Ervaringen

De Belofte van het Zwarte Ei - PAASRETRAITE 1-5 april 2015

Wat ik ervaren heb tijdens de stilte-retraite is iets dat niet makkelijk te beschrijven is, omdat het een gevoel is. Praktisch gezien vond ik het heerlijk om eens vier dagen lang niet gestoord te worden, geen telefoon aan te hebben, niets te doen (zonder je daar schuldig over te voelen) en tegelijk weer zoveel inspiratie te krijgen voor de dingen die ik ooit leuk vond om te doen, maar lang voor ‘nutteloos’ heb uitgemaakt. Dingen zoals tekenen, schilderen, schrijven, mijmeren, mediteren, door de natuur wandelen, bewust eten, simpelweg ‘zijn‘. Dit had als resultaat dat mijn ziel, hart of hoe je het ook wil noemen, in ieder geval mijn ‘ware ik’, tevoorschijn kwam. Voordat ik de stilte-retraite inging leek me het ‘eng’ dit te gaan ervaren, maar het tegendeel bleek waar. Ik heb zoveel liefde gevoeld (zonder daarvoor ook maar iets nodig te hebben) dat ik nu in mijn leven een kracht ervaar die ik eerder niet zo sterk gevoeld heb. Het is mijn innerlijke kracht die uiteindelijk alleen maar keuzes kan maken die goed voor mij zijn. En hier ben ik in het verleden nogal eens de mist mee in gegaan. Kortom, het ‘gevoel’ wat de stilte-retraite mij gegeven heeft is de waarde van mezelf, mijn leven en alles wat daaruit voortkomt, daarbij hoort, maar ook van het leven om mij heen, weer in volle glorie te zien. Precies dat gevoel is in mijn ogen hetgeen wat het leven nou juist de moeite waard maakt. 

E.J. (Televisie- en documentairemaker)

Berichtje na drie jaar...

Er is veel gebeurd na mijn eerste (en tot nu toe enige...) stilte-retraite bij Robbert, nu drie jaar (!) geleden. De overtuiging, innerlijke rust en het vertrouwen die het mij gegeven heeft zijn ongelooflijke geschenken waar ik nog iedere dag dankbaar voor ben. Nadat alles ondersteboven ging, heeft nu bijna alles weer een plekje en begin ik aan een nieuwe fase. Ik merk echter, dat mijn batterijtje een beetje leeg is en dat ik verlang naar wat de stilte kan brengen, de kracht, de blijheid. Even helemaal niets, alleen maar ik en mijn gevoel. Dat dat gewoon mag, zonder vragen, heerlijk.

I.R.

Re-treat je Hart 3-7 febr 2016

Retraite, ik had er in een keer zo'n behoefte aan.
Alleen de stilte leek me eng, de tweede dag greep me dit ook behoorlijk naar de keel. Mijn lichaam wilde zich uiten, kabaal maken.
Mooie, soms emotionele momenten beleefd en dat was ok.
Het was fijn, een cadeau aan mezelf, iets om te koesteren en zeker vaker te doen.
De stilte opzoeken is iets wat ik nog regelmatig probeer te doen. En teruggaan naar in een hutje op de hei, dat heb ik mezelf alvast beloofd.

Rachel
Re-Member! 2017

Voor mij was deze tweede retraite weer een hele fijne en bijzondere ervaring. Fijn om weer onder leiding van Robbert te mediteren en oefeningen te doen die ik mij ineens herinnerde van de vorige keer. Fijn om weer stil te mogen zijn, om weer even los van alle prikkels te ontdekken hoe ik er voor stond.

Bijzonder door de plek waar wij waren.  's Ochtends vroeg de eerste meditatie in de stal, op 't hooi met op de achtergrond pony Coco die zo stil stond dat wij er van overtuigd waren dat zij met ons mee deed! De hei en 't bos die wij helemaal voor ons zelf hadden en waar ik eindeloos heerlijk rond gewandeld heb.

Na de laatste sessie van de dag op de deel terug te stappen in de door kaarsen verlichte woonkamer. Bijzonder omdat ik het zo prettig vond om in stilte, in een groep onbekenden te zijn.
 

Aan het eind van deze retraite constateerde ik dat ik mij geheeld en getroost voelde en nu een maand verder voel ik dat nog steeds dus wat mij betreft zeker volgend jaar weer!
 

TO, groepsleerkracht basisonderwijs
Re-treat je Hart 3-7 febr 2016

Robbert begeleidde een oefening tijdens de retraite waarbij je door middel van je ademhaling jezelf reinigt in afstemming op de ‘elementen aarde, water, vuur, lucht en ether’ waardoor opgeslagen energieën kunnen ‘loslaten’. De oefening kent een aantal fasen en bij de een voorlaatste fase focuste ik mijn ademhaling op de manier die Robbert zei. Ik voel tintelingen door mijn hele lichaam die overgingen in een lichte duizeligheid en vervolgens plotseling ontspande in een heel warm gevoel van binnen uit. Ik weet niet wat daar losgemaakt werd, maar het voelde zo fijn en het was alsof er een hele last van mijn hart afviel. Het is me duidelijk dat ik iets met me meedroeg wat niet nodig was.

Ik vind het zo mooi om te ervaren dat je tijdens de stilte-retraite helemaal niet hoeft na te denken over dingen, soms is het helder wat er gebeurt en soms niet. Maar in beide gevallen helpt het om in die stromende levensenergie weer in het leven te staan. 

Heel kort kan ik samenvatten dat ik voor de retraite  een zwaar gevoel, negatieve gedachten had en mezelf afvroeg wat ik eigenlijk op deze aardbol doe. Al vanaf dag 2 begon er volop levensenergie, creativiteit en zin in het leven te komen. Ik kwam met een enigzinds hangend hoofd en naar voren gebogen schoudertjes binnen en liep rechtop met stralende ogen en vreugde weer naar buiten. Wow wat een ervaring de beste investering die ik ooit heb gedaan. 

Lieke
Re-Member! 2017

Ik wilde weer verbonden zijn met mijn essentie. Ik ging met deze vraag de retraite in en ik ben meer dan ooit verbonden met die essentie. Alleen ik voel tegelijkertijd dat het nog kwetsbaar is. 

Ik voel me als een hert dat zijn gewei heeft afgeworpen. De huid waar het nieuwe gewei kan gaan groeien is nog teer maar gedurende het jaar zal het weer aangroeien en sterker zijn dan ooit.

M. (consultant)
Re-treat je Hart 24-28 juni 2015

Allereerst wilde ik al een tijdje een stilte-retraite ondergaan, mede omdat deze retraite begeleid wordt. Nu diende het zich aan precies op het moment dat ik het nodig had.

Wat heeft het mij gebracht om 4 dagen in stilte door te brengen, met een groep gelijk gestemde mensen die ik helemaal niet ken?

Van een gezonde spanning naar 'ik laat het maar over me heen kome', ik spring en kom vanzelf weer boven.

Het opschrijven van de mooie ervaringen is gewoon ondoenlijk, omdat het mijn ervaringen en inzichten zijn die helemaal niet in een verhaaltje te vangen zijn. 
 
Wat ik wel kan delen is dat de aanwezigheid van de groep mij de veiligheid, saamhorigheid en liefde gaf om deze dagen in overgave te kunnen beleven. Ieder was daar met zichzelf in een eigen proces. Dat gaf mij de rust om echt naar binnen te gaan en bij mezelf te komen.

Wat mij het meeste bij is gebleven; de diepe rust die ik in mijzelf ervoer, de oefeningen en vooral de laatste avond met de Zikr van Liefde: het ondergaan van het dompel badje van liefde. Wat daar gebeurde is zo mooi geweest...en geeft mij nog steeds zoveel kracht om te genieten van alles wat op mijn pad komt. Deze retraite is het beste cadeau dat ik mezelf kon geven om weer 'thuis te komen' in mijn diepste zijn. 

Helma, Hogeschooldocent
Re-treat je Hart mei 2012

Re-treat je hart!
Ik kwam binnen met een hoofd vol malende gedachten naar aanleiding van een verdrietige en pijnlijke gebeurtenis.  Vol schuldgevoelens ook.
De verschillende meditatieoefeningen hielpen mij mijn focus te veranderen,  van mijn hoofd naar mijn hart te gaan , ruimte, zachtheid, pijn te ervaren.  Verdriet mocht/kon stromen.
De oefeningen hielpen mij tenslotte weer verbinding te maken met de stilte, liefde, vergeving en vreugde in mijzelf. Door de meditatie in de natuur zag en ervoer ik haar en mijn ‘volmaaktheid in gebrokenheid’. Dat was een intense ervaring van heelheid!
Stilte werkt helend. Ik vond het prettig om niet (te hoeven) praten, geen ‘social talk’ aan tafel. Maar ik heb de groep toch nodig om bij een diepere stilte/liefde/volheid  in mijzelf te komen.
De schuldgevoelens en het verdriet zijn niet over, maar het is alsof ze me minder in hun greep hebben.  
En last but not least, ik vond de begeleiding van Marlies en Robbert  heel goed door wie ze zijn, wat ze aandroegen en hoe ze samenwerkten.

Annette (theoloog, clown)
De Belofte van het Zwarte Ei - PAASRETRAITE 1-5 april 2015

Als marketing en media specialist voelde ik sterk de behoefte om terug te gaan naar de kern, tijd en ruimte maken voor mijzelf, om af te stappen van alles wat bewust en onbewust mijn leven leidt en beïnvloed. Niet op zoek naar God, verbinding door zweverig geneuzel of om de psyche onverantwoord drastisch te herprogrammeren kwam ik terecht bij Robbert. Een stilte retraite waarin IK centraal zou staan, waar ik weer terug zou kunnen komen tot MIJN kern. Met de nodige argwaan de stilte retraite geboekt. De angst voor de stilte, het onwetende bouwde zich op in de dagen voor de retraite. Niet nodig bleek later. Het waren heerlijke dagen, tijd voor mezelf, tijd om te denken, te zijn, te denken, te zijn en veel te denken. Het behoeft geen verantwoording over hoe het was, dat zal voor iedereen anders zijn. Zal de wereld mooier zijn als iedereen een stilte retraite zou doen? Daar ben ik zeker van !  Is mijn wereld mooier nu ik de retraite heb gedaan? Daar ben ik van overtuigd. 

GJE, marketing & media specialist

Re-treat je Hart 3-7 fer. 2016

Tijdens de retraite is ter sprake gekomen dat wanneer je in contact staat met jezelf en je omgeving er in zowel dingen, natuur, mensen en dieren weerspiegelingen van jezelf kunnen zitten. 
Ik liep buiten en zag een boom waar zo veel klimop op groeide waardoor de boom zelf nog maar nauwelijks kon leven. Ik verbeeldde mezelf alsof ik die boom was. Dat kwam met een behoorlijke klap binnen en ik dacht zo ziet mijn leven er ook regelmatig uit. Zoveel geven aan anderen waardoor ik zelf moe ben en niet groei en bloei. Ik liep een beetje overdonderd door dit inzicht verder, ik dacht echt dat ik hier in de loop van de tijd al veel in veranderd was. Ik zag in dat ik dit vooral heel graag wilde en het daardoor ook geloofde. De opjutter in mijn hoofd had hard gewerkt 'zo moet ik zijn'. 
Rustig verder lopend zag ik een mooie grote boom met gezonde takken en een aantal maretakken ookwel misletoe genoemd in de kruin. Dit bracht een glimlach in mijn gezicht en twinkeling in mijn ogen; ja zo mag ik zijn. Ik wil best de mogelijkheid bieden dat er dankzij mij dingen kunnen groeien er vogeltjes een nest kunnen maken en zich kunnen voorplanten of even lekker kunnen uitrusten op mijn takken. 
Het volgende inzicht was dat mijn ik niet meer helemaal die eerste boom ben want er loopt een pad van de ene naar de andere boom en ik ben al een aardig eind op weg. Wel blijft er allertheid en voldoende tijd voor mezelf, ruimte voor mijn innerlijke 'zijn' nodig om dit te kunnen realiseren. 

Lieke

Pagina's