Ervaringen

Re-treat je Hart nov 2012

Na een periode van intensief werken heb ik mijzelf een "re-treat je hart" cadeau gedaan. Even geen kaderbrieven, begrotingen, planning & control cyclus, projecten, medewerkers, stakeholders, maar in stilte een herijking van de gevoelsverbinding tussen de buitenwereld en de binnenwereld van mij als persoon. Het beleven van de "stilte" is een weldaad voor het zijn. Geen moeten, geen sociale conversaties met anderen, enkel een goed gesprek zonder woorden met jezelf en af en toe individueel in woorden met Robbert. Ruimte creëren.

In het begin van de retraite ervaarde ik nog geen ruimte. Mijn hoofd zat vol met "belangrijke" zaken die als misflarden aan mij voorbij trokken. Door het te laten gebeuren en het te accepteren dat het is zoals het is, dat niet te willen veranderen, ontstond na twee dagen deze ruimte wel. Ruimte van gevoelens en gedachten. Eenheid zonder vervormingen. Het zonder woorden delen in de groep is een bijzondere ervaring op gevoelsniveau. Uitstekend begeleid door Robbert. Alles voelde als maatwerk.

Na vier dagen kan ik terugkijken op een geweldige, energieke ervaring die me weer in verbinding heeft gebracht met mijn kompas, mijn omgeving en de kracht wie ik werkelijk ben. Een ervaring die ik iedereen gun om zelf te doorleven.

Fred Sterk, Hoofd Financieel Beleid & Control
Re-treat je Hat april/mei '15

Moe, gespannen en zoekende ging ik de retraite in. Een stuk minder moe, heel ontspannen en met een idee van nieuwe richting, kwam ik er weer uit. Dit door de meditaties, sessies met verschillende oefeningen en vooral ook door de stilte. Als je niet hoeft te praten met en luisteren naar anderen wordt het stil genoeg om je te ontspannen en te voelen wat je diepste verlangens zijn. De stilte bleek niet raar of eng te zijn maar juist een verademing. Ik ben heel erg blij dat ik mezelf deze paar dagen cadeau heb gedaan!

Thamar, werkzaam in het Onderwijs.

Re-treat je Hart - dec 2013

Op het moment dat ik ziek thuis kwam te zitten, kreeg ik het advies ‘word eens stil’. Die zin uit het gesprek met mijn leidinggevende bleef bij mij hangen. In ons gezin met jonge kinderen lukte het me niet om de momenten van rust en ruimte te creëren  Zo ontstond bij mij het idee: ik ga in retraite. Er was ook twijfel/ angst ‘wat als iets zich aandient wat ik eigenlijk niet wil?’ Toch overheerste mijn gevoel; dit wil ik doen!  
Vanaf het moment dat we in stilte gingen, was het heel druk in mijn hoofd en mijn lijf! Allerlei gedachten/ patronen kwamen vanzelf boven. Ik probeerde in eerste instantie alles zo snel mogelijk weg te stoppen, want ik wilde niet gaan analyseren Was ook steeds bezig met de vraag; hoe laat je wat er komt er gewoon zijn?  Ik werd er heel onrustig van. Dus dacht ik na een halve dag, ik kan wel weer gaan, want er gebeurt niks. 
Pas op het moment dat ik tegen mezelf zei, nou oke, dan gebeurt er maar niks, hooguit is het een paar dagen heel saai in je eentje….kwam het ineens. Tijdens een wandeling kreeg ik helder inzicht in mijn wil om te grijpen naar antwoorden, mijn gedachtepatronen en gedrag. Dat had ik nodig om het te kunnen loslaten. Door te erkennen kon ik meegaan in wat er zich aan angst, verdriet en boosheid aandiende. Het wonderlijke was, dat door het alleen maar te erkennen en er geen gesproken woorden aan te geven, het zomaar weg vloeide of mij het antwoord gaf wat ik te doen heb. Ik werd er niet alleen rustig van, er kwam een sterk gevoel van kracht en vitaliteit over me. Voelde heel intens: ‘Ik heb wat te geven en ik wil het delen!’ 
De retraite heeft me net het duwtje gegeven om toe te geven aan mijn innerlijke overtuiging. Ik sta nog aan het begin van mijn proces. Angst om concrete stappen te zetten gaat inmiddels over in vertrouwen en nieuwsgierigheid naar wat er komen gaat. Maar het meest waardevolle voor mij is….ik GEBEUR !

S. (onderwijs)
Re-treat je Hart nov. 2012

'Zou een stilte-retraite iets voor jou zijn?' Deze vraag riep in eerste instantie verbazing in me op. Ik was helemaal niet thuis in meditatie en zo. Nou ja, ik deed weleens een poging en vond het al knap als ik 10 minuten kon blijven zitten. Maar vooral het woordje ‘stilte’ kwam als een alarmerende scheepshoorn binnen. Een lichte paniek borrelde bij die gedachte op. Wat te doen in stilte? Wat houd je over als je niets te doen hebt en ook nauwelijks afleiding kan vinden? Deze vraag raakte een kern, 'afleiding zoeken', dat is namelijk wat ik veel deed...maar afleiding waarvan? Je begrijpt het al mijn verbazing dompelde zich in nieuwsgierigheid. En tijdens de retraite is die nieuwsgierigheid variërend van blijdschap, angst, liefde en verdriet langzaam maar zeker getransformeerd. Mijn emoties en gevoelens veranderden continu van kleur in het proces en toch voelde ik me tegelijkertijd veilig en geborgen. Robbert is voor mij een uniek en uitzonderlijk persoon. Hij weet als geen ander een omgeving te creëren waarin je jezelf mag zijn, waarin je je geborgen en veilig voelt en in de tussentijd laat hij een ieder in zijn eigen proces door zowel donkere als zonovergoten plekjes in zijn of haar ziel reizen. En ik maar denken tijdens de retraite, hoe krijgt hij het toch voor elkaar om telkens precies te weten waar ik zit in mijn proces en wat ik nodig heb...tot tijdens de afronding bleek dat de anderen hetzelfde gevoel hadden gehad. Toen brak echt mijn klomp, m'n verstand kreeg het toen helemaal niet meer uitgelegd en moest ik van binnen lachen om mijn eigen verwoede pogingen nog steeds stiekem ergens te denken(!) dat ik het kan verklaren...wetende dat je ware wijsheid zich heel ergens anders in schuilt. Robbert heeft met deze retraite een grootst cadeau van het leven geschonken...sinds de retraite sta ik werkelijk anders in het leven, voel ik me meer verbonden met anderen en mezelf en kan ik mezelf beter accepteren en geniet ik meer, terwijl het leven om me heen weinig veranderd is...de verandering is intern. Dank je wel Robbert en de anderen die aanwezig waren bij de retraite! En voor degene die dit leest en twijfelt om een retraite te doen...gewoon blijven twijfelen en in de tussentijd inschrijven...ik had dit nooit willen missen en raad het echt aan!

Karin A. (werkzaam in de geestelijke gezondheidszorg rond ontwikkeling & onderzoek)
Re-Member! 2017

Een ontroerende Stilte, een indrukwekkende kou, een hartverwarmende ontvangst, slaapplaats en Leiding, ook van Boven. Heilige grond onder mijn voeten en eeuwenoude bomen waar ik soms even tegen aan mocht leunen (en praten). Een sjamanen-drum wiens geluid de aarde en mij beroerde en ontroerde. Een 'troon' uit het bos zelf, waar ik in/op mocht zitten, onder een heuse vis-paraplu....ook wat verwarrend..geen vijver noch vis te zien in de hele omtrek!

Een groep die mij 'droeg' in mijn soms aanwezige onvermogen. Het was ook : Pasen vieren in een kerst-stal, met voederbak en paard. De ingredienten enz. waren wat verwarrend soms. Er waren houtkachels en veel, heel veel bekers hete thee. En STILTE. (en KOU) En soefi-zikhrs/gezang die het Licht op aarde en in ons bracht. Zo indrukwekkend allemaal dat er voorgoed iets in mij is veranderd. Een stilte....die ik nog kan voelen. Mag het volgend jaar iets warmer zijn? 

Marjo
Re-treat je Hart - febr 2013

Er was een diep verlangen in mij om te voelen en te ervaren wie ik echt ben. Ik wilde leven vanuit mijn hart en hoe zeer ik ook mijn best deed, ik kreeg ‘het’ maar niet onder de knie. Zou ik de stilte wel aankunnen? Ik kon en wilde er niet meer omheen. Het was de hoogste tijd om mijn hart te openen! De stilte is de meest zuivere ‘vorm’ die ik ken waarin je kunt thuiskomen bij jezelf, zonder tussenkomst van ‘een ander’. Zeker, ik kwam mijzelf tegen, maar zo eng was dat niet. Het was die oude bekende van me op weg naar heelwording. En daar had ik heel wat voor over. Alles komt aan het licht in de stilte. En omdat ik alles in mij heb, zag ik ook die donkere kanten waar ik liever niet mee geconfronteerd werd. In de veilige omgeving van de groep en de deskundige leiding van Robbert voelde ik me echter niet alleen. Langzaam raakten mijn gedachten meer en meer op de achtergrond en werd ik innerlijk stiller. Mijn ‘ik’ smolt langzaam weg en ik begon letterlijk met andere ogen de wereld in te kijken omdat er niets meer te beoordelen viel. Alles is zoals het is. 

C, Bergen op Zoom
Re-Member! mei 2017

In een retraite !door Robbert gegeven!, spreekt de stilte, zwijgt het redeloze denken, voel je zo diep van binnen het warme kloppen van je hart en ben je daarna nooit meer dezelfde! (nog wel herkenbaar gelukkig voor je allernaasten!) Je gooit graag je ballast overboord en duikt in je eigen warme mensensoep. En jij staat aan het roer van je eigen levensschip. Zoiets dus..........en veel meer!!! Vooral de stilteretraite in de zomer, op de Veluwe was mij het meest dierbaar! 
Marjo Z.

Gedicht Retraite nov 2012

Retraite

het helend groene landschap van mijn ziel
verruimt mijn horizon, het denken en het
niet meer weten, de wachters aan de Poort
sluiten nog even het leven af van het echte zijn

de heuvels liggen in een licht verwonderen
over teer en stervend heden heen,
met zicht op warme bomenrij en gouden
kleurend blad en hart, stroomt water

van de beek aan mij voorbij, ik weet niet
wie ik ben of zijn zal ooit, en wat geweest is
is geweest, voorbij de tijd ligt zuiver Weten
weerklinkt zo zacht een lied in mij

het licht verschijnt, verdwijnt, verdampt
tot nieuwe nevelsluiers, het zingen blijft
de klank ben ik, het zwart wordt wit
wordt ongeboren Licht dat ademt diep in mij.

Marjo Zwaneveld, Limburg november 2012
Re-treat je Hart nov 2012

Stilte Retraite

Ik denk nog regelmatig aan de sfeer van het stille samen zijn. Ook moet ik nog wel eens giechelen om de humoristische momenten die plaats vonden, juist door het stil zijn. Wanneer er door mijn omgeving naar mijn ervaringen wordt gevraagd, vind ik het lastig te omschrijven, omdat ik het zo'n fijne en bijzondere en warme ervaring heb gevonden. En dat is dan wat ik vertel.  Ook vertel ik hoe de dagen zich vulden met ontbijt, meditaties, lunch, wandelingen in de natuur, diner. En dat ik de sessies gebaseerd op het soefisme, als bijzonder heb ervaren. Dat ik mij veilig heb gevoeld met Robbert’s aanwezigheid. Dat ik het eten geweldig vond. En de omgeving fantastisch. Vertel maar eens aan een collega, dat ik denk een energetische ervaring te hebben gehad. Voor een tweede keer in mijn leven, ontstaan tijdens de nachtelijke sessie van het ‘gloeiende kooltje’..

Het afscheid aldaar voelde zwaar. Ik heb mij verbonden gevoeld met de sfeer en de mensen. Ik huilde op de terug reis naar huis. Ik had sterk het gevoel, nu moet ik het zelf weer gaan doen.

Inmiddels vier weken verder is mijn proces zich gaan ontwikkelen. Zoals Robbert omschrijft ' zich gaan ontvouwen'. Ik voel mij dankbaar voor deze vijf mooie dagen.

E.S. Receptioniste/ Telefoniste
Re-treat je Hart 24-28 juni 2015

Impulsief gaf ik mij op voor de 4-daagse Retreat je Hart. Het proces waar ik in zat was uitputtend, mijn hoofd maakte overuren en ik voelde mij leeg, verkrampt en eenzaam. Ik had behoefte aan ruimte. Ruimte voor mijzelf en mijn emoties. Het was nodig met mijzelf geconfronteerd te worden, zonder de mogelijkheid te kunnen vluchten in gezin, werk, sport, email etc...

En wat was dat fijn! Geen email, geen social media, geen berichtjes... Het vaste dagritme en het niet hoeven zorgen voor een ander dan voor mezelf schepte ruimte, gaf vrijheid! Het niet contact hebben met de anderen was soms ongemakkelijk maar gaf veel rust.

De eerste dagen vond ik het moeilijk mij over te geven aan het stilzitten en gefrustreerd vroeg ik mij steeds af wanneer m'n hoofd nou eens stil zou worden. De sessies vonden zowel binnen als buiten plaats en waren zeer afwisselend. De teksten die Robbert voorlas raakten en in de individuele ontmoetingen wist Robbert op een respectvolle, liefdevolle manier te confronteren en de vinger op de zere plek te leggen en aanwijzingen te geven voor andere oefeningen.

Doordat er langzaam rust in mijn gedachtestroom kwam, ontstond er ruimte voor nieuwe inzichten. Maar ook oude, weggedrukte onderbuikgevoelens kwamen naar boven. Niet vanuit een piekerend, twijfelend hoofd maar vanuit een sterk, helder, duidelijk gevoel, een wéten zoals ik die nog nooit eerder had ervaren. En ondanks de wrange lading ervan ontstond er ook langzaam een diep gevoel van kracht en vertrouwen. En mijn verkrampte hart begon zich te ontspannen.

Eenmaal thuis is het contact met mijn hart moeilijker vast te houden en probeert ratio de overhand te nemen. Door hier bewust van te zijn lukt het beter te ontspannen in het nu en krijgen ruminatieve gedachten minder kans. Het vertrouwen dat het contact met mijn hart gedurende de retraite mij gegeven heeft is zo diep dat ik mij gesterkt en gesteund voel.

Kadampa is een fijne, rustige plek met uiterst vriendelijk personeel, de omgeving is prachtig! Het was een unieke ervaring die mij absoluut verder helpt in mijn proces. Ik kan het iedereen van harte aanbevelen!

M. / fysiotherapeut

Pagina's