Ervaringen

De Belofte van het Zwarte Ei - PAASRETRAITE 1-5 april 2015

Als marketing en media specialist voelde ik sterk de behoefte om terug te gaan naar de kern, tijd en ruimte maken voor mijzelf, om af te stappen van alles wat bewust en onbewust mijn leven leidt en beïnvloed. Niet op zoek naar God, verbinding door zweverig geneuzel of om de psyche onverantwoord drastisch te herprogrammeren kwam ik terecht bij Robbert. Een stilte retraite waarin IK centraal zou staan, waar ik weer terug zou kunnen komen tot MIJN kern. Met de nodige argwaan de stilte retraite geboekt. De angst voor de stilte, het onwetende bouwde zich op in de dagen voor de retraite. Niet nodig bleek later. Het waren heerlijke dagen, tijd voor mezelf, tijd om te denken, te zijn, te denken, te zijn en veel te denken. Het behoeft geen verantwoording over hoe het was, dat zal voor iedereen anders zijn. Zal de wereld mooier zijn als iedereen een stilte retraite zou doen? Daar ben ik zeker van !  Is mijn wereld mooier nu ik de retraite heb gedaan? Daar ben ik van overtuigd. 

GJE, marketing & media specialist

Re-treat je Hart 29 april - 3 mei 2015

Vaag had ik het idee dat een retraite wel iets voor me zou zijn. Geen idee waarom, want ik vroeg me tegelijkertijd af of ik het wel zou volhouden, dat stil zijn en stil zitten. Ik kwam op de website van Robbert. Down-to-earth en totaal niet zweverig. Ideaal voor een nuchtere Friezin.

De retraite is heel goed verzorgd. Dat begint al met een intake een paar weken van te voren. Daaruit blijkt meteen al de deskundigheid van Robbert door de rake vragen die hij stelt. De retraite is in een prachtige omgeving in Zuid-Limburg. Het hotel heeft  een fijne sfeer en, ook niet onbelangrijk, het eten is heerlijk.

Ik ben toch wel wat bezorgd dat ik, behalve stil moet zijn, ook hele dagen stil moet zitten. Niet echt ideaal voor een beweeglijk persoon als ik. Dat valt heel erg mee. Zo nu en dan gaan we naar buiten voor oefeningen. Dus wandelen en genieten van de omgeving kan gelukkig ook. Naast de sessies is er voldoende vrije tijd. Dan zit ik vaak op een bankje en kijk ik om me heen. Helemaal in het hier-en-nu.

Vanaf de eerste minuut dat de stilte ingaat, kom ik tot rust. Heerlijk om zo tot mezelf te komen. Te ontdekken wie ik ben onder al die gedachtes, piekermomenten en vrij van sociale omgang. Gewoon even niets hoeven, niet van mezelf, niet van de ander. Ik voel me veilig. Ik voel de rust. Ik voel de liefde in heel mijn lichaam. Ik was helemaal vergeten dat ik dat kon! Het raakt me enorm dat ik dit zo intens ervaar. 

Het is nu een maand later. De rust en de stilte ervaar ik elke dag weer. Natuurlijk, er zijn van die dagen dan neemt de hectief van alledag het over. En toch, ik weet dat die rust, die liefde en het kunnen leven vanuit mijn hart, gewoon echt in mij zit. Alleen die wetenschap geeft me al rust. Elke dag maak ik hier bewust contact mee, ook al is het maar voor heel even. 

Heel bijzonder wat stilte met je doet.

Jannie, yogadocent

Re-treat je Hart - dec 2013

Al lang had ik een stilte retraite op mijn wensen lijstje staan. Maar er was "iets" wat me altijd tegen hield. Ik denk dat het het onbekende was. Niemand in mijn omgeving had ooit een stilte retraite gevolgd. Daarbij komt dat het "in stilte zijn" zo volledig in contrast is met mijn dagelijkse bezigheden. Het onbevredigde verlangen bleef en heeft uiteindelijk gemaakt dat ik in december de stilte retraite "re-treat je hart" gevolgd heb. Ik kan het een ieder aan raden!

De eerste dagen waren zwaar enerzijds. Want je doorbreekt van de een op andere dag je dagelijkse levensritme. Van een bureaubaan met de daarbij behorende actie en hectiek, naar de rust van meditatie, wandelen en natuur.  
Van alles moeten, naar niets hoeven. Alleen maar jij en je gedachten, de stilte en de natuur.Je merkt hoe sociaal geprogrammeerd je bent en ervaart hoe onwennig het is om niet te spreken. 
Maar de afgesproken conventie om niet met elkaar in contact te treden levert uiteindelijk een groot gevoel van vrijheid en innerlijke rust op.

Ongemerkt gebeurt er van alles, zowel fysiek al geestelijk. 
Zo had ik de eerste dagen enorm veel hoofdpijn en arriveerde ik met lage rugpijn. De eerste dagen vond ik pittig. Je bent gewoon niet gewend om een groot deel van de dag te mediteren.
Anderzijds vond ik het mediteren, de stilte, de wandelingen in de prachtige omgeving en het helemaal niets hoeven een enorm geschenk (aan mezelf) Hetgeen alles weer in balans bracht. 
Op de derde dag van de retraite bereikte ik een soort van hoogtepunt, of moet ik zeggen; omslagpunt. Die dag zat ik mezelf enorm in de weg. Weinig concentratie, moeite met stilzitten en ik had het onaangenaam koud. Er zaten enorm veel gedachten en hersenspinsels in mijn hoofd. 

De laatste dagen heb ik een omslag kunnen maken van denken naar voelen. Wat diende zich aan tijdens deze retraite?? Geen rocket science, geen zaken die ik nooit eerder had bedacht. Maar ik ben me meer "bewust" geworden. 
Ik heb gevoeld wat mijn echte innerlijke verlangen is. Ik ben gewaar geworden wat zich wilde aandienen.
Aan het eind van de week ging ik letterlijk en figuurlijk "lichter" naar huis. Alsof ik een heleboel onnodige ballast had achtergelaten…….

Nu, een aantal weken na de retraite kan ik oprecht zeggen dat er een proces op gang is gekomen.
Ik voer kleine veranderingen door. Welke uiteindelijk een veel grotere impact hebben dan ik verondersteld had.

M. (Farmaceutische organisatie)
Re-treat je Hart nov. 2012

'Zou een stilte-retraite iets voor jou zijn?' Deze vraag riep in eerste instantie verbazing in me op. Ik was helemaal niet thuis in meditatie en zo. Nou ja, ik deed weleens een poging en vond het al knap als ik 10 minuten kon blijven zitten. Maar vooral het woordje ‘stilte’ kwam als een alarmerende scheepshoorn binnen. Een lichte paniek borrelde bij die gedachte op. Wat te doen in stilte? Wat houd je over als je niets te doen hebt en ook nauwelijks afleiding kan vinden? Deze vraag raakte een kern, 'afleiding zoeken', dat is namelijk wat ik veel deed...maar afleiding waarvan? Je begrijpt het al mijn verbazing dompelde zich in nieuwsgierigheid. En tijdens de retraite is die nieuwsgierigheid variërend van blijdschap, angst, liefde en verdriet langzaam maar zeker getransformeerd. Mijn emoties en gevoelens veranderden continu van kleur in het proces en toch voelde ik me tegelijkertijd veilig en geborgen. Robbert is voor mij een uniek en uitzonderlijk persoon. Hij weet als geen ander een omgeving te creëren waarin je jezelf mag zijn, waarin je je geborgen en veilig voelt en in de tussentijd laat hij een ieder in zijn eigen proces door zowel donkere als zonovergoten plekjes in zijn of haar ziel reizen. En ik maar denken tijdens de retraite, hoe krijgt hij het toch voor elkaar om telkens precies te weten waar ik zit in mijn proces en wat ik nodig heb...tot tijdens de afronding bleek dat de anderen hetzelfde gevoel hadden gehad. Toen brak echt mijn klomp, m'n verstand kreeg het toen helemaal niet meer uitgelegd en moest ik van binnen lachen om mijn eigen verwoede pogingen nog steeds stiekem ergens te denken(!) dat ik het kan verklaren...wetende dat je ware wijsheid zich heel ergens anders in schuilt. Robbert heeft met deze retraite een grootst cadeau van het leven geschonken...sinds de retraite sta ik werkelijk anders in het leven, voel ik me meer verbonden met anderen en mezelf en kan ik mezelf beter accepteren en geniet ik meer, terwijl het leven om me heen weinig veranderd is...de verandering is intern. Dank je wel Robbert en de anderen die aanwezig waren bij de retraite! En voor degene die dit leest en twijfelt om een retraite te doen...gewoon blijven twijfelen en in de tussentijd inschrijven...ik had dit nooit willen missen en raad het echt aan!

Karin A. (werkzaam in de geestelijke gezondheidszorg rond ontwikkeling & onderzoek)
Re-treat je Hart nov 2012

De tweede retraite die ik bij Robbert deed leek aanvankelijk veel op de eerste, in de zin van dat ik dezelfde processen en weerstanden in mezelf herkende. En weer ontmoette ik mijn eigen rusteloze Stilte, wat een ongelooflijk  kado is dat toch. Wat totaal anders was dan de eerste keer, was de uitwerking van de retraite. Tijdens de retraite werd me duidelijk dat er iets van mijn sexualiteit bevrijd wilde worden; ik heb het op dat moment ontmoet zonder te weten wat het was en er weinig aandacht aan besteed. Een week later droomde ik een bijzonder scherpe droom van een vrouw die mij riep om me in te wijden in de liefde tussen vrouwen. Ik werd me plotseling bewust van mijn levenslange verliefdheden op vrouwen die ik altijd zorgvuldig had geprobeerd niet te voelen. Mijn biseksualiteit heeft zich inmiddels bevrijd onder het juk van oordelen en veroordelen en is springlevend! Er is een prachtige vrouw mijn leven binnengewandeld en de energie die we bij elkaar opwekken doet me stralen. Wat een vrijheid!!!

C
Re-treat je Hart nov 2017

Wat een "fantastische" dagen heb ik gehad, in stilte.... Het begint met wat milde spanning.....
Niet lezen? Poeh! Geen telefoon? HELLUP! Geen oogcontact? Bestaat dat? Niet praten? euh... da's ook niet gezellig! En dan als bonus... (liever) niet analyseren! waar begin ik aan…

Ik kan je zeggen dat het wat onwennig begint en alles komt voorbij. En als je jezelf dan ziet zitten om 7:00 op een kussentje om een uur in stilte te ontwaken dan denk je, euh, ben ik dat?

Om met 10 onbekende mensen op zaterdagavond op een zolder te zitten in Velp om een 'Zikr' te doen (en nee ik ga het niet uitleggen, maar het is zeer intiem) en daarna, omdat het "bonte avond" is, thee met een chocolaatje te nuttigen geheel in stilte is heel bijzonder!!

Wat heb ik veel geleerd, gezien, beleefd, gehoord, gevoeld en vooral genoten! Genoten van alle inzichten en groei en vooral van mezelf ;)

Mocht je ooit een retraite willen doen dan kan ik ineenhutjeopdehei zeker aanbevelen! 
Robbert Van Bruggen is zo'n mooie, warme, lieve man je voelt je direct thuis en welkom. De "ontmoetingen" waren elke keer weer even fijn en brachten nieuwe inzichten. De oefeningen geven richting en soms roepen ze wel wat weerstand op, maar ja we love weerstand!

Ik kan echt zeggen dat ik de klankschaalwekker 's morgens vroeg thuis ga missen!! Vervolgens slenter je in je makkelijk zittende kleding naar zolder, waar je op je sloffen binnenloopt. Je gaat zitten in een kring. Mooie bloemen en kaarsjes in het midden... Heerlijk op je kussen onder een dekentje, zalig knus om 7u in de ochtend een uurtje stil zijn. Dat is pas goedemorgen!
Houden van jezelf tijdens re-treat je hart 

M v M uit DB

Re-treat je Hart nov 2012

Stilte Retraite

Ik denk nog regelmatig aan de sfeer van het stille samen zijn. Ook moet ik nog wel eens giechelen om de humoristische momenten die plaats vonden, juist door het stil zijn. Wanneer er door mijn omgeving naar mijn ervaringen wordt gevraagd, vind ik het lastig te omschrijven, omdat ik het zo'n fijne en bijzondere en warme ervaring heb gevonden. En dat is dan wat ik vertel.  Ook vertel ik hoe de dagen zich vulden met ontbijt, meditaties, lunch, wandelingen in de natuur, diner. En dat ik de sessies gebaseerd op het soefisme, als bijzonder heb ervaren. Dat ik mij veilig heb gevoeld met Robbert’s aanwezigheid. Dat ik het eten geweldig vond. En de omgeving fantastisch. Vertel maar eens aan een collega, dat ik denk een energetische ervaring te hebben gehad. Voor een tweede keer in mijn leven, ontstaan tijdens de nachtelijke sessie van het ‘gloeiende kooltje’..

Het afscheid aldaar voelde zwaar. Ik heb mij verbonden gevoeld met de sfeer en de mensen. Ik huilde op de terug reis naar huis. Ik had sterk het gevoel, nu moet ik het zelf weer gaan doen.

Inmiddels vier weken verder is mijn proces zich gaan ontwikkelen. Zoals Robbert omschrijft ' zich gaan ontvouwen'. Ik voel mij dankbaar voor deze vijf mooie dagen.

E.S. Receptioniste/ Telefoniste
Re-treat je Hart februari 2018

Ruim drie jaar geleden maakte ik een einde aan een liefdesrelatie die totaal niet goed voor mij was. De relatie heeft gemaakt dat ik mezelf op veel vlakken totaal kwijt geraakt ben. In de afgelopen drie jaar zat ik enorm in mijn hoofd. Wat is er gebeurd, wat is er van mij overgebleven, wie ben ik nu? Ik heb therapie gehad en ben bij coaches geweest, maar bij al deze hulp had ik iedere keer het gevoel dat dit niet was wat ik nodig had. Mijn hoofd wist alles wel, die kon alles goed relativeren.

Ik moest tot rust komen, uit mijn hoofd en weer mijn lijf in zakken. En dat is precies wat de retraite heeft gedaan! De stilte gaf mij de ruimte om echt weer in contact te komen met mijn authentieke ik. Toen ik die verbinding weer voelde, ik alle verwachtingen en dat wat ik dacht dat ik wilde kon loslaten, kwam datgene wat wilde komen naar boven. En dat was mijn spelend kind! Mijn spelend kind die ik langzaamaan kwijt geraakt was in mijn relatie. Mijn spelend kind die ik jaren niet gehoord, gezien en gevoeld heb. Dit was het! Dit was het ontbrekende stukje.

Ik heb me in jaren niet zo heel, rustig en vooral blij en gelukkig gevoeld. De verbinding met mezelf en met al dat is is hersteld. Wat vier dagen stilte al niet kan doen :-) Een mooier cadeau had ik mezelf niet kunnen geven.

Robbert, ik ben je enorm dankbaar. Wat doe jij een prachtig werk!
F. 

Re-treat je Hart mei 2012

Ik heb mijn retraite bij Robbert en Marlies als een groot geschenk ervaren. In mijn dagelijkse leven gebruik ik heel veel woorden om te verbinden. Tijdens de retraite heb ik voor het eerst in mijn leven de stilte in mezelf ontdekt en de pracht en kracht die daar vanuit gaat...en wat een verbinding met mezelf en mijn omgeving! De retraite heeft me een hele nieuwe dimensie van "zijn" gebracht! Fantastisch.

Walter v.d. Ven, interim manager, Beek en Donk
Re-treat je Hart - oktober 2014

Ik wil iets schrijven over hoe ik de retraite heb ervaren. Ik heb hier een tijdje over na gedacht en het enige dat telkens in mij op komt is het woord ‘confronterend’. Confronterend omdat ik ontdekt heb hoe moeilijk ik kan ontspannen; hoe moeilijk ik het vind om me over te geven aan wat er is of wil gebeuren. Confronterend vanwege de “verhaaltjes-maker" die voortdurend aanwezig is in mijn hoofd.

Maar al deze confrontaties hebben er tegelijkertijd ook voor gezorgd dat mijn verlangen naar iets ‘anders’ dat in me leeft, steeds groter wordt. Dat voor mij geen enkele weg belangrijk is, behalve de weg naar binnen. Want binnen in de stilte, daar vind men de schatten van het alchemistisch goud. Dat is de schat die ik verloren ben en die die leegte in mij veroorzaakt, die ik steeds maar op wil vullen. De retraite heeft mij dus gebracht dat ik nog standvastiger ben in het bewandelen van de spirituele pad dat ik ben ingeslagen.

Nico, neem wel of niet het boerenbedrijf van mijn ouders over.

Pagina's