Ervaringen

Re-treat je Hart nov 2012

Na een periode van intensief werken heb ik mijzelf een "re-treat je hart" cadeau gedaan. Even geen kaderbrieven, begrotingen, planning & control cyclus, projecten, medewerkers, stakeholders, maar in stilte een herijking van de gevoelsverbinding tussen de buitenwereld en de binnenwereld van mij als persoon. Het beleven van de "stilte" is een weldaad voor het zijn. Geen moeten, geen sociale conversaties met anderen, enkel een goed gesprek zonder woorden met jezelf en af en toe individueel in woorden met Robbert. Ruimte creëren.

In het begin van de retraite ervaarde ik nog geen ruimte. Mijn hoofd zat vol met "belangrijke" zaken die als misflarden aan mij voorbij trokken. Door het te laten gebeuren en het te accepteren dat het is zoals het is, dat niet te willen veranderen, ontstond na twee dagen deze ruimte wel. Ruimte van gevoelens en gedachten. Eenheid zonder vervormingen. Het zonder woorden delen in de groep is een bijzondere ervaring op gevoelsniveau. Uitstekend begeleid door Robbert. Alles voelde als maatwerk.

Na vier dagen kan ik terugkijken op een geweldige, energieke ervaring die me weer in verbinding heeft gebracht met mijn kompas, mijn omgeving en de kracht wie ik werkelijk ben. Een ervaring die ik iedereen gun om zelf te doorleven.

Fred Sterk, Hoofd Financieel Beleid & Control
Re-treat je Hart 3-7 febr 2016

Retraite, ik had er in een keer zo'n behoefte aan.
Alleen de stilte leek me eng, de tweede dag greep me dit ook behoorlijk naar de keel. Mijn lichaam wilde zich uiten, kabaal maken.
Mooie, soms emotionele momenten beleefd en dat was ok.
Het was fijn, een cadeau aan mezelf, iets om te koesteren en zeker vaker te doen.
De stilte opzoeken is iets wat ik nog regelmatig probeer te doen. En teruggaan naar in een hutje op de hei, dat heb ik mezelf alvast beloofd.

Rachel
Re-treat je Hart nov. 2012

'Zou een stilte-retraite iets voor jou zijn?' Deze vraag riep in eerste instantie verbazing in me op. Ik was helemaal niet thuis in meditatie en zo. Nou ja, ik deed weleens een poging en vond het al knap als ik 10 minuten kon blijven zitten. Maar vooral het woordje ‘stilte’ kwam als een alarmerende scheepshoorn binnen. Een lichte paniek borrelde bij die gedachte op. Wat te doen in stilte? Wat houd je over als je niets te doen hebt en ook nauwelijks afleiding kan vinden? Deze vraag raakte een kern, 'afleiding zoeken', dat is namelijk wat ik veel deed...maar afleiding waarvan? Je begrijpt het al mijn verbazing dompelde zich in nieuwsgierigheid. En tijdens de retraite is die nieuwsgierigheid variërend van blijdschap, angst, liefde en verdriet langzaam maar zeker getransformeerd. Mijn emoties en gevoelens veranderden continu van kleur in het proces en toch voelde ik me tegelijkertijd veilig en geborgen. Robbert is voor mij een uniek en uitzonderlijk persoon. Hij weet als geen ander een omgeving te creëren waarin je jezelf mag zijn, waarin je je geborgen en veilig voelt en in de tussentijd laat hij een ieder in zijn eigen proces door zowel donkere als zonovergoten plekjes in zijn of haar ziel reizen. En ik maar denken tijdens de retraite, hoe krijgt hij het toch voor elkaar om telkens precies te weten waar ik zit in mijn proces en wat ik nodig heb...tot tijdens de afronding bleek dat de anderen hetzelfde gevoel hadden gehad. Toen brak echt mijn klomp, m'n verstand kreeg het toen helemaal niet meer uitgelegd en moest ik van binnen lachen om mijn eigen verwoede pogingen nog steeds stiekem ergens te denken(!) dat ik het kan verklaren...wetende dat je ware wijsheid zich heel ergens anders in schuilt. Robbert heeft met deze retraite een grootst cadeau van het leven geschonken...sinds de retraite sta ik werkelijk anders in het leven, voel ik me meer verbonden met anderen en mezelf en kan ik mezelf beter accepteren en geniet ik meer, terwijl het leven om me heen weinig veranderd is...de verandering is intern. Dank je wel Robbert en de anderen die aanwezig waren bij de retraite! En voor degene die dit leest en twijfelt om een retraite te doen...gewoon blijven twijfelen en in de tussentijd inschrijven...ik had dit nooit willen missen en raad het echt aan!

Karin A. (werkzaam in de geestelijke gezondheidszorg rond ontwikkeling & onderzoek)
Re-treat je hart mei 2012

Re-treat je hart. Een stilte-retraite georganiseerd door Marlies en Robbert. Waarom weet ik niet, maar toen ik de uitnodiging ontving merkte ik bij mezelf dat ik er voor open stond. Behoefte aan had. Ik ben gezond en gelukkig maar iets in mij zei dat ik er aan mee moest doen. Ik was in de veronderstelling dat het een retraite met wat momenten van stilte zou zijn. Mis. Direct bij aankomst bij hotel en Boeddhistisch centrum Kadampa (in het prachtig glooiende Limburgse landschap, direct gelegen aan het riviertje de Geul) werd het me duidelijk. Deze stilte-retraite was een retraite in stilte. Van het begin (donderdagavond) tot het einde (zondagmiddag). Opstaan, mediteren, ontbijten, groepssessie, lunchen, wandelen, mediteren, dineren etc. etc. Alles in stilte. Alle hulpmiddelen die voor eventuele afleiding zouden kunnen zorgen (telefoon, boeken, muziek) mocht je thuis laten. In het begin voelde het wel wat onwennig die stilte. Je bent toch geneigd om contact te leggen met andere deelnemers. Maar uit respect voor de ander, elkaar en voor mezelf heb ik de stilte omarmd. Ik vond het fijn dat het – vooral in het begin – geleide meditaties waren. Ik had thuis wel eens geprobeerd te mediteren, maar kon er de rust niet voor vinden en… als ik het probeerde begon ik voor mijn gevoel bijna te hyperventileren. In de meditaties en in de rust heb ik ervaren dat je bekwaam wordt in het neutraliseren van negatieve gevoelens en – wellicht nog belangrijker – het koesteren en genieten van positieve gevoelens. Ik zat al lekker in mijn vel voor de retraite maar de retraite heeft me veel, heel veel gebracht. Rust, ontspanning. Het lukt me aardig om hetgeen ik in de retraite heb beleefd en geleerd te laten doorklinken in iedere dag. Of het nu in mijn werk is of privé. Ik was al gelukkig maar kan nog dagelijks genieten van de stilte in mezelf.  Ik merk dat ook mensen om mij heen positief op mijn vernieuwde ‘levenshouding’ reageren. Ik heb meer rust en aandacht voor de ander. Al met al ben ik erg enthousiast over de retraite en kan ik het iedereen die lief voor zichzelf wil zijn van harte aanbevelen. Het is een cadeautje voor jezelf. Een cadeautje waar je je hele verdere leven de vruchten van plukt.

Joris v.d. Waart, directeur/eigenaar communicatiebureau Gleijm & v.d. Waart, Eindhoven
Re-treat je Hart - febr 2013

Als ‘spirituele zoeker’ dacht ik vaak ‘iets’ te moeten hebben of doen om ‘er’ te komen. Maar steeds kwam na verloop van tijd een diep verlangen terug… Ik wist ‘in de stilte vind ik mezelf’ en wilde graag vanuit mijn gevoel gaan leven. ‘Re-treat je hart’ bleek een liefdevol kado voor mijzelf. 
De stilte was niet zo ‘eng’ als ik dacht. In de groep voelde ik mij veilig en niet alleen in mijn zoektocht naar mijzelf. Door niet te praten verviel op een gegeven moment de bevestiging van ‘ik’ en ‘jij’. Ook het benoemen van wat ik zag of hoorde (‘kijk eens wat mooi’, ‘wat lekker’, ‘wat gek’) was niet meer nodig in een wereld zonder woorden zodat ik helderder in het hier en nu kon zijn. Ik ‘hoorde’ mijn gedachten nog wel in mijn hoofd, maar ze raakten steeds meer op de achtergrond. Mijn ‘ik’ smolt langzaam weg, zo leek het. Na verloop van tijd is er geen ‘ik wandel’ of ‘ik eet’ meer. Er is gewoon wandelen en eten. ‘Mijn’ benen doen precies wat ze moeten doen zonder dat ‘ik’ me ermee bemoei! En het wonderlijk besef tijdens het eten met volle aandacht hoe ‘mijn’ handen liefdevol het eten naar mijn mond lepelden. ‘Ik’ weet het niet en doet helemaal niets! Aan het einde van de stilteretraite schreef ik in mijn dagboek: ‘ik voel me innig dankbaar, nederig en oersterk, met een zingend hart.’ 

 

Coby Terstappen
De Belofte van het Zwarte Ei - PAASRETRAITE 1-5 april 2015

Als marketing en media specialist voelde ik sterk de behoefte om terug te gaan naar de kern, tijd en ruimte maken voor mijzelf, om af te stappen van alles wat bewust en onbewust mijn leven leidt en beïnvloed. Niet op zoek naar God, verbinding door zweverig geneuzel of om de psyche onverantwoord drastisch te herprogrammeren kwam ik terecht bij Robbert. Een stilte retraite waarin IK centraal zou staan, waar ik weer terug zou kunnen komen tot MIJN kern. Met de nodige argwaan de stilte retraite geboekt. De angst voor de stilte, het onwetende bouwde zich op in de dagen voor de retraite. Niet nodig bleek later. Het waren heerlijke dagen, tijd voor mezelf, tijd om te denken, te zijn, te denken, te zijn en veel te denken. Het behoeft geen verantwoording over hoe het was, dat zal voor iedereen anders zijn. Zal de wereld mooier zijn als iedereen een stilte retraite zou doen? Daar ben ik zeker van !  Is mijn wereld mooier nu ik de retraite heb gedaan? Daar ben ik van overtuigd. 

GJE, marketing & media specialist

Re-treat je Hart 23-27 sept 2015

Twee weken na afloop van de retraite probeer mijn ervaringen onder woorden te brengen. Aan de ene kant gaat het leven gewoon verder, maar aan de andere kant lijkt er toch iets anders te zijn. 

 
Allereerst heb ik de retraite als heel prettig ervaren. Ik kwam binnen best een beetje in de war, onzeker en achteraf gezien ook erg verdrietig. Van dat verdriet was ik me niet helemaal bewust. Gaandeweg de retraite leek zich dat gewoon op te lossen. Een heel mooie ervaring. Voor het eerst in jaren was ik echt alleen en koos ik ook echt voor mezelf. Hierdoor en ook dankzij de rust, de ruimte, het niet 'moeten', de oefeningen en de meditaties is er een soort van vuur in mij aangewakkerd. Een vuur dat al jaren op een laag pitje stond. 
 
Nu het dagelijks leven weer volop aanwezig is, zie ik het als uitdaging dat vuur in leven te houden en te blijven voeden. Het mooiste cadeau van deze retraite was voor mij het bewust worden dat alleen ikzelf verantwoordelijk ben voor dit vuur, en dat ik er zelf voor kies dit vuur te voeden.  
Willemijn
Re-treat je Hart - dec 2013

Al lang had ik een stilte retraite op mijn wensen lijstje staan. Maar er was "iets" wat me altijd tegen hield. Ik denk dat het het onbekende was. Niemand in mijn omgeving had ooit een stilte retraite gevolgd. Daarbij komt dat het "in stilte zijn" zo volledig in contrast is met mijn dagelijkse bezigheden. Het onbevredigde verlangen bleef en heeft uiteindelijk gemaakt dat ik in december de stilte retraite "re-treat je hart" gevolgd heb. Ik kan het een ieder aan raden!

De eerste dagen waren zwaar enerzijds. Want je doorbreekt van de een op andere dag je dagelijkse levensritme. Van een bureaubaan met de daarbij behorende actie en hectiek, naar de rust van meditatie, wandelen en natuur.  
Van alles moeten, naar niets hoeven. Alleen maar jij en je gedachten, de stilte en de natuur.Je merkt hoe sociaal geprogrammeerd je bent en ervaart hoe onwennig het is om niet te spreken. 
Maar de afgesproken conventie om niet met elkaar in contact te treden levert uiteindelijk een groot gevoel van vrijheid en innerlijke rust op.

Ongemerkt gebeurt er van alles, zowel fysiek al geestelijk. 
Zo had ik de eerste dagen enorm veel hoofdpijn en arriveerde ik met lage rugpijn. De eerste dagen vond ik pittig. Je bent gewoon niet gewend om een groot deel van de dag te mediteren.
Anderzijds vond ik het mediteren, de stilte, de wandelingen in de prachtige omgeving en het helemaal niets hoeven een enorm geschenk (aan mezelf) Hetgeen alles weer in balans bracht. 
Op de derde dag van de retraite bereikte ik een soort van hoogtepunt, of moet ik zeggen; omslagpunt. Die dag zat ik mezelf enorm in de weg. Weinig concentratie, moeite met stilzitten en ik had het onaangenaam koud. Er zaten enorm veel gedachten en hersenspinsels in mijn hoofd. 

De laatste dagen heb ik een omslag kunnen maken van denken naar voelen. Wat diende zich aan tijdens deze retraite?? Geen rocket science, geen zaken die ik nooit eerder had bedacht. Maar ik ben me meer "bewust" geworden. 
Ik heb gevoeld wat mijn echte innerlijke verlangen is. Ik ben gewaar geworden wat zich wilde aandienen.
Aan het eind van de week ging ik letterlijk en figuurlijk "lichter" naar huis. Alsof ik een heleboel onnodige ballast had achtergelaten…….

Nu, een aantal weken na de retraite kan ik oprecht zeggen dat er een proces op gang is gekomen.
Ik voer kleine veranderingen door. Welke uiteindelijk een veel grotere impact hebben dan ik verondersteld had.

M. (Farmaceutische organisatie)
Re-treat je Hart - oktober 2014

Na een vervelende situatie vanuit mijn werk kwam ik thuis te zitten, niet dat het een bewuste keuze was, maar noodgedwongen, dan krijg je alle tijd om eens bij jezelf stil te staan en eens te kijken hoe moet ik nou verder!

Nergens had ik zin in ik bedacht me, het enige wat ik nodig heb is iets om mezelf te gaan resetten terug naar het vertrouwde naar mijn eigen "ik" maar hoe doe je dat?

Toch maar op zoek gegaan naar een andere baan, tot ik besloot om helemaal het roer om te gooien en als zelfstandige iets op te zetten, dat bleek een succes te zijn.

Toen kwam ik Robbert tegen, hij zei waarom ga je niet een stilte retraite doen ik dacht dat is niks voor mij, maar ik heb de site bekeken van "een hutje op de hei" en ik was helemaal om.
In Oktober 2014 was het zover!

Daar heb ik me kunnen resetten en dat was nou net wat ik nodig had, ik leerde dat "ik" weer de belangrijkste ben, en van daaruit kan ik dan ook het nodige overbrengen op de cliënten in mijn praktijk en dat is heel fijn.

Robbert dank je dat je mij dat zetje gegeven hebt, ik vond het een geweldige ervaring, ook de manier waarop jij ons die dagen begeleidt hebt. 
Het is echt voor iedereen een echte aanrader.

Mary G. dieet-consulente

Re-treat je Hat april/mei '15

Moe, gespannen en zoekende ging ik de retraite in. Een stuk minder moe, heel ontspannen en met een idee van nieuwe richting, kwam ik er weer uit. Dit door de meditaties, sessies met verschillende oefeningen en vooral ook door de stilte. Als je niet hoeft te praten met en luisteren naar anderen wordt het stil genoeg om je te ontspannen en te voelen wat je diepste verlangens zijn. De stilte bleek niet raar of eng te zijn maar juist een verademing. Ik ben heel erg blij dat ik mezelf deze paar dagen cadeau heb gedaan!

Thamar, werkzaam in het Onderwijs.

Pagina's