Ervaringen

Re-treat je Hart 23-27 sept 2015

Twee weken na afloop van de retraite probeer mijn ervaringen onder woorden te brengen. Aan de ene kant gaat het leven gewoon verder, maar aan de andere kant lijkt er toch iets anders te zijn. 

 
Allereerst heb ik de retraite als heel prettig ervaren. Ik kwam binnen best een beetje in de war, onzeker en achteraf gezien ook erg verdrietig. Van dat verdriet was ik me niet helemaal bewust. Gaandeweg de retraite leek zich dat gewoon op te lossen. Een heel mooie ervaring. Voor het eerst in jaren was ik echt alleen en koos ik ook echt voor mezelf. Hierdoor en ook dankzij de rust, de ruimte, het niet 'moeten', de oefeningen en de meditaties is er een soort van vuur in mij aangewakkerd. Een vuur dat al jaren op een laag pitje stond. 
 
Nu het dagelijks leven weer volop aanwezig is, zie ik het als uitdaging dat vuur in leven te houden en te blijven voeden. Het mooiste cadeau van deze retraite was voor mij het bewust worden dat alleen ikzelf verantwoordelijk ben voor dit vuur, en dat ik er zelf voor kies dit vuur te voeden.  
Willemijn
Re-treat je Hart nov 2012

Begin van september begon er iets te kriebelen, ik kreeg een verlangen om mijn mond te houden en de stilte op te zoeken. Een verlangen wat ik nooit eerder zo heb gehad. Ik kon het moeilijk verklaren, maar ik voelde van binnenuit dat ik even moest stil zitten om weer door te kunnen. Toen ben ik gaan googlen en kwam ik vrij snel bij de website van “in een hutje op de hei”. Bingo, dit is wat ik wilde, en een gesprek met Robbert bevestigde mijn gevoel, geen religie maar een antwoord op mijn verlangen naar stilte, een helpende hand. Ik moest wel even geduld hebben, de retraite zou pas in november beginnen. Maar het was het wachten waard. “In een groep van 14 mensen zwijgen, jij????” Zo reageerde mijn omgeving, en er zijn veel grappen over gemaakt. Maar wat kan ik zeggen, het was een louterende, leerzame en zalige ervaring. Mijn stilte was rustig en ontspannen, en ik heb mezelf verbaasd dat ik het zo fijn vond alleen te zijn. Maar dat was juist zo mooi aan deze retraite, we waren niet alleen, maar wel stil, in stilte samen en dat was als een grote stampende agregrator, daar ging zo veel kracht  en energie van uit. Robbert heeft ons fantastisch begeleid en iedere dag was een feest, met een opbouw, kop en staart. Het was niet vaag (was ik bang voor) maar concreet en glashelder. Ik heb eigenlijk in 5 dagen, een nieuwe versie van mezelf gedownload. En dat kan alleen in rust, als de “tefal laag” van het dagelijks leven van je afglijdt en je echt bij je gevoel kunt komen. Ik ben niet veranderd maar verbeterd. Het beste cadeau voor mezelf.

Sophie Houtzager, psycholoog/gevangenisdirecteur
Re-treat je Hart nov 2012

Wat ik verwacht had en zó nodig had in deze retraite, was....stilte! En die kreeg ik in overvloed,ook in het overweldigende Limburgse landschap. Wat mij toen raakte en zelfs nu thuis nog, was dat ik vanuit mijn wijd geopende hart, alleen maar aanwezig hoefde te zijn. In dat ruime hart verdween alles, werd transparant. Er was een veilige sfeer in de groep, we gingen diep en laag en hoog en bleven altijd met beide benen op de grond. Dit dankzij de hartverwarmende oefeningen en een écht aards Aanwezig zijn van de begeleider van de retraite. Het programma werd ook elke dag op het 'lijf van de groep' geschreven, aangepast aan wat er zich afspeelde, dat was een meerwaarde. Dit warme bad van stilte, verdieping en healing kan ik van HARTE aanbevelen!

Is misschien wel een 'must' (met een knipoog) voor jachtige managers, directeuren, topambtenaren, presidenten, werknemers en alle andere mensen die hun hart willen voelen kloppen, i.p.v. bonken.

Marjo Zwaneveld. Docente, remedial teacher, healer/reader.
Re-treat je Hart 29 april - 3 mei 2015

Vaag had ik het idee dat een retraite wel iets voor me zou zijn. Geen idee waarom, want ik vroeg me tegelijkertijd af of ik het wel zou volhouden, dat stil zijn en stil zitten. Ik kwam op de website van Robbert. Down-to-earth en totaal niet zweverig. Ideaal voor een nuchtere Friezin.

De retraite is heel goed verzorgd. Dat begint al met een intake een paar weken van te voren. Daaruit blijkt meteen al de deskundigheid van Robbert door de rake vragen die hij stelt. De retraite is in een prachtige omgeving in Zuid-Limburg. Het hotel heeft  een fijne sfeer en, ook niet onbelangrijk, het eten is heerlijk.

Ik ben toch wel wat bezorgd dat ik, behalve stil moet zijn, ook hele dagen stil moet zitten. Niet echt ideaal voor een beweeglijk persoon als ik. Dat valt heel erg mee. Zo nu en dan gaan we naar buiten voor oefeningen. Dus wandelen en genieten van de omgeving kan gelukkig ook. Naast de sessies is er voldoende vrije tijd. Dan zit ik vaak op een bankje en kijk ik om me heen. Helemaal in het hier-en-nu.

Vanaf de eerste minuut dat de stilte ingaat, kom ik tot rust. Heerlijk om zo tot mezelf te komen. Te ontdekken wie ik ben onder al die gedachtes, piekermomenten en vrij van sociale omgang. Gewoon even niets hoeven, niet van mezelf, niet van de ander. Ik voel me veilig. Ik voel de rust. Ik voel de liefde in heel mijn lichaam. Ik was helemaal vergeten dat ik dat kon! Het raakt me enorm dat ik dit zo intens ervaar. 

Het is nu een maand later. De rust en de stilte ervaar ik elke dag weer. Natuurlijk, er zijn van die dagen dan neemt de hectief van alledag het over. En toch, ik weet dat die rust, die liefde en het kunnen leven vanuit mijn hart, gewoon echt in mij zit. Alleen die wetenschap geeft me al rust. Elke dag maak ik hier bewust contact mee, ook al is het maar voor heel even. 

Heel bijzonder wat stilte met je doet.

Jannie, yogadocent

Re-treat je Hart - febr 2013

Zo af en toe laat ik de wereld de wereld en dan neem ik tijd voor een retraite. Deze keer deed ik dat "in een hutje op de hei" bij Robbert van Bruggen. Hij vroeg een voorwerp mee te nemen als symbool voor de retraite. Ik wist niet wat dat moest zijn en nam zo maar iets mee waar mijn oog toevallig op viel. Dit vertellend aan de groep zet ik mijn voorwerp op de daarop bestemde plek, ga weer zitten en opeens weet ik hoe symbolisch dit voorwerp is. Het helpt mij om tijdens de retraite rustig te kunnen waarnemen wat plaats vindt. De Soefi oefeningen waarmee Robbert het stil zitten afwisselt waren nieuw voor me en "verademend" om te doen. Stil zitten is geen vakantie, stil zijn is ongemakkelijk, maar uiteindelijk geven beiden de ruimte die nodig is om jezelf onder ogen te zien en om te zien dat het leven gaat zoals het het gaat. Wat een verademing.

J. Gemeente Amsterdam
Re-treat je Hart 3-7 fer. 2016

Tijdens de retraite kwam ter sprake dat wanneer je in contact staat met jezelf en je omgeving er in zowel dingen, natuur, mensen en dieren weerspiegelingen van jezelf kunnen zitten. 
Na de retraite ben ik in stilte van Schin op geul naar Maastricht gewandeld. Tijdens deze wandeling kwam ik een paard in een weiland tegen. Voor paarden heb ik normaal geen aandacht. Dit paard trok me aan terwijl ik er niet bij nadacht, het gebeurde gewoon. Ik keek naar het paard, ik maakte contact door er echt naar te kijken en liefde te voelen voor het paard. Mijn ogen werden telkens naar een kruintje tussen zijn ogen getrokken. Ik voelde ‘het derde oog’ in me en vervolgens kwamen de woorden ‘helderheid’ en ‘inzichten’ bij me op. Ik ging met mijn hand langzaam naar zijn neus zodat hij kon ruiken. Na een tijdje wilde ik hem aaien, maar hij draaide zijn hoofd weg. Mijn hand ging weer omlaag en ik bleef naar hem kijken, zijn hoofd kwam direct weer terug. Ik ging weer met mijn hand naar zijn neus en het zelfde patroon herhaalde zich nog meerdere malen. Na een tijdje bedankte ik het paard en liep verder, op de hoek van het weiland stoptje ik en draaide me om. Het paard keek me nog steeds na en kwam naar me toe toen ik stil bleef staan. Weer kwam hij met zijn kop naar me toe, ik hield mijn hand weer bij zijn neus en met aaien kon ik hem nu één keer strelen waarna hij zijn hoofd weer wegdraaide. Dit herhaalde zich weer een aantal maal waarna ik verder liep. Ik verwonderde me over dit contact en even later besefte ik me dat dit een hele duidelijke spiegel was naar mijn behoefte aan intimiteit en een angst of blokade waarbij het tegenovergestelde gebeurt van wat ik echt wil. 

 

Lieke
Re-treat je Hart mei 2012

Ik heb mijn retraite bij Robbert en Marlies als een groot geschenk ervaren. In mijn dagelijkse leven gebruik ik heel veel woorden om te verbinden. Tijdens de retraite heb ik voor het eerst in mijn leven de stilte in mezelf ontdekt en de pracht en kracht die daar vanuit gaat...en wat een verbinding met mezelf en mijn omgeving! De retraite heeft me een hele nieuwe dimensie van "zijn" gebracht! Fantastisch.

Walter v.d. Ven, interim manager, Beek en Donk
Re-treat je hart mei 2012

Re-treat je hart. Een stilte-retraite georganiseerd door Marlies en Robbert. Waarom weet ik niet, maar toen ik de uitnodiging ontving merkte ik bij mezelf dat ik er voor open stond. Behoefte aan had. Ik ben gezond en gelukkig maar iets in mij zei dat ik er aan mee moest doen. Ik was in de veronderstelling dat het een retraite met wat momenten van stilte zou zijn. Mis. Direct bij aankomst bij hotel en Boeddhistisch centrum Kadampa (in het prachtig glooiende Limburgse landschap, direct gelegen aan het riviertje de Geul) werd het me duidelijk. Deze stilte-retraite was een retraite in stilte. Van het begin (donderdagavond) tot het einde (zondagmiddag). Opstaan, mediteren, ontbijten, groepssessie, lunchen, wandelen, mediteren, dineren etc. etc. Alles in stilte. Alle hulpmiddelen die voor eventuele afleiding zouden kunnen zorgen (telefoon, boeken, muziek) mocht je thuis laten. In het begin voelde het wel wat onwennig die stilte. Je bent toch geneigd om contact te leggen met andere deelnemers. Maar uit respect voor de ander, elkaar en voor mezelf heb ik de stilte omarmd. Ik vond het fijn dat het – vooral in het begin – geleide meditaties waren. Ik had thuis wel eens geprobeerd te mediteren, maar kon er de rust niet voor vinden en… als ik het probeerde begon ik voor mijn gevoel bijna te hyperventileren. In de meditaties en in de rust heb ik ervaren dat je bekwaam wordt in het neutraliseren van negatieve gevoelens en – wellicht nog belangrijker – het koesteren en genieten van positieve gevoelens. Ik zat al lekker in mijn vel voor de retraite maar de retraite heeft me veel, heel veel gebracht. Rust, ontspanning. Het lukt me aardig om hetgeen ik in de retraite heb beleefd en geleerd te laten doorklinken in iedere dag. Of het nu in mijn werk is of privé. Ik was al gelukkig maar kan nog dagelijks genieten van de stilte in mezelf.  Ik merk dat ook mensen om mij heen positief op mijn vernieuwde ‘levenshouding’ reageren. Ik heb meer rust en aandacht voor de ander. Al met al ben ik erg enthousiast over de retraite en kan ik het iedereen die lief voor zichzelf wil zijn van harte aanbevelen. Het is een cadeautje voor jezelf. Een cadeautje waar je je hele verdere leven de vruchten van plukt.

Joris v.d. Waart, directeur/eigenaar communicatiebureau Gleijm & v.d. Waart, Eindhoven
Re-treat je Hart mei 2012

Re-treat je hart!
Ik kwam binnen met een hoofd vol malende gedachten naar aanleiding van een verdrietige en pijnlijke gebeurtenis.  Vol schuldgevoelens ook.
De verschillende meditatieoefeningen hielpen mij mijn focus te veranderen,  van mijn hoofd naar mijn hart te gaan , ruimte, zachtheid, pijn te ervaren.  Verdriet mocht/kon stromen.
De oefeningen hielpen mij tenslotte weer verbinding te maken met de stilte, liefde, vergeving en vreugde in mijzelf. Door de meditatie in de natuur zag en ervoer ik haar en mijn ‘volmaaktheid in gebrokenheid’. Dat was een intense ervaring van heelheid!
Stilte werkt helend. Ik vond het prettig om niet (te hoeven) praten, geen ‘social talk’ aan tafel. Maar ik heb de groep toch nodig om bij een diepere stilte/liefde/volheid  in mijzelf te komen.
De schuldgevoelens en het verdriet zijn niet over, maar het is alsof ze me minder in hun greep hebben.  
En last but not least, ik vond de begeleiding van Marlies en Robbert  heel goed door wie ze zijn, wat ze aandroegen en hoe ze samenwerkten.

Annette (theoloog, clown)
Re-treat your senses - april 2013

De retraite heeft mij mijn koning doen laten ontdekken, letterlijk. De stilte heeft mij geholpen om 'God' te mogen ervaren. Ik ben inderdaad letterlijk én figuurlijk in een nieuw koninkrijk terug gekeerd. Ik heb mijn sprankeling weer terug, en die ben ik lang kwijt geweest. Ik heb het plekje weer ontdekt waar ik liefde had verstopt, en mijn ondeugendheid. Ik voel weer liefde! Eerst voor Italië, toen voor Ca du Chittu, toen voor hun keuken, en geleidelijk ook weer voor mezelf! Er is een moment geweest waar ik een enorme woede voelde. In eerste instantie wilde ik daar aan toegeven, maar tegelijkertijd vond ik het zonde om dan iets te missen. Naar nu blijkt, heeft er niet aan toegeven eigenlijk niet iets vervelends met mij gedaan, en dat vind ik ook een mooie ontdekking. De 'oefeningen' die je ons hebt meegegeven bieden mij steun op momenten dat ik weer even terugval in oude patronen en angsten. Ik durf nu meer dan ooit alles in 'Gods handen' te laten, iets anders is er niet meer voor mij. Ik heb mijn veerkracht ontdekt, en ook ontdekt dat ik daar ontzettend trots op mag zijn. Maar ook op de momenten dat ik weer terugval in een oud patroon of angst, weet ik mijzelf nog steeds te omarmen. Ik voel weer enthousiasme in mij. Door de retraite, maar ook door de plek. Als God ooit op vakantie gaat, weet ik zeker dat Hij daar naar toe gaat! Ik heb mijzelf kunnen zijn, en daardoor meer mijzelf kunnen worden. 

Gerard Hager, rij-examinator

Pagina's