Ervaringen

Gedicht na Re-treat your Senses 2016

Ya Sami - Hoor !

 

Hoor je hoe de wind knuffelt met de bomen

hoe de sterren zachtjes dromen

hoe de bomen ademen en zuchten

de hagedisjes ritselend vluchten

hoe de vogels kletsen met de opkomende maan

de kevers door de boomstam gaan

De golven die ontstaan door vleugelslagen

Houtwormen die het hour doorzagen

Druppels die kletsen tijdens het vallen

de explosie als ze op de rotsen knallen

en de boodschap dien het ritme van het pulseren

ons het geheim van het leven wil leren….

 

 

Lenny Leppers, Hannover
Re-treat je Hart mei 2012

Ik heb mijn retraite bij Robbert en Marlies als een groot geschenk ervaren. In mijn dagelijkse leven gebruik ik heel veel woorden om te verbinden. Tijdens de retraite heb ik voor het eerst in mijn leven de stilte in mezelf ontdekt en de pracht en kracht die daar vanuit gaat...en wat een verbinding met mezelf en mijn omgeving! De retraite heeft me een hele nieuwe dimensie van "zijn" gebracht! Fantastisch.

Walter v.d. Ven, interim manager, Beek en Donk
Re-treat je Hart - dec 2013

'Wanneer je zelf druk bent en ook nog in een drukke omgeving fungeert, is een stilte retraite een uitdaging. Het doel om mee te doen was voor mij het willen voelen vanuit mijn eigen zijn. De retraite heeft me laten teruggaan naar een basisbewustzijn en heeft een goede start gegeven om mijn doel te bereiken. Dit begin had ik niet kunnen creëren als ik me niet losgemaakt had van de ratrace waarin ik me bevind.' 

 

H. (32 jaar)
Re-treat je Hart nov 2012

In de aanloop naar de retraite toe heb ik mij niet druk gemaakt over wat er komen ging, hoewel er een zekere nieuwsgierigheid bestond. Eenmaal aangekomen en nog dezelfde avond de stilte ingaan is erg bijzonder, zeker als je jezelf amper hebt kunnen voorstellen. Achteraf bleek dit ook niet nodig, het in stilte doorleven van je eigen gevoelens werkt net zo goed waarbij je de steun van de anderen voelt zonder hun achtergrond te kennen. Het effect op mijzelf laat zich niet gemakkelijk omschrijven, maar dat er zaken wezenlijk zijn veranderd staat voor mij als een paal boven water. Er is geen weg meer terug en dat is maar goed ook.

Ton van der L. Project Manager
Re-treat je Hart - febr 2013

Er was een diep verlangen in mij om te voelen en te ervaren wie ik echt ben. Ik wilde leven vanuit mijn hart en hoe zeer ik ook mijn best deed, ik kreeg ‘het’ maar niet onder de knie. Zou ik de stilte wel aankunnen? Ik kon en wilde er niet meer omheen. Het was de hoogste tijd om mijn hart te openen! De stilte is de meest zuivere ‘vorm’ die ik ken waarin je kunt thuiskomen bij jezelf, zonder tussenkomst van ‘een ander’. Zeker, ik kwam mijzelf tegen, maar zo eng was dat niet. Het was die oude bekende van me op weg naar heelwording. En daar had ik heel wat voor over. Alles komt aan het licht in de stilte. En omdat ik alles in mij heb, zag ik ook die donkere kanten waar ik liever niet mee geconfronteerd werd. In de veilige omgeving van de groep en de deskundige leiding van Robbert voelde ik me echter niet alleen. Langzaam raakten mijn gedachten meer en meer op de achtergrond en werd ik innerlijk stiller. Mijn ‘ik’ smolt langzaam weg en ik begon letterlijk met andere ogen de wereld in te kijken omdat er niets meer te beoordelen viel. Alles is zoals het is. 

C, Bergen op Zoom
Re-treat je Hart - dec 2013

Op het moment dat ik ziek thuis kwam te zitten, kreeg ik het advies ‘word eens stil’. Die zin uit het gesprek met mijn leidinggevende bleef bij mij hangen. In ons gezin met jonge kinderen lukte het me niet om de momenten van rust en ruimte te creëren Zo ontstond bij mij het idee: ik ga in retraite. Er was ook twijfel/ angst ‘wat als iets zich aandient wat ik eigenlijk niet wil?’ Toch overheerste mijn gevoel; dit wil ik doen!Vanaf het moment dat we in stilte gingen, was het heel druk in mijn hoofd en mijn lijf! Allerlei gedachten/ patronen kwamen vanzelf boven. Ik probeerde in eerste instantie alles zo snel mogelijk weg te stoppen, want ik wilde niet gaan analyseren Was ook steeds bezig met de vraag; hoe laat je wat er komt er gewoon zijn? Ik werd er heel onrustig van. Dus dacht ik na een halve dag, ik kan wel weer gaan, want er gebeurt niks.Pas op het moment dat ik tegen mezelf zei, nou oke, dan gebeurt er maar niks, hooguit is het een paar dagen heel saai in je eentje….kwam het ineens. Tijdens een wandeling kreeg ik helder inzicht in mijn wil om te grijpen naar antwoorden, mijn gedachtepatronen en gedrag. Dat had ik nodig om het te kunnen loslaten. Door te erkennen kon ik meegaan in wat er zich aan angst, verdriet en boosheid aandiende. Het wonderlijke was, dat door het alleen maar te erkennen en er geen gesproken woorden aan te geven, het zomaar weg vloeide of mij het antwoord gaf wat ik te doen heb. Ik werd er niet alleen rustig van, er kwam een sterk gevoel van kracht en vitaliteit over me. Voelde heel intens: ‘Ik heb wat te geven en ik wil het delen!’ De retraite heeft me net het duwtje gegeven om toe te geven aan mijn innerlijke overtuiging. Ik sta nog aan het begin van mijn proces. Angst om concrete stappen te zetten gaat inmiddels over in vertrouwen en nieuwsgierigheid naar wat er komen gaat. Maar het meest waardevolle voor mij is….ik gebeur!

S. (onderwijs)
De Belofte van het Zwarte Ei - PAASRETRAITE 1-5 april 2015

Wat ik ervaren heb tijdens de stilte-retraite is iets dat niet makkelijk te beschrijven is, omdat het een gevoel is. Praktisch gezien vond ik het heerlijk om eens vier dagen lang niet gestoord te worden, geen telefoon aan te hebben, niets te doen (zonder je daar schuldig over te voelen) en tegelijk weer zoveel inspiratie te krijgen voor de dingen die ik ooit leuk vond om te doen, maar lang voor ‘nutteloos’ heb uitgemaakt. Dingen zoals tekenen, schilderen, schrijven, mijmeren, mediteren, door de natuur wandelen, bewust eten, simpelweg ‘zijn‘. Dit had als resultaat dat mijn ziel, hart of hoe je het ook wil noemen, in ieder geval mijn ‘ware ik’, tevoorschijn kwam. Voordat ik de stilte-retraite inging leek me het ‘eng’ dit te gaan ervaren, maar het tegendeel bleek waar. Ik heb zoveel liefde gevoeld (zonder daarvoor ook maar iets nodig te hebben) dat ik nu in mijn leven een kracht ervaar die ik eerder niet zo sterk gevoeld heb. Het is mijn innerlijke kracht die uiteindelijk alleen maar keuzes kan maken die goed voor mij zijn. En hier ben ik in het verleden nogal eens de mist mee in gegaan. Kortom, het ‘gevoel’ wat de stilte-retraite mij gegeven heeft is de waarde van mezelf, mijn leven en alles wat daaruit voortkomt, daarbij hoort, maar ook van het leven om mij heen, weer in volle glorie te zien. Precies dat gevoel is in mijn ogen hetgeen wat het leven nou juist de moeite waard maakt. 

E.J. (Televisie- en documentairemaker)

Re-treat je Hart - dec 2013

Op een punt beland in m'n leven dat ik soort van vastgelopen was vond ik het wel tijd worden voor bezinning. Een retraite leek me wel iets om dichterbij mezelf te komen en dan het liefst enigszins neutraal qua geloof of religie. Wat ik er van moest verwachten geen idee, maar in het ergste geval overleef ik het wel dacht ik. Het duurde dan ook even voordat ik de rust had gevonden en geland was, maar vanaf begin af aan ervaarde ik de stilte als prettig. Toen ik me eenmaal wat meer overgegeven had aan het mediteren en de dingen kon laten zijn, voelde het ook goed om daar te zijn. Sommige meditatiesessies voelde dan ook als een warme deken, andere oefeningen waren wat onwennig. Mede dankzij de begeleiding van Robbert en de mooie omgeving was het een mooie en waardevolle ervaring. Zeer zeker de moeite waard en ik zou het zo nog een keer doen.
 

Marnix, Grafisch Ontwerper
Re-treat je Hart 23-27 sept 2015

Twee weken na afloop van de retraite probeer mijn ervaringen onder woorden te brengen. Aan de ene kant gaat het leven gewoon verder, maar aan de andere kant lijkt er toch iets anders te zijn. Allereerst heb ik de retraite als heel prettig ervaren. Ik kwam binnen best een beetje in de war, onzeker en achteraf gezien ook erg verdrietig. Van dat verdriet was ik me niet helemaal bewust. Gaandeweg de retraite leek zich dat gewoon op te lossen. Een heel mooie ervaring. Voor het eerst in jaren was ik echt alleen en koos ik ook echt voor mezelf. Hierdoor en ook dankzij de rust, de ruimte, het niet 'moeten', de oefeningen en de meditaties is er een soort van vuur in mij aangewakkerd. Een vuur dat al jaren op een laag pitje stond. Nu het dagelijks leven weer volop aanwezig is, zie ik het als uitdaging dat vuur in leven te houden en te blijven voeden. Het mooiste cadeau van deze retraite was voor mij het bewust worden dat alleen ikzelf verantwoordelijk ben voor dit vuur, en dat ik er zelf voor kies dit vuur te voeden.  

W. 
Berichtje na drie jaar...

Er is veel gebeurd na mijn eerste (en tot nu toe enige...) stilte-retraite bij Robbert, nu drie jaar (!) geleden. De overtuiging, innerlijke rust en het vertrouwen die het mij gegeven heeft zijn ongelooflijke geschenken waar ik nog iedere dag dankbaar voor ben. Nadat alles ondersteboven ging, heeft nu bijna alles weer een plekje en begin ik aan een nieuwe fase. Ik merk echter, dat mijn batterijtje een beetje leeg is en dat ik verlang naar wat de stilte kan brengen, de kracht, de blijheid. Even helemaal niets, alleen maar ik en mijn gevoel. Dat dat gewoon mag, zonder vragen, heerlijk.

I.R.

Pagina's