Ervaringen

Re-treat je Hat dec. '14 en april '15

Ik heb nu twee stilte-retraties in Schin Op Geul mogen ervaren. Vier dagen stilte, meditatie, natuur, en oefeningen in de groep. Beide keren waren een mooie reis naar innerlijke rust en zelfacceptatie, die lang doorwerken na de retraite. Zo’n diepe rust had ik voor het laatst een jaar of twintig geleden meegemaakt. Ik was vergeten dat het bestond. Het is heerlijk om te ervaren en geeft ruimte voor diepgaande inzichten in jezelf en je leven. Zo ontdekte ik tijdens mijn eerste retraite waar mijn hart ligt en besloot ik mijn leven een andere draai te geven. Dat heeft me veel moois gebracht. Robbert heeft de gave je direct op je gemak te kunnen stellen. Ook de groep heeft een positief effect. Het versterkt het stil zijn in jezelf en zorgt ervoor dat je je veilig voelt. De locatie is prachtig. Het hotel heeft fijne, lichte kamers en omdat het aan de rand van het dorp ligt, loop je direct de natuur in. Een retraite is een cadeautje voor jezelf, een heel waardevol cadeautje, dat de potentie heeft om je leven te veranderen.

 

Rens de Nobel, software ontwikkelaar & ondernemer
Re-treat je Hart 24-28 juni 2015

Allereerst wilde ik al een tijdje een stilte-retraite ondergaan, mede omdat deze retraite begeleid wordt. Nu diende het zich aan precies op het moment dat ik het nodig had.

Wat heeft het mij gebracht om 4 dagen in stilte door te brengen, met een groep gelijk gestemde mensen die ik helemaal niet ken?

Van een gezonde spanning naar 'ik laat het maar over me heen kome', ik spring en kom vanzelf weer boven.

Het opschrijven van de mooie ervaringen is gewoon ondoenlijk, omdat het mijn ervaringen en inzichten zijn die helemaal niet in een verhaaltje te vangen zijn. 
 
Wat ik wel kan delen is dat de aanwezigheid van de groep mij de veiligheid, saamhorigheid en liefde gaf om deze dagen in overgave te kunnen beleven. Ieder was daar met zichzelf in een eigen proces. Dat gaf mij de rust om echt naar binnen te gaan en bij mezelf te komen.

Wat mij het meeste bij is gebleven; de diepe rust die ik in mijzelf ervoer, de oefeningen en vooral de laatste avond met de Zikr van Liefde: het ondergaan van het dompel badje van liefde. Wat daar gebeurde is zo mooi geweest...en geeft mij nog steeds zoveel kracht om te genieten van alles wat op mijn pad komt. Deze retraite is het beste cadeau dat ik mezelf kon geven om weer 'thuis te komen' in mijn diepste zijn. 

Helma, Hogeschooldocent
Re-treat je Hart 3-7 febr 2016

Retraite, ik had er in een keer zo'n behoefte aan.
Alleen de stilte leek me eng, de tweede dag greep me dit ook behoorlijk naar de keel. Mijn lichaam wilde zich uiten, kabaal maken.
Mooie, soms emotionele momenten beleefd en dat was ok.
Het was fijn, een cadeau aan mezelf, iets om te koesteren en zeker vaker te doen.
De stilte opzoeken is iets wat ik nog regelmatig probeer te doen. En teruggaan naar in een hutje op de hei, dat heb ik mezelf alvast beloofd.

Rachel
Re-treat je Hart sept 2015

De eerste weken na de retraite waren wonderbaarlijk. Ik heb nooit beseft wat een kabaal we om ons heen hebben. En ook hoe men onbewust elkander claimt. Ik ben spontaan weer begonnen met het avondeten koken. Ik ben nu weer in staat om met aandacht mijn boodschappen te doen en de rust om het eten te koken. Wel heb ik ontdekt dat bij toenemende stress dit meteen onder druk komt te staan. Tevens heb ik sinds september nauwelijks meer mijn televisie aan staan. Ik ga mijn abonnement opzeggen. Ik ben begonnen met zangles en "glas in lood" ramen maken. Beide wilde ik eigenlijk al jaren proberen. Nu is het in beweging gekomen.

Ellen K.
Re-treat je Hart nov 2012

In de aanloop naar de retraite toe heb ik mij niet druk gemaakt over wat er komen ging, hoewel er een zekere nieuwsgierigheid bestond. Eenmaal aangekomen en nog dezelfde avond de stilte ingaan is erg bijzonder, zeker als je jezelf amper hebt kunnen voorstellen. Achteraf bleek dit ook niet nodig, het in stilte doorleven van je eigen gevoelens werkt net zo goed waarbij je de steun van de anderen voelt zonder hun achtergrond te kennen. Het effect op mijzelf laat zich niet gemakkelijk omschrijven, maar dat er zaken wezenlijk zijn veranderd staat voor mij als een paal boven water. Er is geen weg meer terug en dat is maar goed ook.

Ton van der L. Project Manager
Re-treat je Hart nov. 2017

De eerste 2,5 dag merkte ik dat er heel veel gedachten door mijn hoofd gingen, heel erg onrustig. Ik heb ook heel slecht geslapen omdat mijn hoofd zo druk was.
Dat voelde overigens totaal niet storend, alsof het zo prima was en het zo mocht zijn. Na 2,5 dag merkte ik, dat ik veel meer rust in mijn hoofd en in mijn lijf had. Ik kon bijvoorbeeld heerlijk niks doen, lekker op een stoel voor het raam zitten en naar buiten kijken, met een kopje thee en alleen maar waarnemen wat er gebeurd.

Tijdens een sessie in de tuin heb intense ervaringen gehad met bomen, de communicatie daarmee en haar energie.

Ik wil benadrukken dat de retraite absoluut niet zweverig is en dat ikzelf ook een nuchter persoon daarin ben maar wel heel kinesthetisch.

De retraite bevat zeer diverse meditaties, sessies en activiteiten. Lekker afwisselend en voldoende tijd voor jezelf om bijvoorbeeld te rusten of te wandelen.

Een ander moment dat me is bijgebleven is tijdens een sessie op zolder, waarin ik een enorm warm en liefdevol gevoel heb ontvangen van de groep, erg fijn. Oh ja, en niet te vergeten, de boodschap die ik van mijn Hart heb gekregen tijdens een sessie, wat heb ik daar om gelachen in positieve zin, het was een hele fijne boodschap met veel humor.

De terugrit naar huis vond ik zeer bijzonder, de zon scheen, een regenboog op de achtergrond, het gevoel van vrijheid, leven en verwondering, het maakte me melancholisch en euforisch tegelijk!

De eerste dagen na de retraite in alledaagse wereld heb ik als best intens ervaren, ik was enorm sensitief en ervaarde een diep gevoel van rust en het gevoel dat het oké is. Ik ben heel blij dat ik deze retraite heb gedaan!

Anoniem, Man, 31 jaar, Eindhoven, 29-11-2017

Re-treat je Hart 3-7 febr 2016

Inmiddels heb ik aan meerdere retraites deelgenomen en heb ik ook bij retraites geassisteerd. 

De eerste anderhalf à twee dagen van de retraite verkeer ik vaak in een onrust, er rommelt van alles in me zonder dat het duidelijk is waar het over gaat. Als de wind wat is gaan liggen dan komen er vaak inzichten, dromen, emoties naar de oppervlakte. 

Telkens als ik een retraite doe merk ik dat het gevoel, de droom, de missie, die ik graag wil leven, helderder wordt. Niet concreet maar in gevoel. Ik 'snap' ineens veel beter hoe de vork in de steel zit zonder het uit te kunnen leggen met mijn hoofd. 

Elke keer ben ik na afloop zo intens blij en voel zoveel vreugde en ga ik opgeladen naar huis. Eenmaal thuis begint langzamerhand het gewone leven weer en de ervaringen die ik tijdens de retraite had verdwijnen weer wat naar de achtergrond. En toch diep van binnen rijpt er iets en begrijp ik dat de lastige dingen waar ik doorheen ga me helpen om dichterbij mijn zielsverlangen te komen. Ik heb deze eenzame, verdrietige, teleurstellende ervaringen kennelijk nodig. Niet de persoonlijkheid maar de geestkracht wordt sterker.

Met name door de ruimte die Robbert geeft mag er veel gebeuren bij iedereen en de acceptatie dat alles er mag zijn en dat dit erbij hoort is zo voelbaar. Juist de lastige, donkere gevoelens en gedachten zijn welkom. Ze zijn als golven die komen en gaan en zijn van evenveel waarde als de luchtige blije en stromende fases van het leven. Dit neem ik dan mee naar huis om er ook in het dagelijkse leven een oefening van te maken om er zo mee om te gaan. Niet meer vechten maar alles wat zich aandient, liefdevol te omarmen. Oefening baart kunst :-) 

 

Petra
Re-treat je Hart mei 2012

´Soms zijn er mensen die iets tegen je zeggen wat Echt aankomt. Dat is wat me gebeurde tijdens de retraite met Robbert en Marlies. Over de identificaties die je jezelf hebt toebedacht, de maskers die je opzet, de sluiers die over je heen hangen, de verhalen die je over jezelf bedacht hebt, de weigering om bepaalde emoties toe te laten. Om dat werkelijk te doorvoelen in de stilte, het moeilijke en het mooie om identificaties los te laten en emoties toe te laten..het heeft me iets heel moois en iets heel blijvends gebracht. Weer een stukje dichter bij mezelf, meer lucht, licht en vrijheid, overgave om alles gewoon te laten zijn en te aanvaarden zoals het is, eigenlijk om het Leven echt te leven...als mens maar ook vanuit mijn werk  als HRM-er zou ik deze retraite aanraden aan mensen in soortgelijke functies maar ook voor ieder ander. Het geeft je de mogelijkheid om vanuit zelfkennis, acceptatie en authenticiteit , met een voelbaar stevigere basis,  je werk te doen in samenwerking met anderen. Dat dat op een positieve manier gevoeld wordt door de mensen met wie je samenwerkt is mij heel duidelijk geworden.' 

Hanneke Croonenburg, senior HRM, trainer & coach, Geldrop
Re-treat je Hart - 30 mrt - 3 apr 2016

Een ervaring tijdens de retraite die voor mij van grote betekenis is geweest, is dat ik heb ervaren (meerdere malen zelfs) wie ik ten diepste ben. Dat is niet in woorden te vatten, maar is meer een gevoelservaring. Het fijne is dat ik ook nu, na de retraite, me dat gevoel kan herinneren, er nog steeds mee in contact kan komen, en het daarmee kan gebruiken als kompas in mijn dagelijks leven.
Het voelt als een drijvende kracht van waaruit ik mezelf kan vormgeven, kan manifesteren. Ik had geen bepaalde verwachting over wat de retraite me op had moeten leveren, maar deze ervaring had ik niet kunnen bedenken. Het geeft ruimte, lichtheid en zin aan mijn leven. Ik ben er heel dankbaar voor.   

M.C. - Klinisch psycholoog
Re-treat je Hart - febr 2013

Als ‘spirituele zoeker’ dacht ik vaak ‘iets’ te moeten hebben of doen om ‘er’ te komen. Maar steeds kwam na verloop van tijd een diep verlangen terug… Ik wist ‘in de stilte vind ik mezelf’ en wilde graag vanuit mijn gevoel gaan leven. ‘Re-treat je hart’ bleek een liefdevol kado voor mijzelf. 
De stilte was niet zo ‘eng’ als ik dacht. In de groep voelde ik mij veilig en niet alleen in mijn zoektocht naar mijzelf. Door niet te praten verviel op een gegeven moment de bevestiging van ‘ik’ en ‘jij’. Ook het benoemen van wat ik zag of hoorde (‘kijk eens wat mooi’, ‘wat lekker’, ‘wat gek’) was niet meer nodig in een wereld zonder woorden zodat ik helderder in het hier en nu kon zijn. Ik ‘hoorde’ mijn gedachten nog wel in mijn hoofd, maar ze raakten steeds meer op de achtergrond. Mijn ‘ik’ smolt langzaam weg, zo leek het. Na verloop van tijd is er geen ‘ik wandel’ of ‘ik eet’ meer. Er is gewoon wandelen en eten. ‘Mijn’ benen doen precies wat ze moeten doen zonder dat ‘ik’ me ermee bemoei! En het wonderlijk besef tijdens het eten met volle aandacht hoe ‘mijn’ handen liefdevol het eten naar mijn mond lepelden. ‘Ik’ weet het niet en doet helemaal niets! Aan het einde van de stilteretraite schreef ik in mijn dagboek: ‘ik voel me innig dankbaar, nederig en oersterk, met een zingend hart.’ 

 

Coby Terstappen

Pagina's