Ervaringen

Re-treat je Hart 23-27 sept 2015

Twee weken na afloop van de retraite probeer mijn ervaringen onder woorden te brengen. Aan de ene kant gaat het leven gewoon verder, maar aan de andere kant lijkt er toch iets anders te zijn. Allereerst heb ik de retraite als heel prettig ervaren. Ik kwam binnen best een beetje in de war, onzeker en achteraf gezien ook erg verdrietig. Van dat verdriet was ik me niet helemaal bewust. Gaandeweg de retraite leek zich dat gewoon op te lossen. Een heel mooie ervaring. Voor het eerst in jaren was ik echt alleen en koos ik ook echt voor mezelf. Hierdoor en ook dankzij de rust, de ruimte, het niet 'moeten', de oefeningen en de meditaties is er een soort van vuur in mij aangewakkerd. Een vuur dat al jaren op een laag pitje stond. Nu het dagelijks leven weer volop aanwezig is, zie ik het als uitdaging dat vuur in leven te houden en te blijven voeden. Het mooiste cadeau van deze retraite was voor mij het bewust worden dat alleen ikzelf verantwoordelijk ben voor dit vuur, en dat ik er zelf voor kies dit vuur te voeden.  

W. 
Re-treat je Hart nov. 2012

'Zou een stilte-retraite iets voor jou zijn?' Deze vraag riep in eerste instantie verbazing in me op. Ik was helemaal niet thuis in meditatie en zo. Nou ja, ik deed weleens een poging en vond het al knap als ik 10 minuten kon blijven zitten. Maar vooral het woordje ‘stilte’ kwam als een alarmerende scheepshoorn binnen. Een lichte paniek borrelde bij die gedachte op. Wat te doen in stilte? Wat houd je over als je niets te doen hebt en ook nauwelijks afleiding kan vinden? Deze vraag raakte een kern, 'afleiding zoeken', dat is namelijk wat ik veel deed...maar afleiding waarvan? Je begrijpt het al mijn verbazing dompelde zich in nieuwsgierigheid. En tijdens de retraite is die nieuwsgierigheid variërend van blijdschap, angst, liefde en verdriet langzaam maar zeker getransformeerd. Mijn emoties en gevoelens veranderden continu van kleur in het proces en toch voelde ik me tegelijkertijd veilig en geborgen. Robbert is voor mij een uniek en uitzonderlijk persoon. Hij weet als geen ander een omgeving te creëren waarin je jezelf mag zijn, waarin je je geborgen en veilig voelt en in de tussentijd laat hij een ieder in zijn eigen proces door zowel donkere als zonovergoten plekjes in zijn of haar ziel reizen. En ik maar denken tijdens de retraite, hoe krijgt hij het toch voor elkaar om telkens precies te weten waar ik zit in mijn proces en wat ik nodig heb...tot tijdens de afronding bleek dat de anderen hetzelfde gevoel hadden gehad. Toen brak echt mijn klomp, m'n verstand kreeg het toen helemaal niet meer uitgelegd en moest ik van binnen lachen om mijn eigen verwoede pogingen nog steeds stiekem ergens te denken(!) dat ik het kan verklaren...wetende dat je ware wijsheid zich heel ergens anders in schuilt. Robbert heeft met deze retraite een grootst cadeau van het leven geschonken...sinds de retraite sta ik werkelijk anders in het leven, voel ik me meer verbonden met anderen en mezelf en kan ik mezelf beter accepteren en geniet ik meer, terwijl het leven om me heen weinig veranderd is...de verandering is intern. Dank je wel Robbert en de anderen die aanwezig waren bij de retraite! En voor degene die dit leest en twijfelt om een retraite te doen...gewoon blijven twijfelen en in de tussentijd inschrijven...ik had dit nooit willen missen en raad het echt aan!

Karin A. (werkzaam in de geestelijke gezondheidszorg rond ontwikkeling & onderzoek)
Berichtje na drie jaar...

Er is veel gebeurd na mijn eerste (en tot nu toe enige...) stilte-retraite bij Robbert, nu drie jaar (!) geleden. De overtuiging, innerlijke rust en het vertrouwen die het mij gegeven heeft zijn ongelooflijke geschenken waar ik nog iedere dag dankbaar voor ben. Nadat alles ondersteboven ging, heeft nu bijna alles weer een plekje en begin ik aan een nieuwe fase. Ik merk echter, dat mijn batterijtje een beetje leeg is en dat ik verlang naar wat de stilte kan brengen, de kracht, de blijheid. Even helemaal niets, alleen maar ik en mijn gevoel. Dat dat gewoon mag, zonder vragen, heerlijk.

I.R.

Re-treat je Hart 3-7 fer. 2016

Tijdens de retraite is ter sprake gekomen dat wanneer je in contact staat met jezelf en je omgeving er in zowel dingen, natuur, mensen en dieren weerspiegelingen van jezelf kunnen zitten. 
Ik liep buiten en zag een boom waar zo veel klimop op groeide waardoor de boom zelf nog maar nauwelijks kon leven. Ik verbeeldde mezelf alsof ik die boom was. Dat kwam met een behoorlijke klap binnen en ik dacht zo ziet mijn leven er ook regelmatig uit. Zoveel geven aan anderen waardoor ik zelf moe ben en niet groei en bloei. Ik liep een beetje overdonderd door dit inzicht verder, ik dacht echt dat ik hier in de loop van de tijd al veel in veranderd was. Ik zag in dat ik dit vooral heel graag wilde en het daardoor ook geloofde. De opjutter in mijn hoofd had hard gewerkt 'zo moet ik zijn'. 
Rustig verder lopend zag ik een mooie grote boom met gezonde takken en een aantal maretakken ookwel misletoe genoemd in de kruin. Dit bracht een glimlach in mijn gezicht en twinkeling in mijn ogen; ja zo mag ik zijn. Ik wil best de mogelijkheid bieden dat er dankzij mij dingen kunnen groeien er vogeltjes een nest kunnen maken en zich kunnen voorplanten of even lekker kunnen uitrusten op mijn takken. 
Het volgende inzicht was dat mijn ik niet meer helemaal die eerste boom ben want er loopt een pad van de ene naar de andere boom en ik ben al een aardig eind op weg. Wel blijft er allertheid en voldoende tijd voor mezelf, ruimte voor mijn innerlijke 'zijn' nodig om dit te kunnen realiseren. 

Lieke
Re-treat je Hart 24-28 juni 2015

Impulsief gaf ik mij op voor de 4-daagse Retreat je Hart. Het proces waar ik in zat was uitputtend, mijn hoofd maakte overuren en ik voelde mij leeg, verkrampt en eenzaam. Ik had behoefte aan ruimte. Ruimte voor mijzelf en mijn emoties. Het was nodig met mijzelf geconfronteerd te worden, zonder de mogelijkheid te kunnen vluchten in gezin, werk, sport, email etc...

En wat was dat fijn! Geen email, geen social media, geen berichtjes... Het vaste dagritme en het niet hoeven zorgen voor een ander dan voor mezelf schepte ruimte, gaf vrijheid! Het niet contact hebben met de anderen was soms ongemakkelijk maar gaf veel rust.

De eerste dagen vond ik het moeilijk mij over te geven aan het stilzitten en gefrustreerd vroeg ik mij steeds af wanneer m'n hoofd nou eens stil zou worden. De sessies vonden zowel binnen als buiten plaats en waren zeer afwisselend. De teksten die Robbert voorlas raakten en in de individuele ontmoetingen wist Robbert op een respectvolle, liefdevolle manier te confronteren en de vinger op de zere plek te leggen en aanwijzingen te geven voor andere oefeningen.

Doordat er langzaam rust in mijn gedachtestroom kwam, ontstond er ruimte voor nieuwe inzichten. Maar ook oude, weggedrukte onderbuikgevoelens kwamen naar boven. Niet vanuit een piekerend, twijfelend hoofd maar vanuit een sterk, helder, duidelijk gevoel, een wéten zoals ik die nog nooit eerder had ervaren. En ondanks de wrange lading ervan ontstond er ook langzaam een diep gevoel van kracht en vertrouwen. En mijn verkrampte hart begon zich te ontspannen.

Eenmaal thuis is het contact met mijn hart moeilijker vast te houden en probeert ratio de overhand te nemen. Door hier bewust van te zijn lukt het beter te ontspannen in het nu en krijgen ruminatieve gedachten minder kans. Het vertrouwen dat het contact met mijn hart gedurende de retraite mij gegeven heeft is zo diep dat ik mij gesterkt en gesteund voel.

Kadampa is een fijne, rustige plek met uiterst vriendelijk personeel, de omgeving is prachtig! Het was een unieke ervaring die mij absoluut verder helpt in mijn proces. Ik kan het iedereen van harte aanbevelen!

M. / fysiotherapeut
Re-treat je Hart - december 2014

Toen ik bij Robbert in retraite ging was van mijn stralend licht niet veel meer over dan een zwak flikkerend schijnsel. Gedurende de retraite ben ik weer in verbinding gekomen met mezelf. Mijn hart was verkrampt en daarmee mijn gevoel ook. Het “zijn” in stilte heeft mij weer reconnected met mezelf en dat voelt zo fijn. Ik heb mezelf echt gemist! Aan het einde van de retraite heb ik bij het afscheid van meerdere mensen gehoord dat ik straalde. Ik kwam met een thema en ging weg met meer inzicht met betrekking tot dat thema. In mijn geval loslaten en met het inzicht dat sommige processen zelfsturend zijn. Dat inzicht geeft me heel veel rust!

M.B. directeur welzijnsorganisatie

Re-treat je Hart - febr 2013

Zo af en toe laat ik de wereld de wereld en dan neem ik tijd voor een retraite. Deze keer deed ik dat "in een hutje op de hei" bij Robbert van Bruggen. Hij vroeg een voorwerp mee te nemen als symbool voor de retraite. Ik wist niet wat dat moest zijn en nam zo maar iets mee waar mijn oog toevallig op viel. Dit vertellend aan de groep zet ik mijn voorwerp op de daarop bestemde plek, ga weer zitten en opeens weet ik hoe symbolisch dit voorwerp is. Het helpt mij om tijdens de retraite rustig te kunnen waarnemen wat plaats vindt. De Soefi oefeningen waarmee Robbert het stil zitten afwisselt waren nieuw voor me en "verademend" om te doen. Stil zitten is geen vakantie, stil zijn is ongemakkelijk, maar uiteindelijk geven beiden de ruimte die nodig is om jezelf onder ogen te zien en om te zien dat het leven gaat zoals het het gaat. Wat een verademing.

J. Gemeente Amsterdam
Re-treat je Hart - febr 2013

Als ‘spirituele zoeker’ dacht ik vaak ‘iets’ te moeten hebben of doen om ‘er’ te komen. Maar steeds kwam na verloop van tijd een diep verlangen terug… Ik wist ‘in de stilte vind ik mezelf’ en wilde graag vanuit mijn gevoel gaan leven. ‘Re-treat je hart’ bleek een liefdevol kado voor mijzelf. 
De stilte was niet zo ‘eng’ als ik dacht. In de groep voelde ik mij veilig en niet alleen in mijn zoektocht naar mijzelf. Door niet te praten verviel op een gegeven moment de bevestiging van ‘ik’ en ‘jij’. Ook het benoemen van wat ik zag of hoorde (‘kijk eens wat mooi’, ‘wat lekker’, ‘wat gek’) was niet meer nodig in een wereld zonder woorden zodat ik helderder in het hier en nu kon zijn. Ik ‘hoorde’ mijn gedachten nog wel in mijn hoofd, maar ze raakten steeds meer op de achtergrond. Mijn ‘ik’ smolt langzaam weg, zo leek het. Na verloop van tijd is er geen ‘ik wandel’ of ‘ik eet’ meer. Er is gewoon wandelen en eten. ‘Mijn’ benen doen precies wat ze moeten doen zonder dat ‘ik’ me ermee bemoei! En het wonderlijk besef tijdens het eten met volle aandacht hoe ‘mijn’ handen liefdevol het eten naar mijn mond lepelden. ‘Ik’ weet het niet en doet helemaal niets! Aan het einde van de stilteretraite schreef ik in mijn dagboek: ‘ik voel me innig dankbaar, nederig en oersterk, met een zingend hart.’ 

 

Coby Terstappen
Re-treat je hart mei 2012

Re-treat je hart. Een stilte-retraite georganiseerd door Marlies en Robbert. Waarom weet ik niet, maar toen ik de uitnodiging ontving merkte ik bij mezelf dat ik er voor open stond. Behoefte aan had. Ik ben gezond en gelukkig maar iets in mij zei dat ik er aan mee moest doen. Ik was in de veronderstelling dat het een retraite met wat momenten van stilte zou zijn. Mis. Direct bij aankomst bij hotel en Boeddhistisch centrum Kadampa (in het prachtig glooiende Limburgse landschap, direct gelegen aan het riviertje de Geul) werd het me duidelijk. Deze stilte-retraite was een retraite in stilte. Van het begin (donderdagavond) tot het einde (zondagmiddag). Opstaan, mediteren, ontbijten, groepssessie, lunchen, wandelen, mediteren, dineren etc. etc. Alles in stilte. Alle hulpmiddelen die voor eventuele afleiding zouden kunnen zorgen (telefoon, boeken, muziek) mocht je thuis laten. In het begin voelde het wel wat onwennig die stilte. Je bent toch geneigd om contact te leggen met andere deelnemers. Maar uit respect voor de ander, elkaar en voor mezelf heb ik de stilte omarmd. Ik vond het fijn dat het – vooral in het begin – geleide meditaties waren. Ik had thuis wel eens geprobeerd te mediteren, maar kon er de rust niet voor vinden en… als ik het probeerde begon ik voor mijn gevoel bijna te hyperventileren. In de meditaties en in de rust heb ik ervaren dat je bekwaam wordt in het neutraliseren van negatieve gevoelens en – wellicht nog belangrijker – het koesteren en genieten van positieve gevoelens. Ik zat al lekker in mijn vel voor de retraite maar de retraite heeft me veel, heel veel gebracht. Rust, ontspanning. Het lukt me aardig om hetgeen ik in de retraite heb beleefd en geleerd te laten doorklinken in iedere dag. Of het nu in mijn werk is of privé. Ik was al gelukkig maar kan nog dagelijks genieten van de stilte in mezelf.  Ik merk dat ook mensen om mij heen positief op mijn vernieuwde ‘levenshouding’ reageren. Ik heb meer rust en aandacht voor de ander. Al met al ben ik erg enthousiast over de retraite en kan ik het iedereen die lief voor zichzelf wil zijn van harte aanbevelen. Het is een cadeautje voor jezelf. Een cadeautje waar je je hele verdere leven de vruchten van plukt.

Joris v.d. Waart, directeur/eigenaar communicatiebureau Gleijm & v.d. Waart, Eindhoven
een mier op retraite

Mier

Er zit een mier, zo’n grote zwarte

op een stoeltje in de zon

daar zit hij te bedenken, wat hij in deze

tijd wel niet allemaal ook doen kon

Pieker, pieker, peins, peins, zwarte rook komt uit zijn hoofd

Dan heel plots een felle steekvlam, die ook net zo snel weer dooft. 

 
Lenny Leppers, Hannover

Pagina's