedemorgen!
Houden van jezelf tijdens re-treat je hart 

M v M uit DB

Pagina's