Ervaringen

Nog een gedichtje na Re-treat your Senses Italie 2016

Wat flarden beelden

met je delen

Vage stukjes schimmen

o zo fijn

Die samen als een

kleine windflard

toch een Eenheid

kunnen zijn

 

 

Het is de wind 

die er niks 

van vindt

Ze waait en zwaait

en aait en beukt

en rolt en gromt

weer gaat, weer komt

maar

nooit verlaat

tot ze weer gaat

….en komt

 
Lenny Leppers, Hannover
Re-treat je Hart nov 2012

Mijn eerste driedaagse individuele retraite onder begeleiding van Robbert was een zeer aangename en leerzame ervaring. Wat mij sterk heeft getroffen is dat het retraite programma perfect aansloot op mijn verstandelijke en emotionele behoeften.  Het verfijnde en gestructureerde ‘Re-treat je hart ‘- proces heeft oude, verloren inzichten doen herleven. Ik heb hierdoor mijn ‘kompas’ weer gevonden met vertrouwen en met nieuwe energie.

Peter V. , Country Manager at a1-Envirosciences, Rotterdam
Re-treat je Hart 3-7 febr 2016

Inmiddels heb ik aan meerdere retraites deelgenomen en heb ik ook bij retraites geassisteerd. 

De eerste anderhalf à twee dagen van de retraite verkeer ik vaak in een onrust, er rommelt van alles in me zonder dat het duidelijk is waar het over gaat. Als de wind wat is gaan liggen dan komen er vaak inzichten, dromen, emoties naar de oppervlakte. 

Telkens als ik een retraite doe merk ik dat het gevoel, de droom, de missie, die ik graag wil leven, helderder wordt. Niet concreet maar in gevoel. Ik 'snap' ineens veel beter hoe de vork in de steel zit zonder het uit te kunnen leggen met mijn hoofd. 

Elke keer ben ik na afloop zo intens blij en voel zoveel vreugde en ga ik opgeladen naar huis. Eenmaal thuis begint langzamerhand het gewone leven weer en de ervaringen die ik tijdens de retraite had verdwijnen weer wat naar de achtergrond. En toch diep van binnen rijpt er iets en begrijp ik dat de lastige dingen waar ik doorheen ga me helpen om dichterbij mijn zielsverlangen te komen. Ik heb deze eenzame, verdrietige, teleurstellende ervaringen kennelijk nodig. Niet de persoonlijkheid maar de geestkracht wordt sterker.

Met name door de ruimte die Robbert geeft mag er veel gebeuren bij iedereen en de acceptatie dat alles er mag zijn en dat dit erbij hoort is zo voelbaar. Juist de lastige, donkere gevoelens en gedachten zijn welkom. Ze zijn als golven die komen en gaan en zijn van evenveel waarde als de luchtige blije en stromende fases van het leven. Dit neem ik dan mee naar huis om er ook in het dagelijkse leven een oefening van te maken om er zo mee om te gaan. Niet meer vechten maar alles wat zich aandient, liefdevol te omarmen. Oefening baart kunst :-) 

 

Petra
Re-treat je Hart nov 2012

In de aanloop naar de retraite toe heb ik mij niet druk gemaakt over wat er komen ging, hoewel er een zekere nieuwsgierigheid bestond. Eenmaal aangekomen en nog dezelfde avond de stilte ingaan is erg bijzonder, zeker als je jezelf amper hebt kunnen voorstellen. Achteraf bleek dit ook niet nodig, het in stilte doorleven van je eigen gevoelens werkt net zo goed waarbij je de steun van de anderen voelt zonder hun achtergrond te kennen. Het effect op mijzelf laat zich niet gemakkelijk omschrijven, maar dat er zaken wezenlijk zijn veranderd staat voor mij als een paal boven water. Er is geen weg meer terug en dat is maar goed ook.

Ton van der L. Project Manager
Re-treat je Hart - 30 mrt - 3 apr 2016

Een ervaring tijdens de retraite die voor mij van grote betekenis is geweest, is dat ik heb ervaren (meerdere malen zelfs) wie ik ten diepste ben. Dat is niet in woorden te vatten, maar is meer een gevoelservaring. Het fijne is dat ik ook nu, na de retraite, me dat gevoel kan herinneren, er nog steeds mee in contact kan komen, en het daarmee kan gebruiken als kompas in mijn dagelijks leven.
Het voelt als een drijvende kracht van waaruit ik mezelf kan vormgeven, kan manifesteren. Ik had geen bepaalde verwachting over wat de retraite me op had moeten leveren, maar deze ervaring had ik niet kunnen bedenken. Het geeft ruimte, lichtheid en zin aan mijn leven. Ik ben er heel dankbaar voor.   

M.C. - Klinisch psycholoog
Re-treat je Hart - dec. 2013

De weken voorafgaand aan de retraite schreeuwden mijn lichaam en geest om Rust; alleen zijn, op mezelf zijn, even geen aandacht schenken aan een ander, om zodoende met mezelf in contact te komen. Voor het eerst van mijn leven voelde ik aan, dat ik moest gaan thuis komen bij mezelf, om zodoende verder te kunnen met de volgende stappen in mijn leven. De retraite bleek daarom een complete verademing en een kadootje voor mezelf. 

Op het moment dat de stilte werd ingeluid, was de opluchting binnen de groep voelbaar; eindelijk tijd voor mezelf!

Ik heb de stilte ervaren als warm en verwelkomend. Ik kon eindelijk in mezelf duiken. 

De begeleiding door Robbert was als vanzelfsprekend. Hij voelde altijd aan waar we als groep behoefte aan hadden, nog voor we het zelf wisten. Van de muziek die af en toe gedraaid werd heb ik enorm genoten. Die opende bij mij een deur in mijn binnenste waarvan ik niet wist dat die er zat.

De omgeving van Kadampa is een paradijsje op aarde en Kadampa zelf is een warm nestje, waar het eten met liefde wordt bereid.

Het proces waar ik reeds voor de retraite is zat, heeft verder vorm gekregen tijdens de retraite.  Ik kreeg het inzicht dat het kooitje waarin ik me zo vaak opgesloten voel zitten, dat ik die zelf maak. Het is niet de buitenwereld die me iets aandoet; ik ben het. En ik realiseerde me dat het klepje altijd al open staat! 

Met de tools die we hebben geleerd tijdens de retraite, kan ik tot op de dag van vandaag vooruit; ik zoek de stilte in mezelf op, om mij bewust te worden van mijzelf, van mijn behoeften, mijn gevoelens. Ik ben dankbaar voor dit nieuwe bewustzijn. Ik ben dankbaar voor de gelegenheid die Robbert  ons biedt, om met onszelf in het reine te komen, om geluk van binnenuit naar buiten te laten komen.

 

 

 

Annelies Lammers, beleidsmedewerker grote gemeente
Re-treat je Hart - febr 2013

Zo af en toe laat ik de wereld de wereld en dan neem ik tijd voor een retraite. Deze keer deed ik dat "in een hutje op de hei" bij Robbert van Bruggen. Hij vroeg een voorwerp mee te nemen als symbool voor de retraite. Ik wist niet wat dat moest zijn en nam zo maar iets mee waar mijn oog toevallig op viel. Dit vertellend aan de groep zet ik mijn voorwerp op de daarop bestemde plek, ga weer zitten en opeens weet ik hoe symbolisch dit voorwerp is. Het helpt mij om tijdens de retraite rustig te kunnen waarnemen wat plaats vindt. De Soefi oefeningen waarmee Robbert het stil zitten afwisselt waren nieuw voor me en "verademend" om te doen. Stil zitten is geen vakantie, stil zijn is ongemakkelijk, maar uiteindelijk geven beiden de ruimte die nodig is om jezelf onder ogen te zien en om te zien dat het leven gaat zoals het het gaat. Wat een verademing.

J. Gemeente Amsterdam
Re-treat je Hart - december 2014

Toen ik bij Robbert in retraite ging was van mijn stralend licht niet veel meer over dan een zwak flikkerend schijnsel. Gedurende de retraite ben ik weer in verbinding gekomen met mezelf. Mijn hart was verkrampt en daarmee mijn gevoel ook. Het “zijn” in stilte heeft mij weer reconnected met mezelf en dat voelt zo fijn. Ik heb mezelf echt gemist! Aan het einde van de retraite heb ik bij het afscheid van meerdere mensen gehoord dat ik straalde. Ik kwam met een thema en ging weg met meer inzicht met betrekking tot dat thema. In mijn geval loslaten en met het inzicht dat sommige processen zelfsturend zijn. Dat inzicht geeft me heel veel rust!

M.B. directeur welzijnsorganisatie

Re-treat je Hart - oktober 2014

Het is nu een half jaar geleden dat ik op retraite ben geweest en het is de beste beslissing geweest die ik toen had kunnen nemen. Echt!
Ik merkte op een moment dat ik heel erg de behoefte had aan stilte om me heen en stilte in me hoofd. Werd gek van mijn eigen gedachten en voelde me opgesloten zitten. Ik wilde alleen zijn en rust. Ik wilde op retraite bedacht ik me.

De retraite heeft mij heel veel gegeven. Het valt niet echt te beschrijven maar ik kan het het beste omschrijven als een gevoel van èèn geworden zijn. Tijdens de retraite kwam het gevoel dat ik goed was zoals ik ben. Ik ben ik!

Ik vond de ervaring heerlijk maar ook confronterend: de stilte, de gedachtes die langskwamen, de gevoelens en de tranen. Dankzij de begeleiding van Robert konden deze gedachtes er ook zijn en leerde ik er mee om te gaan en om ze los te laten.

Ik was eerst bang dat het heel zweverig zou zijn of heel zwaar op de hand maar dat was het helemaal niet. Er was plek voor humor en Robert bracht het allemaal op een heel natuurlijke manier. Je kon mee doen met de oefeningen maar er werd ook de mogelijkheid geboden om je eigen weg te gaan. Ik kon altijd bij Robert terecht en heb me heel erg veilig gevoeld in de groep. Ook niet onbelangrijk, de omgeving is heel erg mooi en het eten was super lekker.

Ik heb nu mijn rust gevonden en zit lekkerder in mijn vel, het voelt als of mijn energie weer stroomt en ook de twinkels in mijn ogen zijn weer terug. Het was voor mij het beste cadeautje dat ik mezelf ooit gegeven heb en ik gun het anderen ook heel erg, bij twijfel, doen!!

Fatima, Verpleegkundig ggz

een mier op retraite

Mier

Er zit een mier, zo’n grote zwarte

op een stoeltje in de zon

daar zit hij te bedenken, wat hij in deze

tijd wel niet allemaal ook doen kon

Pieker, pieker, peins, peins, zwarte rook komt uit zijn hoofd

Dan heel plots een felle steekvlam, die ook net zo snel weer dooft. 

 
Lenny Leppers, Hannover

Pagina's