Ervaringen

Re-treat je Hart - oktober 2014

Het is nu een half jaar geleden dat ik op retraite ben geweest en het is de beste beslissing geweest die ik toen had kunnen nemen. Echt!
Ik merkte op een moment dat ik heel erg de behoefte had aan stilte om me heen en stilte in me hoofd. Werd gek van mijn eigen gedachten en voelde me opgesloten zitten. Ik wilde alleen zijn en rust. Ik wilde op retraite bedacht ik me.

De retraite heeft mij heel veel gegeven. Het valt niet echt te beschrijven maar ik kan het het beste omschrijven als een gevoel van èèn geworden zijn. Tijdens de retraite kwam het gevoel dat ik goed was zoals ik ben. Ik ben ik!

Ik vond de ervaring heerlijk maar ook confronterend: de stilte, de gedachtes die langskwamen, de gevoelens en de tranen. Dankzij de begeleiding van Robert konden deze gedachtes er ook zijn en leerde ik er mee om te gaan en om ze los te laten.

Ik was eerst bang dat het heel zweverig zou zijn of heel zwaar op de hand maar dat was het helemaal niet. Er was plek voor humor en Robert bracht het allemaal op een heel natuurlijke manier. Je kon mee doen met de oefeningen maar er werd ook de mogelijkheid geboden om je eigen weg te gaan. Ik kon altijd bij Robert terecht en heb me heel erg veilig gevoeld in de groep. Ook niet onbelangrijk, de omgeving is heel erg mooi en het eten was super lekker.

Ik heb nu mijn rust gevonden en zit lekkerder in mijn vel, het voelt als of mijn energie weer stroomt en ook de twinkels in mijn ogen zijn weer terug. Het was voor mij het beste cadeautje dat ik mezelf ooit gegeven heb en ik gun het anderen ook heel erg, bij twijfel, doen!!

Fatima, Verpleegkundig ggz

Re-treat je Hart - dec 2013

Op het moment dat ik ziek thuis kwam te zitten, kreeg ik het advies ‘word eens stil’. Die zin uit het gesprek met mijn leidinggevende bleef bij mij hangen. In ons gezin met jonge kinderen lukte het me niet om de momenten van rust en ruimte te creëren Zo ontstond bij mij het idee: ik ga in retraite. Er was ook twijfel/ angst ‘wat als iets zich aandient wat ik eigenlijk niet wil?’ Toch overheerste mijn gevoel; dit wil ik doen!Vanaf het moment dat we in stilte gingen, was het heel druk in mijn hoofd en mijn lijf! Allerlei gedachten/ patronen kwamen vanzelf boven. Ik probeerde in eerste instantie alles zo snel mogelijk weg te stoppen, want ik wilde niet gaan analyseren Was ook steeds bezig met de vraag; hoe laat je wat er komt er gewoon zijn? Ik werd er heel onrustig van. Dus dacht ik na een halve dag, ik kan wel weer gaan, want er gebeurt niks.Pas op het moment dat ik tegen mezelf zei, nou oke, dan gebeurt er maar niks, hooguit is het een paar dagen heel saai in je eentje….kwam het ineens. Tijdens een wandeling kreeg ik helder inzicht in mijn wil om te grijpen naar antwoorden, mijn gedachtepatronen en gedrag. Dat had ik nodig om het te kunnen loslaten. Door te erkennen kon ik meegaan in wat er zich aan angst, verdriet en boosheid aandiende. Het wonderlijke was, dat door het alleen maar te erkennen en er geen gesproken woorden aan te geven, het zomaar weg vloeide of mij het antwoord gaf wat ik te doen heb. Ik werd er niet alleen rustig van, er kwam een sterk gevoel van kracht en vitaliteit over me. Voelde heel intens: ‘Ik heb wat te geven en ik wil het delen!’ De retraite heeft me net het duwtje gegeven om toe te geven aan mijn innerlijke overtuiging. Ik sta nog aan het begin van mijn proces. Angst om concrete stappen te zetten gaat inmiddels over in vertrouwen en nieuwsgierigheid naar wat er komen gaat. Maar het meest waardevolle voor mij is….ik gebeur!

S. (onderwijs)
Re-treat je Hart 3-7 febr 2016

Robbert begeleidde een oefening tijdens de retraite waarbij je door middel van je ademhaling jezelf reinigt in afstemming op de ‘elementen aarde, water, vuur, lucht en ether’ waardoor opgeslagen energieën kunnen ‘loslaten’. De oefening kent een aantal fasen en bij de een voorlaatste fase focuste ik mijn ademhaling op de manier die Robbert zei. Ik voel tintelingen door mijn hele lichaam die overgingen in een lichte duizeligheid en vervolgens plotseling ontspande in een heel warm gevoel van binnen uit. Ik weet niet wat daar losgemaakt werd, maar het voelde zo fijn en het was alsof er een hele last van mijn hart afviel. Het is me duidelijk dat ik iets met me meedroeg wat niet nodig was.

Ik vind het zo mooi om te ervaren dat je tijdens de stilte-retraite helemaal niet hoeft na te denken over dingen, soms is het helder wat er gebeurt en soms niet. Maar in beide gevallen helpt het om in die stromende levensenergie weer in het leven te staan. 

Heel kort kan ik samenvatten dat ik voor de retraite  een zwaar gevoel, negatieve gedachten had en mezelf afvroeg wat ik eigenlijk op deze aardbol doe. Al vanaf dag 2 begon er volop levensenergie, creativiteit en zin in het leven te komen. Ik kwam met een enigzinds hangend hoofd en naar voren gebogen schoudertjes binnen en liep rechtop met stralende ogen en vreugde weer naar buiten. Wow wat een ervaring de beste investering die ik ooit heb gedaan. 

Lieke
Re-treat je Hart - dec 2013

Als ik in mijn omgeving vertelde dat ik een stilteretraite ging doen, kreeg ik steevast de vraag: waarom? En steeds gaf ik hetzelfde, vage antwoord. Het was niet meer dan een gevoel, een verlangen, het idee dat ik dit moest doen. Wat ik ermee wilde bereiken? Ook geen idee. Maar wat ben ik blij dat ik aan mijn gevoel gehoor heb gegeven.
Mijn persoonlijke thema openbaarde zich vanzelf gedurende de retraite. Ik kwam mezelf tegen, en hard ook. In plaats van weg te rennen, heb ik alles onder ogen gezien en vooral doorvoeld. En wat bleek? Daarna kwamen de inzichten die ik nodig had om stappen te kunnen zetten vanzelf!  Ik heb op een intense manier ervaren wie ik echt ben van binnen. Dat gevoel laat zich niet in woorden omschrijven. Maar het voelde heel goed.
Terug in het dagelijks leven merk ik dat er iets wezenlijks binnenin mij veranderd is. Ik stel me anders op naar de buitenwereld, ik oordeel minder over mezelf, ik heb oude angsten en pijn losgelaten. Ik heb mezelf leren (er)kennen. Dat een paar dagen stilte me zoveel zouden opleveren, had ik nooit verwacht. Een mooier cadeau had ik mezelf niet kunnen geven.

R. Alkemade
Re-treat je Hart nov 2017

Ik heb de dagen als wisselend ervaren, maar erg mooi. Wist niet wat ik ervan moest verwachten, en sta er nog steeds van te kijken dat ik zowel mijn mobiel, pc als het praten niet heb gemist...geen seconde, geen telefoon.

Ik liep een keer heerlijk te wandelen, toen ik ineens een ingeving kreeg. Ik zag, en voelde, hoe ik mijn brein en mijn hart kon zien.Met het een voel ik aan en handel ik, met het ander maak ik boodschappenlijstjes, onthou ik dingen enz...klinkt heel kort, maar was voor mij een heel proces in de tuin.

Ineens ging het regenen...mijn brein mompelde van: verdikkeme, snel naar binnen, mijn haar enz enz. Mijn hart zei: En...is dat nou zo erg...en zo liep ik richting deur. Ineens realiseerde ik me dat ik geen sleutel bij me had. Ok, zei ik tegen mezelf...leuk hoor, maar nu zegt mijn brein toch echt dat dit niet handig is.
Toen zwaaide de poort open en zag ik hoofd van Robbert dat me toefluisterde “ik heb geen sleutel bij me"... Even later zagen we assistent Arjan. Ik vond dit zo'n geweldig moment !!! De dagen waren gevuld met dit soort ogenblikken...mooi.

A uit V

Re-treat je Hart 3-7 febr 2016

Retraite, ik had er in een keer zo'n behoefte aan.
Alleen de stilte leek me eng, de tweede dag greep me dit ook behoorlijk naar de keel. Mijn lichaam wilde zich uiten, kabaal maken.
Mooie, soms emotionele momenten beleefd en dat was ok.
Het was fijn, een cadeau aan mezelf, iets om te koesteren en zeker vaker te doen.
De stilte opzoeken is iets wat ik nog regelmatig probeer te doen. En teruggaan naar in een hutje op de hei, dat heb ik mezelf alvast beloofd.

Rachel
Re-treat je Hart nov. 2012

'Zou een stilte-retraite iets voor jou zijn?' Deze vraag riep in eerste instantie verbazing in me op. Ik was helemaal niet thuis in meditatie en zo. Nou ja, ik deed weleens een poging en vond het al knap als ik 10 minuten kon blijven zitten. Maar vooral het woordje ‘stilte’ kwam als een alarmerende scheepshoorn binnen. Een lichte paniek borrelde bij die gedachte op. Wat te doen in stilte? Wat houd je over als je niets te doen hebt en ook nauwelijks afleiding kan vinden? Deze vraag raakte een kern, 'afleiding zoeken', dat is namelijk wat ik veel deed...maar afleiding waarvan? Je begrijpt het al mijn verbazing dompelde zich in nieuwsgierigheid. En tijdens de retraite is die nieuwsgierigheid variërend van blijdschap, angst, liefde en verdriet langzaam maar zeker getransformeerd. Mijn emoties en gevoelens veranderden continu van kleur in het proces en toch voelde ik me tegelijkertijd veilig en geborgen. Robbert is voor mij een uniek en uitzonderlijk persoon. Hij weet als geen ander een omgeving te creëren waarin je jezelf mag zijn, waarin je je geborgen en veilig voelt en in de tussentijd laat hij een ieder in zijn eigen proces door zowel donkere als zonovergoten plekjes in zijn of haar ziel reizen. En ik maar denken tijdens de retraite, hoe krijgt hij het toch voor elkaar om telkens precies te weten waar ik zit in mijn proces en wat ik nodig heb...tot tijdens de afronding bleek dat de anderen hetzelfde gevoel hadden gehad. Toen brak echt mijn klomp, m'n verstand kreeg het toen helemaal niet meer uitgelegd en moest ik van binnen lachen om mijn eigen verwoede pogingen nog steeds stiekem ergens te denken(!) dat ik het kan verklaren...wetende dat je ware wijsheid zich heel ergens anders in schuilt. Robbert heeft met deze retraite een grootst cadeau van het leven geschonken...sinds de retraite sta ik werkelijk anders in het leven, voel ik me meer verbonden met anderen en mezelf en kan ik mezelf beter accepteren en geniet ik meer, terwijl het leven om me heen weinig veranderd is...de verandering is intern. Dank je wel Robbert en de anderen die aanwezig waren bij de retraite! En voor degene die dit leest en twijfelt om een retraite te doen...gewoon blijven twijfelen en in de tussentijd inschrijven...ik had dit nooit willen missen en raad het echt aan!

Karin A. (werkzaam in de geestelijke gezondheidszorg rond ontwikkeling & onderzoek)
Re-treat je Hart - dec 2013

'Wanneer je zelf druk bent en ook nog in een drukke omgeving fungeert, is een stilte retraite een uitdaging. Het doel om mee te doen was voor mij het willen voelen vanuit mijn eigen zijn. De retraite heeft me laten teruggaan naar een basisbewustzijn en heeft een goede start gegeven om mijn doel te bereiken. Dit begin had ik niet kunnen creëren als ik me niet losgemaakt had van de ratrace waarin ik me bevind.' 

 

H. (32 jaar)
Re-treat je Hart 24-28 juni 2015

Impulsief gaf ik mij op voor de 4-daagse Retreat je Hart. Het proces waar ik in zat was uitputtend, mijn hoofd maakte overuren en ik voelde mij leeg, verkrampt en eenzaam. Ik had behoefte aan ruimte. Ruimte voor mijzelf en mijn emoties. Het was nodig met mijzelf geconfronteerd te worden, zonder de mogelijkheid te kunnen vluchten in gezin, werk, sport, email etc...

En wat was dat fijn! Geen email, geen social media, geen berichtjes... Het vaste dagritme en het niet hoeven zorgen voor een ander dan voor mezelf schepte ruimte, gaf vrijheid! Het niet contact hebben met de anderen was soms ongemakkelijk maar gaf veel rust.

De eerste dagen vond ik het moeilijk mij over te geven aan het stilzitten en gefrustreerd vroeg ik mij steeds af wanneer m'n hoofd nou eens stil zou worden. De sessies vonden zowel binnen als buiten plaats en waren zeer afwisselend. De teksten die Robbert voorlas raakten en in de individuele ontmoetingen wist Robbert op een respectvolle, liefdevolle manier te confronteren en de vinger op de zere plek te leggen en aanwijzingen te geven voor andere oefeningen.

Doordat er langzaam rust in mijn gedachtestroom kwam, ontstond er ruimte voor nieuwe inzichten. Maar ook oude, weggedrukte onderbuikgevoelens kwamen naar boven. Niet vanuit een piekerend, twijfelend hoofd maar vanuit een sterk, helder, duidelijk gevoel, een wéten zoals ik die nog nooit eerder had ervaren. En ondanks de wrange lading ervan ontstond er ook langzaam een diep gevoel van kracht en vertrouwen. En mijn verkrampte hart begon zich te ontspannen.

Eenmaal thuis is het contact met mijn hart moeilijker vast te houden en probeert ratio de overhand te nemen. Door hier bewust van te zijn lukt het beter te ontspannen in het nu en krijgen ruminatieve gedachten minder kans. Het vertrouwen dat het contact met mijn hart gedurende de retraite mij gegeven heeft is zo diep dat ik mij gesterkt en gesteund voel.

Kadampa is een fijne, rustige plek met uiterst vriendelijk personeel, de omgeving is prachtig! Het was een unieke ervaring die mij absoluut verder helpt in mijn proces. Ik kan het iedereen van harte aanbevelen!

M. / fysiotherapeut
Re-treat je Hart februari 2018

AANRADER! Ik heb het mezelf al 2 keer gegund om deel te nemen. De ervaring was voor mij beide keren anders, maar het effect was hetzelfde. De stilte opende mijn ogen, geest en hart. Hier heb ik geleerd om met aandacht te leven en mijn gevoel te volgen, i.p.v. op automatische piloot mentaal te leven (realiteit te ervaren vanuit de denk-beelden die mij beperken).
De retraite wordt professioneel begeleid door Robbert; hij laat je kennis maken met diverse meditatievormen, geeft je individuele begeleiding op maat en houdt inspirerende lezingen die je niet alleen wakker schudden maar daadwerkelijk inzicht geven en verder brengen.
Kortom, een aanrader! Voor een ieder die zin heeft in een ontdekkingstocht naar zijn ware ik. Of voor een ieder die hoge druk en stress ervaart in zijn/haar leven en zichzelf wil herpakken / herontdekken. Bij verlies of verandering. Of gewoon als het mooiste cadeau dat je jezelf kunt geven; me-time. 
E.W.

Pagina's