Ervaringen

Re-treat je Hart - mei 2013

Het was mijn eerste ervaring met een stilte retraite. De stilte bevalt mij prima. De dagen hebben rust en acceptatie gegeven van wie ik ben en wat ik te doen heb in dit leven. Wat daarin het meeste heeft geraakt is het besef dat wij allemaal onderdeel zijn van een groter geheel. Ik sta daardoor met meer mededogen in het leven. 

Het is fascinerend dat stilte zoveel  écht contact oplevert met jezelf en met je omgeving. De dagen hebben een mooie dynamiek en opbouw ´van binnen naar buiten´. Van belemmeringen naar mogelijkheden en inzicht. Van het ervaren van het grote geheel weer terug naar de concrete praktijk van alle dag. Je kunt daarin je eigen tempo en diepgang bepalen.

Hoogtepunten voor mij waren de begeleiding: op het juiste moment op een prettige manier aanwezig, het ‘gesprek’ wat ik heb gevoerd met mijn eigen hart, het samen ritueel afscheid nemen van ballast om de vuurkorf, het heerlijke eten en de prachtige omgeving van het Limburgse land. 

 

Stefanie Receveur, trainer/counsellor
Re-treat je Hart 23-27 sept 2015

Twee weken na afloop van de retraite probeer mijn ervaringen onder woorden te brengen. Aan de ene kant gaat het leven gewoon verder, maar aan de andere kant lijkt er toch iets anders te zijn. Allereerst heb ik de retraite als heel prettig ervaren. Ik kwam binnen best een beetje in de war, onzeker en achteraf gezien ook erg verdrietig. Van dat verdriet was ik me niet helemaal bewust. Gaandeweg de retraite leek zich dat gewoon op te lossen. Een heel mooie ervaring. Voor het eerst in jaren was ik echt alleen en koos ik ook echt voor mezelf. Hierdoor en ook dankzij de rust, de ruimte, het niet 'moeten', de oefeningen en de meditaties is er een soort van vuur in mij aangewakkerd. Een vuur dat al jaren op een laag pitje stond. Nu het dagelijks leven weer volop aanwezig is, zie ik het als uitdaging dat vuur in leven te houden en te blijven voeden. Het mooiste cadeau van deze retraite was voor mij het bewust worden dat alleen ikzelf verantwoordelijk ben voor dit vuur, en dat ik er zelf voor kies dit vuur te voeden.  

W. 
Re-treat je Hart nov 2012

Begin van september begon er iets te kriebelen, ik kreeg een verlangen om mijn mond te houden en de stilte op te zoeken. Een verlangen wat ik nooit eerder zo heb gehad. Ik kon het moeilijk verklaren, maar ik voelde van binnenuit dat ik even moest stil zitten om weer door te kunnen. Toen ben ik gaan googlen en kwam ik vrij snel bij de website van “in een hutje op de hei”. Bingo, dit is wat ik wilde, en een gesprek met Robbert bevestigde mijn gevoel, geen religie maar een antwoord op mijn verlangen naar stilte, een helpende hand. Ik moest wel even geduld hebben, de retraite zou pas in november beginnen. Maar het was het wachten waard. “In een groep van 14 mensen zwijgen, jij????” Zo reageerde mijn omgeving, en er zijn veel grappen over gemaakt. Maar wat kan ik zeggen, het was een louterende, leerzame en zalige ervaring. Mijn stilte was rustig en ontspannen, en ik heb mezelf verbaasd dat ik het zo fijn vond alleen te zijn. Maar dat was juist zo mooi aan deze retraite, we waren niet alleen, maar wel stil, in stilte samen en dat was als een grote stampende agregrator, daar ging zo veel kracht  en energie van uit. Robbert heeft ons fantastisch begeleid en iedere dag was een feest, met een opbouw, kop en staart. Het was niet vaag (was ik bang voor) maar concreet en glashelder. Ik heb eigenlijk in 5 dagen, een nieuwe versie van mezelf gedownload. En dat kan alleen in rust, als de “tefal laag” van het dagelijks leven van je afglijdt en je echt bij je gevoel kunt komen. Ik ben niet veranderd maar verbeterd. Het beste cadeau voor mezelf.

Sophie Houtzager, psycholoog/gevangenisdirecteur
Re-treat je Hart 9-13 dec 2015

Het werd steeds maar drukker en voller in mijn hoofd. Ik merkte dat ik niet meer kon stoppen met denken. Het leek me heerlijk om te kunnen mediteren en mijn hoofd rust te gunnen. Maar het lukte me niet om er thuis de tijd voor te nemen en bovendien wist ik niet goed hoe je moest mediteren. 

Via Google kwam ik al snel op deze website terecht en ik voelde gelijk dat dit was wat ik zocht. Stilte, rust en tijd om mijn hoofd leeg te maken. 
Aan het begin van de retraite heb ik best veel weerstand ondervond tijdens het mediteren. De weg die ik moest gaan was niet altijd makkelijk, toch ben ik enorm blij dat ik deze stap heb genomen.
Ik heb veel geleerd over mezelf en er is meer inzicht over waar het voor mij om draait in het leven. Het heeft me duidelijk gemaakt welke richting ik op moet, alsof de mist in mijn hoofd weg is getrokken. Ik heb het roer weer steviger in handen.

Wat me verbaasde was dat er een enorme verbondenheid ontstond met de andere deelnemers. Terwijl je niet met elkaar spreekt of de ander aankijkt maak je toch contact op een andere manier. Heel bijzonder om dat te ervaren.

De warmte en energie die Robbert geeft tijdens deze dagen is de kracht van deze retraite. De ervaring en wijsheid die hij met de groep deelt is inspirerend en hartverwarmend. Een ervaring die je nooit zult vergeten.

 

J.W. / cameraman
Re-treat je Hart 29 april - 3 mei 2015

Vaag had ik het idee dat een retraite wel iets voor me zou zijn. Geen idee waarom, want ik vroeg me tegelijkertijd af of ik het wel zou volhouden, dat stil zijn en stil zitten. Ik kwam op de website van Robbert. Down-to-earth en totaal niet zweverig. Ideaal voor een nuchtere Friezin.

De retraite is heel goed verzorgd. Dat begint al met een intake een paar weken van te voren. Daaruit blijkt meteen al de deskundigheid van Robbert door de rake vragen die hij stelt. De retraite is in een prachtige omgeving in Zuid-Limburg. Het hotel heeft  een fijne sfeer en, ook niet onbelangrijk, het eten is heerlijk.

Ik ben toch wel wat bezorgd dat ik, behalve stil moet zijn, ook hele dagen stil moet zitten. Niet echt ideaal voor een beweeglijk persoon als ik. Dat valt heel erg mee. Zo nu en dan gaan we naar buiten voor oefeningen. Dus wandelen en genieten van de omgeving kan gelukkig ook. Naast de sessies is er voldoende vrije tijd. Dan zit ik vaak op een bankje en kijk ik om me heen. Helemaal in het hier-en-nu.

Vanaf de eerste minuut dat de stilte ingaat, kom ik tot rust. Heerlijk om zo tot mezelf te komen. Te ontdekken wie ik ben onder al die gedachtes, piekermomenten en vrij van sociale omgang. Gewoon even niets hoeven, niet van mezelf, niet van de ander. Ik voel me veilig. Ik voel de rust. Ik voel de liefde in heel mijn lichaam. Ik was helemaal vergeten dat ik dat kon! Het raakt me enorm dat ik dit zo intens ervaar. 

Het is nu een maand later. De rust en de stilte ervaar ik elke dag weer. Natuurlijk, er zijn van die dagen dan neemt de hectief van alledag het over. En toch, ik weet dat die rust, die liefde en het kunnen leven vanuit mijn hart, gewoon echt in mij zit. Alleen die wetenschap geeft me al rust. Elke dag maak ik hier bewust contact mee, ook al is het maar voor heel even. 

Heel bijzonder wat stilte met je doet.

Jannie, yogadocent

Re-treat je Hart mei 2012

"De stilte-retraite in Schin op Geul was voor mij een uitzonderlijk mooie en overweldigende ervaring. De stilte deed mij weer terugkomen bij mezelf, gewoon wie ik ben zonder de franje van alledag. Zonder de betekenis te voelen van mijn levensvulling en de verhoudingen met mensen om me heen, kwam ik terug bij mijn essentie en ook bij mijn vertrouwde 'binnenstem' en intuitie. 
Het was heel grappig om te merken dat 'mijn' stilte helemaal niet stil is. Mijn hoofd houdt niet op met grapjes maken over de situatie waarin ik zit, ze kwebbelt door over onbenulligheden en observeert hardop de mensen om me heen. De Stilte in mezelf noem ik dan ook liever Liefde, maar het zal wel voor iedereen anders voelen. 
Ondanks het feit dat mijn Stilte nooit stil zal worden, deed de retraite iets heel bijzonders met me. De ervaring een te zijn met alles en iedereen om me heen, slechts een kleine schakel in het grote geheel te zijn, heeft me weer met beide voeten op de grond gezet. Het heeft me weer opnieuw nederigheid getoond en me herinnerd aan het feit dat ik de taak heb 'groot te zijn door klein te blijven'. 
De wijze waarop Robbert de retraite heeft gegeven, was een van grote liefde en wijsheid. De aanwezigheid van Robbert tijdens de retraite is zo vanzelfsprekend: een heel gewoon mens met immense kracht en tegelijkertijd zachte kwetsbaarheid. Zijn liefde voor het soefisme is bijna letterlijk te proeven en ik ben blij dat ik er deelgenoot van mocht zijn. Het is zoiets prachtigs; zo eenvoudig en zo gevarieerd. Het is bijna onmogelijk om er niet van te houden.
De retraite heeft een onnavolgbare uitwerking op mijzelf en op meerdere levensgebieden gehad. Inzichten waar ik al eindeloos over had lopen dubben, kwamen als 'vanzelf'. En dat heeft me enorm vooruit geholpen. Ik merk dat ik ook in mijn werk veel meer rust ervaar. Ik ben minder ongemakkelijk om de dingen te laten zijn zoals ze zijn. Het gevolg is dat ik minder zoekende ben naar nieuwe uitdagingen en meer tevreden ben in het moment.
 

Ciska den Boer, arts kinder- en jeugdpsychiatrie
Re-treat je Hart - april 2014

Retreat je hart april 2014

De stilteretraite bij Robbert heeft mij verrassend veel opgeleverd. Het effect van deze vier ‘retreat je hart’ dagen werkt nog lang door als je weer thuis bent. En als je denkt dat je het even kwijt bent is het ontspannende fijne gevoel weer op te roepen door het doen van de geleerde oefeningen. En dat is echt heerlijk!

Gedachtenpatronen
Door de vier dagen stilte heb ik veel beter zicht op de werking van mijn gedachtenpatronen. Ik ben bezig met het verleden of ik denk aan de toekomst. Zelden is er plek voor nu. Het observeren van dit proces vond ik veel leuker en makkelijker dan dat ik vooraf gedacht had.

Prachtige ervaring
Het voelen opengaan mijn hart tijdens een speciale meditatieoefening vond ik magisch. Toen ik weer thuis was merkte ik ook echt dat ik me opener, lichter, vrijer en energieker voelde. Waarom ga je een stilte retraite doen is mij vooraf veel gevraagd. Toen ik terugkwam en mijn directe omgeving zag en merkte wat het met mij gedaan had snapten ze het. 

Pepita Venrooy
Communicatie adviseur

Re-treat je Hart nov. 2012

'Zou een stilte-retraite iets voor jou zijn?' Deze vraag riep in eerste instantie verbazing in me op. Ik was helemaal niet thuis in meditatie en zo. Nou ja, ik deed weleens een poging en vond het al knap als ik 10 minuten kon blijven zitten. Maar vooral het woordje ‘stilte’ kwam als een alarmerende scheepshoorn binnen. Een lichte paniek borrelde bij die gedachte op. Wat te doen in stilte? Wat houd je over als je niets te doen hebt en ook nauwelijks afleiding kan vinden? Deze vraag raakte een kern, 'afleiding zoeken', dat is namelijk wat ik veel deed...maar afleiding waarvan? Je begrijpt het al mijn verbazing dompelde zich in nieuwsgierigheid. En tijdens de retraite is die nieuwsgierigheid variërend van blijdschap, angst, liefde en verdriet langzaam maar zeker getransformeerd. Mijn emoties en gevoelens veranderden continu van kleur in het proces en toch voelde ik me tegelijkertijd veilig en geborgen. Robbert is voor mij een uniek en uitzonderlijk persoon. Hij weet als geen ander een omgeving te creëren waarin je jezelf mag zijn, waarin je je geborgen en veilig voelt en in de tussentijd laat hij een ieder in zijn eigen proces door zowel donkere als zonovergoten plekjes in zijn of haar ziel reizen. En ik maar denken tijdens de retraite, hoe krijgt hij het toch voor elkaar om telkens precies te weten waar ik zit in mijn proces en wat ik nodig heb...tot tijdens de afronding bleek dat de anderen hetzelfde gevoel hadden gehad. Toen brak echt mijn klomp, m'n verstand kreeg het toen helemaal niet meer uitgelegd en moest ik van binnen lachen om mijn eigen verwoede pogingen nog steeds stiekem ergens te denken(!) dat ik het kan verklaren...wetende dat je ware wijsheid zich heel ergens anders in schuilt. Robbert heeft met deze retraite een grootst cadeau van het leven geschonken...sinds de retraite sta ik werkelijk anders in het leven, voel ik me meer verbonden met anderen en mezelf en kan ik mezelf beter accepteren en geniet ik meer, terwijl het leven om me heen weinig veranderd is...de verandering is intern. Dank je wel Robbert en de anderen die aanwezig waren bij de retraite! En voor degene die dit leest en twijfelt om een retraite te doen...gewoon blijven twijfelen en in de tussentijd inschrijven...ik had dit nooit willen missen en raad het echt aan!

Karin A. (werkzaam in de geestelijke gezondheidszorg rond ontwikkeling & onderzoek)
Re-treat je Hart - dec 2013

Ik was zo stralend de eerste weken toen ik thuis was, zo diep geïncarneerd in mijn lichaam. Ik dacht: dit gevoel raak ik nooit meer kwijt.
Maar in het bestaan van alledag bleek dat toch wel mogelijk te zijn. Ik heb nu de retraite oefeningen weer in mijn dagritme opgenomen en dat voelt goed.
De diepe resonantie van de woorden ‘ya batin’ vinden weer-klank in mij. Mijn allerdiepste kwetsbaarheid kan ik weer voelen en dan kan ik ademen in dat wat er is, en tegelijkertijd het overbodige weg laten stromen. Robbert, dank voor je manier van Zijn, voor en in de groep! Dank voor de prachtige muziek! Met deze groep was het heerlijk om in de stilte te zijn! En het afscheid aan het eind van de retraite was zo hart verwarmend, dat ik alle knuffels en warme woorden nu nog voel!
 

Marjo Zwaneveld, 65-plusser: moeder en oma!
Re-teat your senses - april 2013

 

 

Mijn naam is Debbie, 27 jaar en ik liep vast met mezelf. Ik wilde sterker worden, ik wilde mijn eigenwaarde positiever inzien, ik wilde mijn eigen geluk vinden ipv me altijd om andermans geluk druk te maken, ik wilde mijn ‘legende’ ontdekken, maar vooral wilde ik heel graag contact maken met mijn hart. Ter voorbereiding werd ons gevraagd een symbool mee te nemen dat stond voor mijn verlangen in deze retraite. Tijdens de eerste sessie, toen we de stilte ingingen, mochten we iets over dit symbool toelichten. Ik had een hangertje mee genomen van een klavertje vier. Ik wilde mijn geluk plukken. Wat was nou mijn doel in dit leven? En toen raakten de woorden van Robbert mij enorm 'Er is geen speciaal doel van het leven, maar er is wel een pad'. En zo ging ik de stilte in. Ik had nog nooit gemediteerd, was compleet blanco en groen wat het doen van retraites betreft....en daar gingen we met een klein groepje de stilte in. Ik heb me laten leiden, ik heb het over mee heen laten komen. De eerste dag heel veel onrust in mijn hoofd gevoeld. De boodschappenlijstjes van wat ik allemaal ‘moest doen’ bleven maar voorbij komen. Ik voelde me heel opgelaten bij mijn tranen en het onwennige gevoel. De eerste persoonlijke meeting met Robbert was heel rustgevend. Hij zeí 'laat het orkestje in je hoofd maar lekker doorspelen, het wordt vanzelf minder'

Tijdens de week ervoer ik heel wisselende gevoelens en stemmingen. Door het dagprogramma hadden we een fijn ritme met voldoende tijd voor onszelf. De dagen bestonden uit mediteren, ademhalingsoefeningen, klank oefeningen, een dag wandelen over het ezelpad van de Cinque Terre, zang oefeningen, loop meditatie, werken in de tuin, schrijf/teken oefeningen en veel tijd voor jezelf. Ook alle eetmomenten waren in stilte. En...ook dit went echt! Hoe ongemakkelijk je in het begin zelf moet opstaan om het brood te kunnen pakken, hoe vanzelf dit wordt doorgegeven in de loop van de week. Je bent in een groep en dat voel je, maar je bent echt een individu in de groep door de stilte. Bijzondere ervaring is dat. 

Aan het begin van de week deden we een een oefening om dichter bij je hart te komen. Voordat we begonnen waren, wist ik dat dit mijn moment ging worden. En achteraf is dat ook zo. Ik heb een emotionele brief aan mijn hart geschreven en heb hier later die dag ook een reactie vanuit mijn hart op gehad. Dit was wat ik wilde. Dit voelde zo bijzonder, contact met mijn hart ipv mijn hoofd. Dat kende ik niet! Elke dag stond in het thema van een bepaalde zintuig, wat elke dag ook echt anders maakte. De prachtige omgeving van Ca du Chittu, het heerlijke eten, het fijne huis... Al deze buitenlandse invloeden maakten dat ik me echt kon laten gaan. Ik was echt weg en kon zo heel gemakkelijk met mezelf in contact komen. Als het weer het toeliet hadden we sessies in de natuur. Heerlijk om buiten te zijn, dit maakte de sessies soms nog intenser.

Tijdens de laatste sessie op de laatste dag van de stilte mocht je je symbool weer pakken en iets zeggen als je dat wilde. Heel fijn en heel intens als je ieders ervaring hoort. Wat een liefde, wat een dankbaarheid.. Kippenvel. Toen ik mijn klavertjevier pakte vertelde ik dat ik uren in de tuin rondom het huis heb gezocht naar een echt klavertje.. Ik heb hem nog niet gevonden, maar ik weet zeker dat hij er staat. Ik voel me sterker, ik voel me trotser op mezelf. Ik heb iets losgemaakt en ben ergens aan begonnen waar ik de komende tijd mee verder zal gaan. Het contact met mijn hart wil ik koesteren. Ik voel me vol van liefde, dankbaarheid, energie, positiviteit en vooral rust! Wat stilte met je doet is onbeschrijfelijk. Na deze week heb ik met vrienden en familie gesproken over mijn ervaring.. Maar het is niet uit te leggen. 'Zit je dan de hele week in stilte?', 'Kijk je niet stiekem op je telefoon?', 'Is het niet super zweverig?'..zijn vragen die vaak gesteld werden. Ja, je bent de hele week stil. Nee, je kijkt niet stiekem op je telefoon. Nee, zweverig is het niet, het is juist heel erg back to basic.. 

Het is een ervaring die je jezelf moet gunnen. Het doet wat met je als mens. De dag na de retraite ben ik naar Pisa gegaan voor de terugvlucht en heb hier een armbandje met klavertjes vier gekocht. Deze zit vast geknoopt en doet me elke keer weer herinneren aan deze fantastische reis naar binnen. Op zoek naar mijn geluk heeft deze retraite een verpletterende indruk achter gelaten.

 

 
Debbie, 27, baan in de Reisbranche

Pagina's